IFRS S2 Scenarioanalyse: een evenredige aanpak van klimaatveerkracht

Een entiteit die voor het eerst verslag uitbrengt, kan niet aan IFRS S2 voldoen door te verklaren dat scenarioanalyse “nog niet volwassen” is en de beoordeling van de veerkracht weg te laten. Evenmin vereist de Standard dat een nieuwe verslaggevende entiteit met een beperkte blootstelling en beperkte capaciteiten een complex maatwerkmodel laat ontwikkelen, alleen om verfijnd over te komen. Het vereiste resultaat is een besluitvormingsgerichte beoordeling van de klimaatveerkracht, ondersteund door een aanpak die past bij de omstandigheden van de entiteit.

Evenredigheid is geen permanente vrijstelling. Scenarioanalyse is een iteratieve praktijk. Naarmate blootstelling, gegevens, vaardigheden en middelen zich ontwikkelen, wordt verwacht dat de aanpak wordt versterkt. Van een entiteit met een hoge klimaatblootstelling en toegang tot de noodzakelijke capaciteiten wordt vereist dat zij een geavanceerdere kwantitatieve aanpak gebruikt.

Gebruik een of meer scenario’s met een redelijke en onderbouwbare basis. Openbare, vrij beschikbare internationale of regionale scenario’s van gezaghebbende bronnen kunnen worden gebruikt.

Overweeg of de geselecteerde reeks een diverse bandbreedte van klimaatrelevante scenario’s vertegenwoordigt in plaats van kleine variaties op één centraal geval.

Overweeg dimensies van fysieke risico’s en transitiesrisico’s die relevant zijn voor de geïdentificeerde blootstellingen.

Neem onder de gebruikte scenario’s een scenario op dat aansluit bij de meest recente internationale overeenkomst inzake klimaatverandering, en leg de relevantie ervan voor de beoordeling van de veerkracht uit.

Stem tijdshorizonten af op de definities van de entiteit, strategische planning, levensduur van activa en financiële planning, en erken daarbij dat klimaateffecten zich kunnen uitstrekken tot voorbij de normale begrotingscyclus.

Definieer de operationele reikwijdte: relevante locaties, bedrijfsonderdelen, activa, producten, leveranciers, klanten of portefeuilles.

Bewaar de bron, versie en datum voor scenario’s, variabelen en externe gegevens, en identificeer intern ontwikkelde inputs afzonderlijk.

De tien onderstaande stappen vormen een implementatieroute van LRA, niet een door IFRS S2 voorgeschreven volgorde. Het vereiste resultaat is een proportionele, op bewijs gebaseerde scenarioanalyse en openbaarmaking over veerkracht.

1. Bevestig de rapporterende entiteit, de verantwoordelijke voor governance, de cyclus voor strategische planning en het doel van de veerkrachtbeoordeling.

2. Gebruik het register van klimaatrisico's en -kansen om de blootstellingen te identificeren die bepalend moeten zijn voor de scenariokeuze en de analytische reikwijdte.

3. Beoordeel de blootstelling en de beschikbare vaardigheden, capaciteiten en middelen, met inbegrip van redelijke toegang tot externe deskundigheid.

4. Selecteer een diverse en verdedigbare reeks scenario's en definieer de tijdshorizonten, locaties, bedrijfseenheden, activa en waardeketenonderdelen die binnen de reikwijdte vallen.

5. Kies een aanvankelijke kwalitatieve, hybride of kwantitatieve methode en documenteer waarom deze in verhouding staat tot de omstandigheden van de entiteit.

6. Stel beheersbare veronderstellingen vast voor beleid, macro-economie, regionale variabelen, energie, technologie en reacties van het management.

7. Analyseer kwetsbaarheden, drempelwaarden, responsopties, kanalen voor financiële effecten en implicaties voor strategie en bedrijfsmodel.

8. Stel de resultaten ter discussie met financiële, risico-, operationele en strategische functies en relevante technische specialisten; leg meningsverschillen en onzekerheid vast.

