▁Processen om▁negatieve▁effecten te▁herstellen

Kern van de disclosure

▁Openbaarmaking 2-25 ▁vereist▁dat▁een▁organisatie▁haar▁verbintenissen en▁processen▁beschrijft om te▁voorzien in of▁mee te▁werken▁aan de▁sanering van de▁negatieve▁effecten die▁zij▁heeft▁veroorzaakt of▁heeft▁bijgedragen.

▁Wanneer▁een▁negatieve impact▁rechtstreeks▁verband▁houdt met de▁activiteiten,▁producten of▁diensten van de▁organisatie door▁een▁zakelijke▁relatie en de▁organisatie▁niet▁heeft▁bijgedragen▁aan de impact, is de▁organisatie▁niet verantwoordelijk voor▁het▁verstrekken van of▁het▁samenwerken▁bij de▁sanering.▁Het▁kan▁echter▁een▁rol▁spelen▁bij de▁sanering. Direct▁verbonden▁effecten▁moeten▁daarom apart▁worden▁aangepakt van de▁effecten▁veroorzaakt of▁bijgedragen▁aan.

Remedie of▁sanering▁betekent de▁middelen die▁worden▁gebruikt om▁een▁negatieve impact▁tegen te▁gaan of▁goed te▁maken.▁Afhankelijk van de▁omstandigheden,▁kunnen▁remedies▁omvatten▁verontschuldigingen,▁restitutie,▁herstel,▁rehabilitatie,▁financiële of▁niet-financiële▁compensatie,▁garanties van▁niet-terugkeren,▁bevelen of▁sancties.▁Interne▁corrigerende of tuchtmaatregelen▁moeten▁niet▁automatisch▁worden▁gepresenteerd▁als▁remedie voor▁een▁getroffen stakeholder.

De▁organisatie▁moet▁haar▁aanpak van▁het▁identificeren en▁aanpakken van▁klachten▁beschrijven, met▁inbegrip van de▁klachtenmechanismen die▁zij▁heeft▁ingesteld of▁waaraan▁zij▁deelneemt.▁Een grievenmechanisme is▁een routinized state-based of non-state-based,▁gerechtelijke of▁niet-gerechtelijke▁proces▁waardoor▁belanghebbenden▁klachten▁kunnen▁oproepen en▁zoeken▁naar▁remedie.

De▁klachtenmechanismen▁moeten▁worden▁onderscheiden van klokkenluiders. Klokkenluidende▁mechanismen▁stellen▁individuen in▁staat om▁overtredingen of▁schendingen van de wet te▁melden,▁ongeacht of de▁verslaggevers▁zelf▁schade▁hebben▁geleden en▁onder▁Openbaarmaking▁worden▁gerapporteerd. 2-26.▁Een▁gedeeld▁kanaal▁kan▁alleen relevant▁zijn voor▁beide▁openbaarmakingen▁wanneer de▁verschillende▁doeleinden,▁gebruikers en▁processen▁duidelijk▁worden▁uitgelegd.

De▁organisatie▁moet▁het▁beoogde▁doel en de▁gebruikers van▁elk▁klachtenmechanisme, de▁gevolgen of▁onderwerpen die▁het▁behandelt,▁hoe▁het▁werkt en▁wie▁het▁beheert, of▁het▁centraal of▁lokaal▁werkt,▁hoe▁klachten▁worden▁onderzocht, of▁informatie▁wordt▁meegedeeld▁aan▁het▁hoogste▁bestuursorgaan,▁hoe▁vertrouwelijkheid en▁niet-afspraak▁worden▁beschermd, en of▁gebruikers▁klachten▁anoniem of via▁een▁vertegenwoordiger van▁een▁derde▁partij▁kunnen▁oproepen.

De▁klachtenmechanismen▁kunnen▁bestaan▁uit▁operationele▁mechanismen,▁mechanismen voor▁collectieve▁geschillenbeslechting, op de▁staat▁gebaseerde▁gerechtelijke en▁niet-gerechtelijke▁mechanismen,▁mechanismen voor▁industriële▁samenwerking en▁mechanismen die▁worden▁beheerd door▁internationale▁organisaties,▁organisaties van de▁civiele▁samenleving of▁initiatieven van▁meerdere▁belanghebbenden.

