IFRS S1 Maatstaven en doelstellingen: sectorgebaseerde, entiteitsspecifieke en prestatie-informatie

Maatstaven en doelstellingen zijn het punt waarop een ogenschijnlijk deugdelijke duurzaamheidsinformatie vaak moeilijk uitvoerbaar wordt. Een risico kan in verhalende vorm goed worden beschreven, maar het verslaggevingsteam moet nog steeds beslissen welke maatstaf prestaties weergeeft, welke afbakening moet worden gebruikt, of een sectorale maatstaf bij het bedrijfsmodel past, hoe schattingen moeten worden behandeld en of een doelstelling is gewijzigd. Een zwak selectieproces leidt tot een van twee tekortkomingen: een onbeheersbare catalogus van ESG-indicatoren of een kleine set aantrekkelijke KPI's die de materiële risico's en kansen van de entiteit niet verklaart.

Het doel van de verslaggeving is niet het aantal indicatoren te maximaliseren. Het doel is materiële informatie te verstrekken die primaire gebruikers helpt prestaties met betrekking tot duurzaamheidsgerelateerde risico's en kansen te begrijpen, met inbegrip van de voortgang in de richting van doelstellingen. Dat betekent dat elke gepubliceerde maatstaf een traceerbaar doel, een eigenaar, een methode, een afbakening en een verband met een aangelegenheid die de vooruitzichten van de entiteit zou kunnen beïnvloeden, nodig heeft.

Figuur 1. Een gedisciplineerde set maatstaven begint met toepasselijke vereisten en door het management gebruikte informatie en toetst vervolgens sectorgebaseerde en entiteitsspecifieke aanvullingen.

De volgorde in Figuur 1 is nuttig omdat deze twee veelvoorkomende kortere wegen voorkomt. De eerste is beginnen met een gedownloade SASB-tabel en deze behandelen als de definitieve checklist voor de informatieverschaffing. De tweede is beginnen met het bestaande ESG-dashboard van de organisatie en aannemen dat uitsluitend intern gebruik elke maatstaf materieel maakt voor financiële verslagen voor algemene doeleinden. Beide bronnen zijn van belang, maar geen van beide vervangt de materialiteitstoets of de noodzaak van een samenhangende, volledige set.

3.1 Metrics die door een andere ISSB-standaard worden vereist

Wanneer een specifieke IFRS Sustainability Disclosure Standard van toepassing is, vormen de vereisten inzake metrics en doelstellingen daarvan het eerste technische anker. Voor klimaatgerelateerde aangelegenheden bevat IFRS S2 metrics voor verschillende bedrijfstakken, richtlijnen op basis van de bedrijfstak en informatieverschaffingsvereisten voor doelstellingen. De entiteit vervangt die vereisten niet door een geprefereerde interne KPI, enkel omdat de interne metric gemakkelijker te produceren is. Zij kan aanvullende informatie verstrekken wanneer dit de bruikbaarheid voor besluitvorming verbetert zonder de vereiste metric te verhullen.

3.2 Door het management gebruikte metrics

IFRS S1 vereist ook de metrics die de entiteit gebruikt om elk duurzaamheidsgerelateerd risico of elke duurzaamheidsgerelateerde kans en haar prestaties te meten en te monitoren. Dit creëert een belangrijke verbinding met informatieverschaffing over governance en strategie: een metric die wordt beschreven als centraal voor het toezicht door het bestuur, de beloning van leidinggevenden of de allocatie van kapitaal, zou normaal gesproken zichtbaar moeten zijn in de gecontroleerde metricinventaris en moeten worden afgestemd op de gepubliceerde informatieverschaffing. Omgekeerd betekent het bestaan van een managementdashboard niet dat elk veld op het dashboard in het verslag thuishoort. Materialiteit bepaalt nog steeds welke informatie wordt bekendgemaakt.

3.3 Metrics op basis van de bedrijfstak en de rol van SASB

Bij het identificeren van informatieverschaffing over een duurzaamheidsgerelateerd risico of een duurzaamheidsgerelateerde kans onder IFRS S1 moet de entiteit verwijzen naar de informatieverschaffingsthema’s van SASB en de toepasselijkheid daarvan in overweging nemen en, voor metrics, de SASB-metrics die met die thema’s samenhangen. “Verwijzen naar en in overweging nemen van” vereist een daadwerkelijke beoordeling; het betekent niet automatische toepassing. Een entiteit kan concluderen dat een thema of metric niet van toepassing is op haar feiten, of dat een gewijzigde of aanvullende metric nuttigere informatie oplevert. Het besluit moet worden onderbouwd door het bedrijfsmodel, de activiteiten, het risico of de kans, de informatiebehoefte van gebruikers en het technische protocol.

Selecteer SASB-bedrijfstakken op basis van de daadwerkelijke bedrijfsmodellen en activiteiten, niet alleen op basis van de juridische registratie of het label van de moedermaatschappij.

Overweeg meer dan één bedrijfstak wanneer de groep wezenlijk verschillende activiteiten heeft.

Beoordeel eerst het informatieverschaffingsthema en daarna de metric: de metric is alleen betekenisvol in de context van het risico of de kans die deze beoogt weer te geven.

Lees het technische protocol, met inbegrip van de reikwijdte, berekening en context van activiteiten en metrics.

Leg het gebruik, de wijziging, aanvulling of niet-toepasselijkheid vast — en maak de daadwerkelijk toegepaste bron uit de bedrijfstak bekend wanneer IFRS S1.59 dit vereist.

