UK SRS S1 versus IFRS S1: De Britse wijzigingen die de implementatie veranderen

De belangrijkste architectuur voor informatieverschaffing is in grote lijnen afgestemd. Beide standaarden gebruiken dezelfde op beleggers gerichte doelstelling, hetzelfde materialiteitsconcept, dezelfde rapporterende entiteit, vier pijlers, vereisten voor onderling verbonden informatie, architectuur voor bronnen van leidraad, timing, vergelijkende cijfers, oordelen, onzekerheids- en foutbeginselen.

Een klein aantal wijzigingen kan echter het rapportagetijdschema, het bronnenproces en de nalevingsverklaring veranderen. Dit zijn geen redactionele verschillen. Zij beïnvloeden of een verslag een expliciete en onvoorwaardelijke claim kan bevatten en of een implementatieplan voor het eerste jaar geldig is.

De Britse standaard vermeldt ook dat UK Sustainability Reporting Standards door de Secretary of State for Business and Trade worden uitgevaardigd voor toepassing in het VK en niet door de ISSB zijn opgesteld of onderschreven. Een UK SRS-verklaring moet daarom niet worden omschreven als een nalevingsverklaring van de IFRS Foundation of de ISSB, tenzij de entiteit de afzonderlijke IFRS-toets heeft voltooid.

IFRS S1 vereist dat een entiteit, bij toepassing van de relevante paragrafen over bronnen van richtsnoeren, verwijst naar de toepasselijkheid van SASB-onderwerpen en -maatstaven voor informatieverschaffing en deze in overweging neemt. De entiteit mag concluderen dat een bepaald SASB-item niet van toepassing is, maar het overwegingsproces is vereist.

UK SRS S1 vervangt “shall” door “may” in de paragrafen 55(a) en 58(a). Een Britse verslaggever is op grond van die paragrafen niet verplicht de specifieke SASB-overwegingsstap uit te voeren.

Dit neemt de noodzaak van voor de bedrijfstak relevante informatie niet weg. De entiteit moet nog steeds materiële risico’s en kansen identificeren en, wanneer er geen specifieke Britse standaard bestaat, oordeelsvorming toepassen om relevante en getrouw representatieve informatie te verstrekken. Zij moet de standaarden, uitspraken, praktijken binnen de bedrijfstak en andere bronnen van richtsnoeren vermelden die daadwerkelijk zijn toegepast.

Voor een dubbele claim voor het VK en IFRS moet een dossier met de SASB-overweging worden bijgehouden, ook als de Britse methodologie gebruikmaakt van Britse regelgeving, praktijken van vergelijkbare entiteiten, CDSB-materiaal, ESRS, GRI, TNFD of entiteitsspecifieke maatstaven. Het dossier moet het volgende bevatten:

de toepasselijke SASB-bedrijfstak of -bedrijfstakken die in overweging zijn genomen;

de beoordeelde relevante onderwerpen en maatstaven voor informatieverschaffing;

geselecteerde, aangepaste of afgewezen items;

redenen voor niet-toepasselijkheid;

gebruikte alternatieve bronnen; en

goedkeuring door de beoordelaar.

Een verklaring dat “SASB optioneel is in het VK” vormt geen bewijs van het procesvereiste van IFRS.

IFRS S1 is van toepassing op jaarlijkse verslagperioden die beginnen op of na 1 januari 2024, waarbij eerdere toepassing is toegestaan wanneer IFRS S2 tegelijkertijd wordt toegepast.

UK SRS S1 schrapt de door de standaard vastgestelde datum van inwerkingtreding. Een vrijwillige gebruiker kan de verslagperiode kiezen vanaf welke hij de standaard toepast. Als Britse wet- of regelgeving later toepassing vereist, kan de bevoegde autoriteit de aanvangsperiode vaststellen.

Het ontbreken van een Britse datum van inwerkingtreding betekent niet dat de entiteit de beslissing over de eerste toepassing informeel kan laten. Zij moet het volgende documenteren:

de eerste jaarlijkse verslagperiode voor UK SRS S1;

of het verslag vrijwillig is of vereist;

de eerste jaarlijkse verslagperiode voor een eventuele IFRS S1-claim;

of de perioden verschillen;

welke overgangsbepalingen op grond van elke basis beschikbaar zijn; en

elke lokale regel die een tegemoetkoming van een standaard beperkt of vervangt.

