IFRS S2-informatieverschaffing over transitieplannen: strategie, aannames, middelen en voortgang

LRA Knowledge Hub-visual - voorzien van branding voor redactioneel gebruik en leerdoeleinden.

OPENBAAR ARTIKEL

Besprekingen over transitieplannen beginnen vaak met de verkeerde binaire vraag: dwingt IFRS S2 iedere entiteit ertoe een afzonderlijk plan te publiceren? Dat doet de standaard niet. IFRS S2 vereist informatieverschaffing over de klimaatgerelateerde transitie van de entiteit, omdat die informatie gebruikers helpt de effecten van klimaatgerelateerde risico's en kansen op de strategie, besluitvorming en vooruitzichten te begrijpen. Een formeel plan is één mogelijk managementartefact, geen universele voorafgaande voorwaarde voor toepassing van de standaard.

Entiteiten kunnen zich op verschillende volwassenheidsniveaus bevinden. Sommige zijn nog niet begonnen met een formeel proces voor transitieplanning. Sommige ontwikkelen een plan. Andere hebben een goedgekeurd plan dat voor managementdoeleinden wordt gebruikt, en sommige publiceren een afzonderlijk plan vanwege regelgeving of verwachtingen van belanghebbenden. In alle gevallen zou de IFRS S2-informatieverschaffing de huidige stand en materiële informatie getrouw moeten weergeven - niet de terminologie die de entiteit zelf zou verkiezen.

Figuur 1. IFRS S2-informatieverschaffing kan worden opgebouwd rond strategie, risico's en kansen, acties en planarchitectuur, middelen en voortgang - ongeacht of er een afzonderlijk plandocument bestaat.

De informatieverschaffing zou moeten aansluiten op governance, risicobeheer, maatstaven en doelstellingen. Gebruikers moeten begrijpen wie toezicht houdt op de transitie, hoe risico's en kansen zijn geïdentificeerd, welke aannames en scenario's aan besluiten ten grondslag liggen, welke middelen zijn toegezegd en hoe de voortgang de vooruitzichten van de entiteit beïnvloedt.

De volwassenheid moet blijken uit bewijs en niet uit een zelfbeoordeling. Een entiteit is niet volwassen alleen omdat zij een nettonulverklaring heeft. Omgekeerd kan een entiteit zonder een document dat transitieplan wordt genoemd, belangrijke beslissingen over transitieplanning hebben ingebed in strategie, activaplannen, inkoop, productontwikkeling en kapitaalallocatie.

1. Bepaal de strategische doelstelling, afbakening en tijdshorizonten.

2. Identificeer de klimaatgerelateerde risico's en kansen waarop de transitiemaatregelen inspelen.

3. Beschrijf veranderingen in het bedrijfsmodel, de waardeketen en de toewijzing van middelen.

4. Breng acties, doelstellingstrajecten, mijlpalen, verantwoordelijken en afhankelijkheden in kaart.

5. Verbind capex, opex, personeel, technologie, financiering en andere middelen met elkaar.

6. Documenteer aannames, scenario's, externe afhankelijkheden en onzekerheid.

7. Leg governance, integratie van risico's en beslismomenten uit.

8. Meet de implementatiestatus, voortgang, vertragingen, wijzigingen en financiële gevolgen.

9. Toets de consistentie met de financiële overzichten, doelstellingen en publieke beweringen.

Een transitieplan staat zelden volledig onder controle van de entiteit. Het kan afhankelijk zijn van de beschikbaarheid van technologie, infrastructuur, regelgeving, vergunningverlening, het koolstofvrij maken van het elektriciteitsnet, de capaciteit van leveranciers, de vraag van klanten, financiering, vaardigheden, grondstoffenprijzen, koolstofmarkten en overheidsbeleid. IFRS S2 vraagt specifiek om belangrijke aannames en afhankelijkheden wanneer de entiteit een transitieplan heeft, omdat deze de haalbaarheid en geloofwaardigheid van de strategie beïnvloeden.

Een afhankelijkheid mag niet worden beschreven als een al gerealiseerde actie. De informatieverschaffing moet omstandigheden buiten de controle van de entiteit onderscheiden van interne besluiten en moet vermijden optimistische aannames te gebruiken om een anderszins niet van middelen voorziene kloof te overbruggen. Wanneer onzekerheid kwantitatieve informatie verhindert, moet kwalitatieve informatie nog steeds de aard van het effect toelichten en waarom betrouwbare kwantificering momenteel niet mogelijk is.

