UK SRS S1 Gereedheid voor assurance: bewijsmateriaal, beheersingsmaatregelen en het opkomende Britse toezichtstelsel

UK SRS S1 is ontworpen voor op beleggers gerichte duurzaamheidsinformatie. Dat betekent dat een onderneming vaak uitlegt hoe duurzaamheidsgerelateerde risico’s en kansen redelijkerwijs kunnen worden verwacht van invloed te zijn op haar vooruitzichten, strategie, bedrijfsmodel, kasstromen, toegang tot financiering of kapitaalkosten. Dergelijke verklaringen kunnen de besluitvorming in de markt beïnvloeden. Ook wanneer formele assurance vrijwillig is, nemen de verwachtingen op het gebied van governance toe en zal de toetsing waarschijnlijk intensiveren nu de definitieve noteringsregels van de FCA (PS26/19) UK SRS van toepassing verklaren op beursgenoteerde uitgevende instellingen voor verslagperioden die aanvangen op of na 1 januari 2027, en als het VK langs de weg van het vennootschapsrecht of via toekomstige hervormingen van het toezicht toewerkt naar bredere vereisten voor duurzaamheidsrapportage.

Gereedheid voor assurance gaat daarom niet alleen over het inkopen van een assurance-opdracht. Het gaat over het verkleinen van het risico op:

niet-onderbouwde beweringen over naleving of afstemming;

tegenstrijdigheden tussen duurzaamheidsinformatie en het bestuursverslag of de financiële overzichten;

zwakke schattingen van actuele en verwachte financiële effecten;

ontbrekende documentatie voor materialiteitsbeslissingen;

maatstaven die niet opnieuw kunnen worden berekend of naar brongegevens kunnen worden getraceerd;

niet-beheerde narratieve verklaringen over kansen, doelstellingen, veerkracht of transitieplannen.

Een organisatie die gereed is voor UK SRS S1 kan doorgaans vijf dingen doen.

De onderneming moet het toegepaste raamwerk, de versie en de grondslag voor opstelling identificeren. Als zij UK SRS S1 vrijwillig gebruikt of vrijstelling voor uitsluitend klimaatgerelateerde informatie toepast in samenhang met UK SRS S2, moet het verslag dit nauwkeurig vermelden. De criteria moeten ook belangrijke methodologieën, beslissingen over de afbakening, het gebruik van schattingen, vrijstellingen en significante aannames toelichten.

Elke significante verklaring moet verwijzen naar onderliggend bewijsmateriaal. Dit bewijsmateriaal kan bestaan uit bestuursstukken, risicoregisters, scenario-inputs, contracten, extracten uit bronsystemen, beleidsdocumenten, methodologische memo’s, rekenwerkmappen, notities van managementbeoordelingen en aansluitingen.

Gereedheid is niet slechts een stapel documenten. Een beoordelaar zal willen zien wie de toelichting heeft opgesteld, wie deze heeft gecontroleerd, wie deze heeft goedgekeurd en hoe fouten worden gecorrigeerd. Daarom zijn beschrijvingen van beheersingsmaatregelen, ondertekening door beoordelaars en het volgen van kwesties even belangrijk als de brondocumenten zelf.

UK SRS S1 vereist vaak oordeelsvorming door het management. Voorbeelden zijn het selecteren van tijdshorizonnen, het beoordelen van materialiteit, het identificeren van duurzaamheidsgerelateerde risico’s en kansen, het kiezen van maatstaven en het schatten van financiële effecten. Gereedheid voor assurance betekent dat deze oordelen zijn gedocumenteerd, gemotiveerd en goedgekeurd, en niet slechts worden beweerd.

Duurzaamheidsinformatie mag niet in tegenspraak zijn met het strategisch verslag, de belangrijkste risico’s, de bespreking van de levensvatbaarheid, de beoordeling van de continuïteit, de analyse van bijzondere waardeverminderingen of de toelichtingen over klimaatgerelateerde onderwerpen. Een onderneming hoeft niet in elk geval perfecte precisie te bieden, maar zij moet wel samenhang vertonen.

In de praktijk kan extern werk beperkter of ruimer zijn dan de volledige reeks artikelen. Mogelijke reikwijdten van assurance omvatten:

alleen geselecteerde maatstaven;

broeikasgasemissies en gerelateerde methodologieën;

een specifiek onderdeel, zoals klimaat of menselijk kapitaal;

de volledige duurzaamheidsverklaring of het volledige UK SRS S1-pakket;

het proces voor het opstellen van informatieverschaffingen, in plaats van de informatieverschaffingen zelf.

