UK SRS S2 uitgelegd: vereisten voor klimaatgerelateerde informatieverschaffing en hoe u begint

Functioneel beeldmateriaal gemaakt voor London Reporting Academy. Het beeldmateriaal is illustratief en moet worden gelezen in samenhang met het artikel.

UK SRS S2 is niet slechts een standaard voor de inventarisatie van broeikasgassen. Het centrale doel ervan is uit te leggen hoe klimaatgerelateerde risico’s en kansen de vooruitzichten van de entiteit beïnvloeden en hoe governance, strategie, risicobeheer, maatstaven en doelstellingen op die effecten reageren. De informatieverschaffing over emissies is belangrijk, maar maakt deel uit van een bredere, op beleggers gerichte uiteenzetting over het bedrijfsmodel, de financiële planning en de veerkracht.

De standaard kan vrijwillig door elke entiteit worden gebruikt. Voor beursgenoteerde ondernemingen en andere organisaties die al onder Britse verplichtingen voor klimaatrapportage vallen, kan de standaard ook dienen als raamwerk voor gereedheid voor de voorgestelde overgang van op TCFD afgestemde rapportage naar rapportage op basis van UK SRS. De wettelijke grondslag en de technische grondslag moeten daarom afzonderlijk worden vastgelegd.

Paragrafen 1-2 vereisen informatie die nuttig is voor primaire gebruikers van algemene financiële verslaggeving bij het nemen van beslissingen over het verstrekken van middelen aan de entiteit. De informatie is beperkt tot klimaatgerelateerde risico’s en kansen waarvan redelijkerwijs kan worden verwacht dat zij de kasstromen, de toegang tot financiering of de kapitaalkosten op korte, middellange of lange termijn beïnvloeden.

Paragraaf 3 behandelt klimaatgerelateerde fysieke risico’s, klimaatgerelateerde transitierisico’s en klimaatgerelateerde kansen. Paragraaf 4 sluit aangelegenheden uit waarvan redelijkerwijs niet kan worden verwacht dat zij de vooruitzichten van de entiteit beïnvloeden. Dit is een op beleggers gerichte materialiteitsinvalshoek, niet een vereiste om elke milieueffect of elk klimaatgerelateerd datapunt dat voor de organisatie beschikbaar is te publiceren.

Een sterk proces in het eerste jaar begint daarom met bedrijfs- en financiële transmissieroutes: activa, activiteiten, producten, toeleveringsketens, klanten, financiering, verzekering, regelgeving, technologie en marktvraag. Een generieke lijst van klimaatonderwerpen is niet voldoende.

Paragraaf C2 van UK SRS S2 vereist dat UK SRS S2 en UK SRS S1 tegelijkertijd worden toegepast, voor zover de vereisten van S1 betrekking hebben op klimaatgerelateerde toelichtingen. UK SRS S2 bevat de klimaatspecifieke inhoud; UK SRS S1 bevat de verslaggevingsarchitectuur.

In de praktijk bepaalt S1 hoe materialiteit wordt beoordeeld, welke verslaggevende entiteit wordt gebruikt, hoe verbonden informatie wordt gepresenteerd, waar en wanneer de toelichtingen worden gepubliceerd, hoe vergelijkende informatie en schattingen worden verwerkt en of een expliciete en onvoorwaardelijke verklaring van naleving kan worden onderbouwd. Een klimaatrapport dat de vier pijlers van S2 behandelt maar deze fundamenten van S1 negeert, is onvolledig.

Alinea 10 vereist dat elk materieel klimaatgerelateerd risico of elke materiële klimaatgerelateerde kans wordt beschreven, dat fysieke risico’s of transitierisico’s worden geclassificeerd en dat de relevante korte-, middellange- en langetermijnhorizonten worden vermeld. De entiteit moet ook toelichten hoe haar definities van die tijdshorizonten aansluiten op de strategische planning.

Alinea 11 vereist alle redelijke en onderbouwbare informatie die op de rapportagedatum beschikbaar is zonder onevenredige kosten of inspanning. Dit omvat gebeurtenissen uit het verleden, huidige omstandigheden en prognoses. De formulering is een proportionaliteitsmechanisme en geen toestemming om te stoppen bij informatie die al binnen het duurzaamheidsteam is opgeslagen.

Alinea 12 staat toe, maar vereist niet, dat bij het identificeren van risico’s en kansen specifiek wordt verwezen naar de IFRS S2 Industry-based Guidance. De entiteit moet nog steeds besluitrelevante informatie over de sector verstrekken. Zij moet documenteren welke sectorbronnen zij heeft overwogen, wat zij heeft gebruikt en waarom haar geselecteerde bronnen passend zijn.

