IFRS S2 Klimaatveerkracht: hoe het aanpassingsvermogen te beoordelen en toe te lichten

Scenarioanalyse en klimaatveerkracht zijn nauw met elkaar verbonden, maar zijn niet uitwisselbaar. Scenarioanalyse levert contrasterende omstandigheden, aannames en resultaten. De beoordeling van veerkracht is de op bewijs gebaseerde evaluatie door het management van wat die resultaten betekenen voor de strategie en het bedrijfsmodel, wat de entiteit kan veranderen, welke middelen beschikbaar zijn, waar de cruciale beslismomenten liggen en welke kwetsbaarheden of onzekerheden blijven bestaan.

Een technisch geavanceerd scenariomodel kan nog steeds tot een gebrekkige toelichting leiden als het management de strategische implicatie niet uitlegt. Omgekeerd is een stellige verklaring dat de onderneming veerkrachtig is niet onderbouwd enkel omdat de entiteit gediversifieerde inkomsten, een verzekering of een transitiedoelstelling heeft.

De beoordeling van de klimaatveerkracht van de entiteit per de verslagdatum.

De gevolgen van die beoordeling voor de strategie en het bedrijfsmodel, met inbegrip van hoe de entiteit zou moeten reageren op effecten die in de scenarioanalyse zijn vastgesteld.

De significante onzekerheidsgebieden die bij de beoordeling in aanmerking zijn genomen.

Het vermogen om de strategie en het bedrijfsmodel op de korte, middellange en lange termijn aan te passen.

De beschikbaarheid van, en flexibiliteit in, bestaande financiële middelen om risico’s aan te pakken en kansen te benutten.

De mogelijkheid om bestaande activa opnieuw toe te wijzen, een andere bestemming te geven, te upgraden of buiten gebruik te stellen.

Het effect van huidige en geplande investeringen in mitigatie, adaptatie en klimaatgerelateerde kansen op de klimaatveerkracht.

Hoe en wanneer de scenarioanalyse is uitgevoerd, met inbegrip van scenario’s, bronnen, diversiteit, tijdshorizonten, reikwijdte en belangrijke aannames.

Het onderstaande model met zeven dimensies is een implementatietool van LRA. IFRS S2 specificeert de te verstrekken informatie, maar schrijft dit beoordelingssjabloon of deze scoringsmethode niet voor.

1. Begin met het actuele register van klimaatrisico’s en -kansen en de meest recente resultaten van de scenarioanalyse.

2. Identificeer de kwetsbaarheden, omstandigheden voor kansen en kritieke aannames die de strategie of het bedrijfsmodel kunnen veranderen.

3. Definieer voor elk materieel item plausibele responsopties in plaats van ervan uit te gaan dat het bestaande plan de enige respons is.

4. Toets de timing, haalbaarheid, afhankelijkheden en doeltreffendheid van elke respons over de relevante tijdshorizonten en scenario’s.

5. Beoordeel de financiële capaciteit en flexibiliteit, waaronder concurrentie om kapitaal, toegang tot financiering, verzekering en andere beperkingen.

6. Beoordeel de flexibiliteit van activa, activiteiten en de waardeketen, waaronder kwesties met betrekking tot gestrande activa, relocatie, personeel en leveranciers.

7. Identificeer beslismomenten en voorlopende indicatoren: de omstandigheden waaronder het management moet versnellen, uitstellen, herontwerpen, reloceren, desinvesteren of beëindigen.

8. Evalueer de resterende blootstelling en onzekerheid na geplande responsmaatregelen, en niet alleen het brutorisico vóór managementactie.

9. Koppel de conclusie aan huidige en verwachte financiële effecten, kapitaalinzet, doelstellingen en financiële planning.

10. Verkrijg kritische beoordeling door verschillende functies en goedkeuring door de governance, en actualiseer vervolgens de conclusie op de rapportagedatum.