Een transitienarratief wordt bruikbaar voor besluitvorming wanneer middelen en financiële effecten zichtbaar zijn. IFRS S2 vraagt hoe de entiteit middelen beschikbaar stelt en van plan is te stellen voor haar respons, en vereist actuele en verwachte financiële effecten, onder voorbehoud van de toepasselijke vereisten en vrijstellingen. De toelichting moet consistent zijn met de financiële planning en de daarmee verband houdende financiële overzichten.

Niet elk intern plancijfer is materieel voor de toelichting, en commerciële gevoeligheid creëert geen brede vrijstelling. De entiteit kan informatie aggregeren wanneer aggregatie materiële informatie niet verhult. Elk gebruik van de beperkte vrijstelling voor commerciële gevoeligheid in verband met kansen in IFRS S1 moet per afzonderlijk item worden beoordeeld en zoals vereist worden toegelicht.

De toelichting op de voortgang moet de implementatie laten zien en niet slechts de ambitie herhalen. IFRS S2 vraagt om kwantitatieve en kwalitatieve informatie over de voortgang ten opzichte van eerder toegelichte plannen. Gebruikers moeten voltooide acties, activiteiten die in uitvoering zijn, toekomstige voornemens, vertraagde mijlpalen en wijzigingen in reikwijdte of methodologie van elkaar kunnen onderscheiden.

De groep moet niet beweren dat er een alomvattend plan van kracht is. In haar IFRS S2-openbaarmaking kan zij de klimaatrisico’s en -kansen, lopende projecten, de reikwijdte en governance van de planningswerkzaamheden, goedgekeurde en niet-goedgekeurde middelen, belangrijke afhankelijkheden, de status van de ontwikkeling van doelstellingen en het tijdschema voor besluitvorming toelichten. Zij licht ook toe dat betrouwbare kwantitatieve financiële effecten beschikbaar zijn voor de goedgekeurde pilot, maar nog niet voor het volledige transformatieprogramma.

De krachtigere formulering is illustratief. Zij beschrijft de mate van volwassenheid, goedgekeurde middelen, afhankelijkheden, timing en beperkingen getrouw, in plaats van de taal van een afgerond plan over te nemen.

De transitie-informatie in IFRS S2 gaat over de werkelijke strategie en implementatie van de entiteit, niet over de vraag of zij een document met een bepaalde titel bezit. Een geloofwaardige toelichting laat zien welke risico's en kansen worden aangepakt, welke acties en wijzigingen worden doorgevoerd, welke doelstellingen en middelen er zijn, welke aannames en afhankelijkheden gelden, welke voortgang en financiële gevolgen zich voordoen en welke beperkingen bestaan — en vermeldt nauwkeurig de volwassenheid van elk formeel plan.

De onderstaande bronset moet opnieuw worden gecontroleerd als onderdeel van de updatecontrole vóór publicatie. Normatieve conclusies zijn gebaseerd op actuele officiële bronnen van de IFRS Foundation en de ISSB. Registers, sjablonen, workflowstappen en controlesuggesties die als LRA-praktijk zijn aangeduid, zijn hulpmiddelen voor de implementatie en geen voorgeschreven IFRS-sjablonen.

1. IFRS S2 Climate-related Disclosures. Huidige uitgegeven tekst van December 2025. Belangrijkste aanknopingspunten: paragraphs 13-23 and 29-37. Open officiële bron

2. Disclosing information about an entity's climate-related transition, including information about transition plans, in accordance with IFRS S2. Officieel educatief materiaal van June 2025. Niet-verplicht; bevestigt dat IFRS S2 geen formeel plan of afzonderlijke publicatie van een plan vereist. Open officiële bron

3. IFRS S1 General Requirements for Disclosure of Sustainability-related Financial Information. Huidige uitgegeven tekst over materialiteit, samenhangende informatie, financiële effecten, commerciële gevoeligheid, oordeelsvorming en onzekerheid. Open officiële bron

4. IFRS S2 Standards Navigator. Officieel overzicht, ingangsdatum en ondersteunende implementatiemiddelen. Open officiële bron