Een groep kan daarom een jaar van eerste toepassing van UK SRS hebben dat verschilt van het jaar van eerste toepassing van IFRS S1 van de groep waartoe de moederentiteit behoort. Het verslaggevingsdossier moet beide tijdlijnen behouden.

IFRS S1 paragraaf E4 staat een entiteit toe om in het eerste jaar de financiële informatieverschaffing over duurzaamheid na publicatie van de gerelateerde financiële overzichten te rapporteren, met inachtneming van gespecificeerde termijnen die verband houden met tussentijdse verslaggeving of een limiet van negen maanden.

De Britse overheid heeft deze vrijstelling uit UK SRS S1 verwijderd. Paragraaf 64 vereist dat de financiële informatieverschaffing over duurzaamheid op hetzelfde moment als de gerelateerde financiële overzichten wordt gerapporteerd en dezelfde verslagperiode bestrijkt.

Dit verschil verandert de projectopzet. Een rapporterende entiteit in het VK die voor het eerst rapporteert, kan niet plannen om het duurzaamheidsrapport maanden na het jaarverslag af te ronden en tegelijkertijd naleving van UK SRS S1 te claimen. Financiën, duurzaamheid, risico, juridische zaken, gegevens en goedkeuring door het bestuur moeten worden geïntegreerd in de afsluiting van het jaarverslag.

Een rapport over het eerste jaar dat binnen het IFRS E4-venster wordt gepubliceerd, kan een IFRS-claim ondersteunen, maar zou gewoonlijk niet voldoen aan UK paragraaf 64. Een gecombineerde claim moet daarom het strengere Britse tijdschema voor rapportage op hetzelfde moment volgen, tenzij een andere toepasselijke Britse regel de positie uitdrukkelijk wijzigt.

IFRS S1 paragraaf E5 staat rapportage waarbij eerst klimaat wordt behandeld alleen toe in de eerste jaarlijkse verslagperiode waarin IFRS S1 wordt toegepast. De entiteit past IFRS S1 toe voor zover dit de informatieverschaffing ondersteunt over klimaatgerelateerde risico's en kansen onder IFRS S2, en maakt het gebruik van de vrijstelling bekend.

UK SRS S1 paragraaf E3 gebruikt hetzelfde concept van uitsluitend klimaatrapportage, maar verwijdert de beperking tot het eerste jaar. Paragraaf E5 maakt de beschikbaarheid ervan afhankelijk van Britse wet- of regelgeving wanneer toepassing verplicht is.

Voor een vrijwillig rapporterende entiteit in het VK staat de tekst daarom uitsluitend klimaatrapportage na één jaar toe, tenzij een relevante Britse regel de vrijstelling beperkt. Voor de voorgestelde FCA-route suggereerde CP26/5 een uitstel van twee jaar voor niet-klimaatgerelateerde informatie voor de eerste groep. Dat is een voorstel, niet de standaardduur voor iedere gebruiker.

Eerste IFRS-jaar: de entiteit kan in aanmerking komen voor zowel de IFRS-vrijstelling waarbij eerst klimaat wordt behandeld als de Britse bepaling voor uitsluitend klimaatrapportage.

Tweede of later IFRS-jaar: de IFRS-vrijstelling is niet langer beschikbaar, ook niet als de entiteit in het VK E3 vrijwillig of op grond van een Britse gefaseerde invoering blijft gebruiken.

Een uitsluitend op het VK gericht klimaatrapport na het eerste jaar moet niet impliceren dat aan IFRS S1 wordt voldaan.

Dit is het belangrijkste verschil voor claims.

Officieel educatief materiaal van IFRS legt uit dat een onderneming die gebruikmaakt van de overgangsvrijstelling van IFRS S1 voor het eerste jaar, waarbij eerst klimaat wordt behandeld, nog steeds kan verklaren dat zij voldoet aan IFRS S1 en IFRS S2 als zij alle vereisten toepast die onder de vrijstelling van toepassing zijn.

UK SRS S1 paragraaf 73A hanteert een andere benadering. Een entiteit die paragraaf E3 gebruikt:

mag niet verklaren dat zij voldoet aan UK SRS S1; en

moet het gebruik van de bepaling bekendmaken.