De vraag is niet simpelweg of er een adaptatieproject bestaat, maar of de entiteit de respons kan financieren en uitvoeren terwijl zij een levensvatbare strategie handhaaft. Een entiteit kan technisch haalbare adaptatieopties hebben, maar beperkte financiële speelruimte, niet-verenigbare schuldconvenanten, ontoereikende verzekering of concurrerende verplichte investeringen. Deze beperkingen maken deel uit van de beoordeling van veerkracht.

Maak onderscheid tussen goedgekeurde en gefinancierde investeringen enerzijds en een streven, pijplijn of niet-goedgekeurde businesscase anderzijds.

Leg uit welke blootstelling of kans de investering adresseert en van welke scenarioaannames deze afhankelijk is.

Identificeer timing, reikwijdte, mijlpalen, afhankelijkheden en het verwachte effect op kwetsbaarheid of keuzemogelijkheden.

Vermijd de bewering dat uitgaven weerbaarheid creëren zonder bewijs van implementatie of resultaat.

Toon afwegingen en resterende blootstelling: een investering kan het ene risico verminderen en tegelijkertijd de kosten, afhankelijkheid van de transitie of een andere kwetsbaarheid verhogen.

Verbind materiële investeringen met toelichtingen over kapitaalallocatie, financiële planning en doelstellingen.

Een hypothetische industriële groep exploiteert een fabriek aan de kust die is blootgesteld aan overstromingen en een fabriek in het binnenland die afhankelijk is van waterintensieve koeling. Scenarioanalyse toont onder verschillende fysieke scenario's een toenemende verstoring aan de kust en onder transitieroutes een strenger emissiebeleid. Het management beschrijft de groep aanvankelijk als weerbaar omdat de productie tussen de fabrieken kan worden verschoven.

De gedetailleerde beoordeling betwist die conclusie. De fabriek in het binnenland heeft beperkte reservecapaciteit, de producten zijn niet volledig uitwisselbaar, netversterking is nodig en schuldconvenanten beperken gelijktijdige investeringen. De groep identificeert beslismomenten voor bescherming tegen overstromingen, productkwalificatie, verbeteringen aan het watersysteem en mogelijke verplaatsing. In de toelichting legt de groep uit dat de strategie adaptieve opties heeft, maar kwetsbaar blijft totdat de gespecificeerde investeringen, vergunningen, financiering en goedkeuringen van klanten zijn verkregen. Die voorwaardelijke conclusie is nuttiger voor besluitvorming dan een binaire aanduiding “weerbaar/niet weerbaar”.

Weerbaarheid behandelen als een positieve communicatieclaim in plaats van als een onderbouwde beoordeling op de verslagdatum.

Scenario-uitkomsten herhalen zonder de implicaties voor strategie en bedrijfsmodel toe te lichten.

Technische aanpassingsopties beoordelen zonder financiering, doorlooptijden, capaciteit en governance te toetsen.

Ervan uitgaan dat verzekering, geografische diversificatie of een transitiedoelstelling weerbaarheid bewijst.

Geplande of aspiratieve investeringen meetellen alsof ze goedgekeurd, gefinancierd en effectief waren.

Het uitvoeringsrisico van kansen en de middelen die nodig zijn om de kans te benutten negeren.

Beslismomenten en de uiterste datum waarop opties nog haalbaar blijven niet identificeren.

Bruto risico rapporteren, maar niet de resterende kwetsbaarheid na reacties van het management.

Eén conclusie voor de hele groep gebruiken die materieel verschillende uitkomsten per bedrijfseenheid of locatie verhult.

De beoordeling van de weerbaarheid niet jaarlijks bijwerken omdat scenarioanalyse een meerjarige cyclus volgt.

Scenarioanalyse levert contrasterende omstandigheden, aannames en resultaten op. Klimaatveerkracht is de op bewijs gebaseerde beoordeling van het management van wat die resultaten betekenen voor de strategie en het bedrijfsmodel, het vermogen en de middelen om zich aan te passen, en de resterende kwetsbaarheden, beslispunten en onzekerheid.