De▁organisatie▁moet▁ook▁andere▁processen▁beschrijven▁waardoor▁zij▁voorziet in of▁samenwerkt▁bij de▁sanering.Dit▁zijn▁andere▁processen▁dan▁klachtenmechanismen en▁kunnen▁leiden▁tot▁sanering▁zonder▁een▁formele▁klacht,▁bijvoorbeeld▁wanneer▁een▁werkelijke impact▁wordt▁geïdentificeerd door▁middel van▁een effectbeoordeling,▁mensenrechtenonderzoek, monitoring,▁een audit of▁een▁rapport van de▁civiele▁maatschappij.

De▁organisatie▁moet▁beschrijven▁hoe stakeholders die▁zijn▁bedoeld▁gebruikers van▁haar▁klachtenmechanismen▁zijn▁betrokken▁bij▁hun▁ontwerp,▁herziening,▁werking en▁verbetering.▁Algemene▁betrokkenheid van▁belanghebbenden▁mag▁niet▁worden▁gepresenteerd▁als▁betrokkenheid van de▁beoogde▁gebruiker,▁tenzij▁het▁specifiek▁gaat om de▁klachtenmechanismen en▁invloed▁heeft op de▁wijze▁waarop▁ze▁worden▁ontworpen of▁geëxploiteerd.

De▁organisatie▁moet▁beschrijven▁hoe▁zij de▁effectiviteit van▁klachtenmechanismen en▁andere▁saneringsprocessen▁volgt en▁voorbeelden van▁effectiviteit▁geven,▁waaronder feedback van▁belanghebbenden. UN Beginsel 31 criteria:▁legitimiteit, toegankelijkheid, voorspelbaarheid,▁gelijkwaardigheid,▁transparantie,▁rechtencompatibiliteit, continue▁leren, en, voor▁operationele▁mechanismen,▁betrokkenheid en▁dialoog.

De▁organisatie▁kan▁bovendien▁rapporteren▁hoe de▁beoogde▁gebruikers▁worden▁geïnformeerd en▁opgeleid, de▁uren en▁talen▁waarin▁mechanismen▁beschikbaar▁zijn,▁niet-vervalbeveiligingen,▁gebruikerstevredenheid,▁het▁aantal en▁soorten▁klachten, percentages die▁worden▁behandeld,▁opgelost en▁opgelost door▁sanering,▁herhaalde of▁terugkerende▁klachten, en▁veranderingen in▁reactie op de▁geleerde lessen.

▁Kwantitatieve▁klachteninformatie is▁facultatief en is▁waarschijnlijk▁niet▁voldoende op▁zich.▁Een▁laag▁aantal▁klachten▁kan▁betekenen▁dat er▁weinig▁incidenten▁hebben▁plaatsgevonden,▁maar▁kan▁ook▁aangeven▁dat de▁beoogde▁gebruikers▁het▁mechanisme▁niet▁kennen of▁vertrouwen. Afsluitingspercentages▁mogen▁niet▁worden▁gepresenteerd▁als▁herstelpercentages▁tenzij de▁gemelde▁gevallen▁tot▁herstel▁leiden.

De▁werking van▁klachtenmechanismen en▁andere▁saneringsprocessen▁wordt▁gerapporteerd▁onder▁Openbaarmaking 2-25.▁Werkelijke▁acties om▁negatieve▁effecten voor▁materiële▁onderwerpen te▁herstellen▁worden▁gerapporteerd▁onder GRI 3-3-d-ii.▁Milieusanering▁valt▁binnen de▁openbaarmaking 2-25 ▁alleen▁wanneer▁het▁verband▁houdt met▁gevolgen voor▁belanghebbenden of met▁klachten van▁belanghebbenden.

▁Indien de▁organisatie▁niet▁heeft▁opgericht of▁niet▁deelneemt▁aan▁een▁klachtenmechanisme,▁geen▁andere▁saneringsprocessen▁heeft,▁geen▁beoogde▁gebruikers▁omvat, of▁geen doeltreffendheid▁volgt,▁dient▁zij▁dit▁feit▁rechtstreeks te▁melden.▁Redenen voor▁verzuim▁zijn▁toegestaan▁indien de▁vereiste▁informatie▁bestaat▁maar▁niet▁kan▁worden▁gerapporteerd; de▁betrokken▁eis, de▁toepasselijke▁reden en de▁vereiste▁uitleg▁moeten▁dan▁worden▁gegeven in de GRI index.

Dit educatieve materiaal van LRA ondersteunt het opstellen van de disclosure. Raadpleeg voor de exacte vereisten altijd de officiële GRI-bron.