9. Bereid de toelichtingen van alinea 22 voor: resultaten van de veerkrachtbeoordeling, het vermogen om zich aan te passen, onzekerheden, scenario-inputs, veronderstellingen, timing en reikwijdte.

10. Keur een plan voor capaciteitsontwikkeling goed en definieer de aanleiding en het tijdschema voor een meer geavanceerde analyse in latere cycli.

Een hypothetische regionale vrachtvervoerder heeft een hoge blootstelling aan brandstofbeleid, voertuigtechnologie en extreme hitte, maar beschikt over beperkte interne modelleercapaciteit. De vervoerder gebruikt drie gestructureerde scenario’s: een snellere transitie met strenger emissiebeleid en snelle invoering van elektrische voertuigen; een vertraagde transitie met een grotere latere beleidsschok; en een traject met hoge fysieke risico’s, met frequentere verstoring door hitte en overstromingen. De vervoerder voegt kwantitatieve gevoeligheidsanalyses toe voor brandstofkosten, vervanging van voertuigen, stilstand en geselecteerde aanpassing van depots, terwijl effecten op leveranciers en de vraag van klanten kwalitatief blijven.

De aanpak is proportioneel omdat de beschikbare gegevens worden geconcentreerd op de meest besluitrelevante factoren, de beperkingen worden toegelicht en implicaties voor de strategie worden opgeleverd. De hoge blootstelling betekent echter dat de entiteit de hybride methode niet als een permanent eindpunt kan beschouwen. In de goedgekeurde routekaart worden voor de volgende twee planningscycli modellering van fysieke risico’s op routeniveau, analyse van de restwaarde van het wagenpark en meer gedetailleerde vraagscenario’s toegevoegd.

Scenarioanalyse behandelen als een prognose of voorspelling in plaats van als een gestructureerde verkenning van plausibele toekomstscenario’s.

Scenario’s selecteren voordat de materiële klimaatblootstellingen en besluitvormingsbehoeften van de entiteit zijn vastgesteld.

Temperatuurlabels gebruiken zonder de beleidsmatige, technologische, fysieke en economische aannames te beschrijven die van belang zijn.

Aannemen dat een kwalitatieve methode geen bewijs, reikwijdte of interne consistentie vereist.

“Zonder onevenredige kosten of inspanning” gebruiken als reden om informatie die al beschikbaar is voor het management te negeren.

Beperkte huidige capaciteit verwarren met een onbeperkt recht om de analyse niet te verbeteren.

Verzuimen reacties van het management, beperkingen van middelen, flexibiliteit van activa en financiële capaciteit te toetsen.

Modeluitkomsten rapporteren zonder implicaties voor strategie, bedrijfsmodel en veerkracht.

Scenarioanalyse jaarlijks opnieuw uitvoeren uit formaliteit, terwijl de jaarlijkse conclusie over veerkracht niet betekenisvol wordt geactualiseerd.

Scenarioanalyse kan gebruikmaken van kwalitatieve narratieven wanneer die aanpak evenredig is aan de blootstelling van de entiteit en de beschikbare vaardigheden, capaciteiten en middelen. Bij kwalitatieve analyse moeten relevante gegevens worden gebruikt en moeten de reikwijdte, veronderstellingen, strategische implicaties en beperkingen ervan worden toegelicht; contrasterende fysieke en transitietrajecten en een plan voor capaciteitsontwikkeling zijn nuttig wanneer dat relevant is voor de blootstelling van de entiteit en de verwachte ontwikkeling van de analyse.

Selecteer scenario’s nadat de klimaatrisico’s, -kansen en besluitvormingsbehoeften zijn geïdentificeerd die de reikwijdte van de analyse moeten bepalen. Gebruik een diverse en verdedigbare reeks die relevante fysieke en transitietrajecten, tijdshorizonten, locaties, activa en gebieden in de waardeketen omvat, met beheerste veronderstellingen en gedocumenteerde redenen voor de selectie.