De assurancecriteria moeten geschikt zijn. Voor UK SRS S1 kunnen de basiscriteria het volgende omvatten:

de standaard zelf en relevante Britse wijzigingen;

de door de entiteit vermelde grondslag voor het opstellen;

gedefinieerde methodologieën voor maatstaven en schattingen;

intern beleid inzake materialiteit, beheersingsmaatregelen en het bewaren van onderbouwing;

waar relevant, sectorspecifieke richtsnoeren of andere aanvullende bronnen waarvan de onderneming heeft vermeld dat zij deze heeft gebruikt.

Als criteria vaag zijn, wordt assurance moeilijk. 'We hebben duurzaamheid in het algemeen bekeken' is geen geschikt rapportagecriterium. 'We hebben onze duurzaamheidsgerelateerde financiële informatieverschaffingen opgesteld onder UK SRS S1, met gebruikmaking van de methodologieën uiteengezet in de grondslag voor het opstellen en het bijgevoegde protocol voor maatstaven' is veel robuuster.

Materialiteit onder UK SRS S1 is gericht op beleggers. Een onderneming zou het volgende moeten kunnen aantonen:

de populatie van in aanmerking genomen duurzaamheidsgerelateerde risico’s en kansen;

de gebruikte input, zoals strategie, ERM, incidenten, afhankelijkheden in de waardeketen, regelgeving en informatiebehoeften van beleggers;

hoe aard en omvang zijn beoordeeld;

waarom niet-materiële onderwerpen zijn uitgesloten;

wie de beoordeling kritisch heeft getoetst en goedgekeurd;

hoe de beoordeling gedurende de rapportagecyclus is bijgewerkt.

Het gebruikelijke assuranceprobleem is niet dat het management een oordeel heeft gevormd, maar dat het onderbouwde beoordelingsspoor ontbreekt.

Huidige en verwachte financiële effecten behoren vaak tot de moeilijkste informatieverschaffingen. Gereedheid vereist:

een koppeling van duurzaamheidskwesties aan posten in de jaarrekening of categorieën voor managementplanning;

gedocumenteerde aannames, bandbreedtes en schattingsmethoden;

toelichtingen voor kwalitatieve informatieverschaffingen wanneer kwantificering niet praktisch uitvoerbaar is of geen nuttige informatie zou opleveren;

consistentiecontroles met begrotingen, bijzonderewaardeverminderingsmodellen, capex-plannen, voorzieningen en financieringsaannames.

Als de onderneming uitsluitend directionele verklaringen presenteert, zou zij nog steeds moeten documenteren waarom die aanpak passend is en wat een preciezere kwantificering heeft verhinderd.

Voor elke materiële maatstaf of doelstelling zou de onderneming het volgende moeten bijhouden:

de exacte definitie;

organisatorische afbakening en periode;

de eigenaar van de gegevens;

berekeningsmethode;

bronsystemen of handmatige input;

beheersingsmaatregelen en onderbouwing van de beoordeling;

vergelijkende verwerking en eventuele herzieningen.

Voor doelstellingen is ook onderbouwing van governance vereist: basisjaar, tijdshorizon, of de doelstelling bruto of netto is, welke voortgangsmaatstaf wordt gebruikt en welke aannames aan de haalbaarheid ten grondslag liggen.

Een praktisch onderbouwingspakket wordt doorgaans per informatieverschaffing georganiseerd. Een bruikbare index kan de volgende kolommen bevatten:

referentie naar de informatieverschaffing;

korte beschrijving van de bewering;

bestand met brononderbouwing;

uitgevoerde beheersingsmaatregel;

opsteller;

beoordelaar;

datum van voltooiing;

onopgeloste kwesties;

relevantie voor externe assurance.

Dit hoeft op de eerste dag geen complexe softwareoplossing te zijn. Een beheerst onderbouwingsregister met duidelijke mapnamen en versiebeheer kan de gereedheid al aanzienlijk verbeteren.

UK SRS S1 is beschikbaar voor vrijwillig gebruik en er bestaat geen universeel mandaat op standaardniveau dat iedere rapporterende entiteit assurance over het gehele pakket moet verkrijgen. Ook de definitieve FCA-regels in PS26/19 (30 september 2026) verplichten beursgenoteerde uitgevende instellingen niet om assurance te verkrijgen: uitgevende instellingen in de UKLR-categorieën 6, 14, 15, 16 en 22 vermelden in het jaarlijkse financiële verslag of duurzaamheidsassurance door een derde is verkregen en verstrekken, zo ja, de voorgeschreven gegevens (dienstverlener, reikwijdte, niveau, gebruikte standaarden en waar een eventueel gepubliceerd rapport te vinden is). Niettemin zouden ondernemingen drie samenhangende ontwikkelingen moeten volgen:

1. **Britse rapportageroutes.** De verklaring over assurance op grond van PS26/19 van de FCA, ontwikkelingen in het ondernemingsrecht en toekomstige implementatiekeuzes zouden het belang van formele assurance kunnen vergroten.