3.4 Entiteitsspecifieke en aanvullende metrics

Een entiteit kan een metric moeten ontwikkelen wanneer geen voorgeschreven of op de bedrijfstak gebaseerde metric de materiële kwestie volledig weergeeft. Zij kan ook een externe metric aanpassen om een andere afbakening, een ander bedrijfsmodel of een ander kenmerk dat nuttig is voor besluitvorming weer te geven. Die flexibiliteit gaat gepaard met transparantieverplichtingen. IFRS S1.50 vereist informatie die gebruikers in staat stelt te begrijpen of de metric absoluut is, een ratio, kwalitatief of een andere vorm heeft; of deze door een derde partij is gevalideerd; en hoe deze wordt berekend.

Met duurzaamheid verband houdende maatstaven zijn vaak afhankelijk van schattingen: activiteitsgegevens van leveranciers, emissiefactoren, gemodelleerde blootstelling, classificaties op activaniveau, aannames over vermeden verliezen of indicatoren die uit enquêtes zijn afgeleid. IFRS S1 verbiedt schattingen niet. De standaard erkent dat redelijke schattingen een essentieel onderdeel zijn van het opstellen van met duurzaamheid verband houdende financiële informatie en dat het gebruik ervan de bruikbaarheid niet aantast wanneer de schattingen voldoende worden toegelicht.

Wanneer een bedrag onderhevig is aan een hoge mate van meetonzekerheid, identificeert de entiteit het bedrag en licht zij de bronnen van onzekerheid en de gebruikte aannames, benaderingen en oordelen toe. De relevante vraag is daarom niet: “Is het getal geschat?”, maar: “Kan een gebruiker begrijpen wat is geschat, waarom, hoe, met welke onzekerheid en onder welke controles?”

Een toelichting op een doelstelling moet de lezer in staat stellen de prestatielogica te reconstrueren: wat wordt bereikt, tegen wanneer, vanaf welke basisperiode, met gebruik van welke maatstaf en met welke tussentijdse mijlpalen. Een algemene toezegging zonder deze structuur is moeilijk te beoordelen. Het doelstellingenregister moet daarom rechtstreeks aan het maatstavenregister worden gekoppeld en niet als een afzonderlijke communicatielijst worden bijgehouden.

5.1 Wat te zeggen wanneer een doelstelling niet wordt gehaald of de prestaties verslechteren

IFRS S1.51 vereist toelichting van de prestaties ten opzichte van elke doelstelling en een analyse van trends of veranderingen in de prestaties. De Standaard creëert geen afzonderlijke verplichte kop met de naam “niet-gehaalde doelstellingen”. Toch kan wezenlijke onderprestatie niet neutraal worden gemaakt door de toezegging te rapporteren en het resultaat weg te laten. Getrouwe weergave, neutraliteit en de prestatievereiste wijzen op een evenwichtige toelichting van de afwijking, de oorzaken ervan, de ondernomen actie en eventuele gevolgen voor de doelstelling of strategie.

Figuur 2. Een beheerd metriekregister verbindt het gepubliceerde getal met het doel, de methode, de afbakening, het bewijsmateriaal, het eigenaarschap, de doelstellingen en de wijzigingsgeschiedenis.

Koppel elk materieel duurzaamheidsgerelateerd risico en elke materiële duurzaamheidsgerelateerde kans aan de managementbeslissing die het beïnvloedt en aan alle metrieken die uitdrukkelijk vereist zijn door een toepasselijke ISSB-standaard.

Identificeer de metrieken die het management daadwerkelijk gebruikt. Bevestig de definities en breng beweringen in de toelichtingen over governance, strategie, risicobeheer en beloning met elkaar in overeenstemming.

Selecteer de relevante SASB-industrie of -industrieën op basis van het bedrijfsmodel en de activiteit. Beoordeel de onderwerpen, metrieken, activiteitenmetrieken en technische protocollen voor toelichting.

Toets de volledigheid. Ontwikkel of pas een entiteitsspecifieke metriek aan wanneer de voorgeschreven en industriegebaseerde bronnen geen materiële informatie bieden die voldoende relevant en getrouw weergegeven is.

Voltooi de metriek- en doelstellingenregisters. Leg de methode, afbakening, periode, hiërarchie van schattingen, eigenaars, bewijsmateriaal en het proces voor wijzigingsbeheersing vast voordat het rapport wordt opgesteld.

Voer een beoordeling van de toelichtingen uit: materialiteit, vergelijkbaarheid, consistentie, evenwicht, duidelijke labels, prestaties ten opzichte van doelstellingen, wijzigingen in de methodologie, onzekerheid en consistentie tussen rapporten.

Waarom dit werkt: de formulering identificeert de metriek, vergelijkende informatie, mijlpaal voor de doelstelling, afbakening, bronsystemen, dekking van schattingen, onderprestatie, oorzaken, corrigerende maatregel en of de doelstelling of methode is gewijzigd. Er wordt niet beweerd dat de maatregel het traject automatisch zal herstellen.

Benodigde onderbouwing: goedgekeurde methodologie voor de metriek; extracten van wagenpark- en tonkilometergegevens; schattingsbestand; logboek voor gegevenskwaliteit; goedkeuring van doelstelling en basisjaar; variantieanalyse; registratie van managementmaatregelen; goedkeuring door de beoordelaar en aansluiting met vergelijkende informatie.