Het staat de entiteit niet automatisch in de weg om te verklaren dat zij voldoet aan UK SRS S2, mits aan de relevante fundamenten van S1, de vereisten van S2 en de informatieverschaffing over de vrijstellingen is voldaan.

De nalevingsverklaring moet pas worden opgesteld nadat het technische team iedere vrijstelling en ieder onopgelost tekort heeft geclassificeerd.

Paragrafen 73B en E5 van UK SRS S1 erkennen dat de Companies Act, de FCA of een andere bevoegde Britse autoriteit kan bepalen hoe de standaard wordt toegepast wanneer rapportage verplicht is. Dit kan gevolgen hebben voor:

de beschikbaarheid en duur van de bepaling inzake uitsluitend klimaat;

de basis voor naleving;

de locatie van het verslag;

vereisten inzake toelichting;

de timing van de overgang; en

de interactie met andere wettelijke openbaarmakingen.

Een onderneming kan daarom voldoen aan een lokale comply-or-explain-regel zonder een volledige verklaring volgens UK SRS S1 te kunnen afleggen. Omgekeerd kan een vrijwillig verslag aan de standaard voldoen, maar toch niet voldoen aan een afzonderlijke wettelijke vereiste inzake locatie of indiening.

Het dossier voor dubbele rapportage moet drie kolommen bevatten, niet twee:

1. vereisten van UK SRS S1;

2. vereisten van IFRS S1; en

3. toepasselijke Britse wettelijke of regelgevende overlay.

Beide standaarden ontslaan rapporterende entiteiten in de eerste jaarlijkse verslagperiode van vergelijkende informatie. Beide behandelen ook de latere invoering van bredere duurzaamheidsrapportage na rapportage over uitsluitend klimaat.

Paragraaf E4(b) van UK SRS S1 koppelt de vrijstelling voor vergelijkende informatie over bredere duurzaamheid aan de tweede jaarlijkse verslagperiode waarin de entiteit het gebruik van E3 beëindigt. Dit maakt een Britse periode van rapportage over uitsluitend klimaat mogelijk die langer dan één jaar kan duren.

De rapportagekalender moet daarom per onderwerp het volgende tonen:

het eerste jaar van klimaatopenbaarmaking;

het eerste jaar van openbaarmaking over bredere duurzaamheid;

het eerste jaar waarin vergelijkende klimaatgegevens vereist zijn; en

het eerste jaar waarin vergelijkende gegevens over niet-klimaatgerelateerde onderwerpen vereist zijn.

Ga er niet van uit dat één markering voor “jaar één” van toepassing is op elke metriek en narratieve openbaarmaking.

Een Britse moederentiteit past UK SRS vrijwillig toe voor 2027 en haar internationale beleggers vragen om een nalevingsverklaring voor IFRS S1 en S2. De onderneming is van plan om in 2027 uitsluitend over klimaat te rapporteren en wil het duurzaamheidsverslag zes maanden na de financiële overzichten publiceren.

Het voorstel leidt tot twee conflicten tussen claims:

1. UK SRS S1 paragraaf 73A verhindert een claim volgens UK SRS S1 zolang E3 wordt gebruikt; en

2. UK paragraaf 64 bevat niet de IFRS-vrijstelling voor uitgestelde publicatie in het eerste jaar.

De onderneming zou het plan kunnen herontwerpen door de klimaattoelichtingen samen met de financiële overzichten te publiceren. Zij zou dan mogelijk een IFRS S1/S2-claim voor het eerste jaar kunnen doen waarbij klimaat centraal staat, als aan alle toepasselijke IFRS-vereisten is voldaan. Zij zou nog steeds geen claim volgens UK SRS S1 kunnen doen, hoewel zij een claim volgens UK SRS S2 zou kunnen beoordelen met de vereiste toelichting op het gebruik van de vrijstelling.

In het volgende jaar zou een volledige IFRS S1-claim uitbreiding voorbij klimaat vereisen. Voortzetting van uitsluitend klimaatrapportage onder UK E3 zou de IFRS-overgangsvrijstelling niet verlengen.

Dit voorbeeld is illustratief en vereist een entiteitsspecifieke juridische en technische beoordeling.