2. **Hervorming van audit en corporate reporting.** Het Britse toezichtlandschap blijft zich ontwikkelen, met inbegrip van de bredere richting van toezicht op rapportage en verwachtingen voor hoogwaardige corporate reporting.

3. **Markt- en juridisch toezicht.** Zelfs zonder een rechtstreeks mandaat kunnen onjuiste duurzaamheidsclaims, afhankelijk van de context, governance-, effectenrechtelijke, consumentenbeschermings- of contractuele risico’s creëren.

Een prudent bestuur zou assurancegereedheid daarom moeten behandelen als onderdeel van bredere rapportagegovernance, in plaats van te wachten op een verplichting tot assurance.

**Voorbeeld:** Een beursgenoteerde fabrikant maakt bekend dat waterstress op twee locaties de continuïteit van de productie zou kunnen aantasten en de operationele kosten zou kunnen verhogen. Om die informatieverschaffing assurancegereed te maken, zou de onderneming de risicobeoordeling van de locaties, de incidenthistorie, gegevens over de beschikbaarheid van water, het capex-plan voor mitigatie, de bij het budgetteren gebruikte sensitiviteitsanalyse, de bespreking door het bestuur van de strategische betekenis en de beoordelingsnotitie moeten bewaren waarin wordt toegelicht waarom de kwestie materieel was onder UK SRS S1.

Onjuist. Het ontbreken van een universeel assurance-mandaat vermindert de noodzaak van onderbouwing niet als de informatieverschaffingen door beleggers worden gebruikt of in het jaarverslag zijn opgenomen.

Niet noodzakelijk. Narratieve verklaringen, doelstellingen, financiële effecten en processen voor risico-identificatie kunnen allemaal ter discussie worden gesteld.

Inconsistenties tussen duurzaamheidsinformatieverschaffingen en de rest van het jaarverslag creëren onmiddellijk een risico voor de geloofwaardigheid.

Bewijs dat niet kan worden teruggevonden, van een versie kan worden voorzien of opnieuw kan worden uitgevoerd, is zwak bewijs.

**Hebben we ‘redelijke assurance’ nodig?**

Over het algemeen niet. De reikwijdte en het niveau zijn afhankelijk van de opdracht en de marktcontext.

**Kan assurance gefaseerd worden ingevoerd?**

Ja. Veel organisaties beginnen met geselecteerde metrics of klimaatgerelateerde informatie en breiden dit later uit.

**Is interne audit relevant?**

Zeer. Interne audit-, risico- en financeteams kunnen helpen om beheersingsmaatregelen, de kwaliteit van bewijs en governance te testen vóór enige externe opdracht.

Dit artikel weerspiegelt de stand van zaken zoals begrepen op 2 augustus 2026, bijgewerkt voor de definitieve FCA-regels in PS26/19 (30 september 2026). UK SRS S1 is beschikbaar voor vrijwillig gebruik; voor uitgevende instellingen in de UKLR-categorieën 6, 14, 15, 16 en 22 is de standaard van toepassing op basis van ‘pas toe of leg uit’ voor verslagperioden die aanvangen op of na 1 januari 2027. Routes via de Companies Act en ontwikkelingen op het gebied van toezicht zijn nog in ontwikkeling.

Gebruik de uitgegeven UK SRS-tekst, de gerelateerde Britse beleidsmaterialen voor duurzaamheidsverslaggeving, relevante richtsnoeren voor ondernemingsverslaggeving en governance, en de eigen grondslag voor de voorbereiding van de onderneming als primaire referentieset.

Dit artikel is educatief en praktisch van aard. Het is geen juridisch advies, geen assurance-standaard en geen advies over de vraag of een bepaalde opdracht vereist is.

Interne beheersingsmaatregelen voor UK SRS S1-informatieverschaffing: een praktisch raamwerk

UK SRS S1 en anti-greenwashing: hoe duurzaamheidsclaims te beheersen

Digitale rapportage volgens UK SRS S1: taxonomie, tagging en toekomstige indieningsvereisten