Alinea’s 13-14 vereisen dat de entiteit laat zien waar risico’s en kansen in haar bedrijfsmodel en waardeketen geconcentreerd zijn, hoe zij daarop heeft gereageerd of van plan is daarop te reageren, hoe activiteiten van middelen worden voorzien en welke voortgang is geboekt ten opzichte van eerder bekendgemaakte plannen. Als de entiteit een klimaatgerelateerd transitieplan heeft, worden het plan, de belangrijkste veronderstellingen en afhankelijkheden vermeld. UK SRS S2 vereist niet dat een entiteit uitsluitend om aan de informatieverschaffingsstandaard te voldoen een transitieplan opstelt.

Alinea’s 15-21 vereisen huidige en verwachte effecten op de financiële positie, financiële prestaties en kasstromen. De informatieverschaffing moet klimaatkwesties waar relevant verbinden met opbrengsten, operationele kosten, kapitaaluitgaven, boekwaarden van activa, bijzondere waardeverminderingen, voorzieningen, financieringsbehoeften, liquiditeit, kapitaalkosten en de timing van kasstromen.

Kwantitatieve informatie kan één bedrag of een bandbreedte zijn. Kwantificering is niet vereist wanneer effecten niet afzonderlijk identificeerbaar zijn, de meetonzekerheid zo groot is dat het resultaat niet nuttig zou zijn, of de entiteit niet beschikt over de vaardigheden, capaciteiten of middelen voor verwachte effecten. Wanneer geen kwantitatieve informatie wordt verstrekt, moet de entiteit toelichten waarom, kwalitatieve informatie verstrekken en de waarschijnlijk getroffen posten, totalen of subtotalen van de financiële overzichten identificeren. Het niet verstrekken van een cijfer betekent niet dat geen informatie over financiële effecten hoeft te worden verstrekt.

Alinea 22 vereist dat scenarioanalyse met betrekking tot klimaat wordt uitgevoerd om de klimaatveerkracht te beoordelen. De aanpak moet evenredig zijn aan de omstandigheden van de entiteit. De standaard schrijft geen enkel model, geen enkele scenariopartij of geen bepaald niveau van wiskundige verfijning voor.

Een proportionele aanpak in het eerste jaar kan beginnen met een beperkt aantal relevante scenario’s, expliciete veronderstellingen, vastgestelde tijdshorizonten, geselecteerde activiteiten of blootstellingen in de waardeketen en een gedocumenteerde beoordeling van strategische kwetsbaarheden en het reactievermogen. De analyse moet nog steeds ondernemingsspecifiek zijn en de informatieverschaffing over veerkracht ondersteunen; een generiek verhaal dat uit een sectorrapport is gekopieerd, is geen scenarioanalyse.

Het bewijstdossier moet de geselecteerde scenario’s tonen, waarom deze relevant zijn, de belangrijkste inputgegevens en veronderstellingen, de reikwijdte van de geteste activiteiten en risico’s, de kritische toetsing door het management, beperkingen en de conclusies die de strategie of financiële planning hebben beïnvloed.

De paragrafen 33-37 hebben betrekking op kwantitatieve en kwalitatieve doelstellingen die door de entiteit zijn vastgesteld en op doelstellingen die wettelijk of regelgevend vereist zijn. Voor elke doelstelling licht het verslag de maatstaf, het doel, de reikwijdte, de periode, de basisperiode, de mijlpalen, de absolute of intensiteitsvorm toe, evenals de wijze waarop de meest recente internationale klimaatovereenkomst en relevante toezeggingen binnen rechtsgebieden de doelstelling hebben beïnvloed.

De entiteit licht ook toe hoe de doelstelling is vastgesteld en beoordeeld, of de doelstelling of methodologie door een derde partij is gevalideerd, hoe de voortgang wordt gemonitord, welke herzieningen zijn aangebracht, en wat de prestaties en trends zijn. Voor broeikasgasdoelstellingen is aanvullende transparantie vereist over de opgenomen gassen en scopes, bruto- versus nettodoelstellingen, sectorale decarbonisatie en het geplande gebruik van koolstofcredits.

Een publieke netto-nulambitie zonder een vastgestelde afbakening, een basisjaar, mijlpalen, een traject voor bruto-emissies en bewijs van governance vormt geen vervanging voor de toelichtingen over doelstellingen.

Illustratief scenario - een Britse fabrikant identificeert hittestress op twee locaties, blootstelling aan koolstofbeprijzing in ingekochte materialen en een groeiende vraag naar een koolstofarmer product. Het verslaggevingsteam behandelt de kwesties aanvankelijk als drie verhalende thema’s.

Een sterker proces brengt het fysieke risico in kaart als productiestilstand en investeringen in aanpassing; het transitierisico als gevoeligheid van inputkosten en marges; en de kans als aannames over omzet en investeringen in capaciteit. Scenarioanalyse toetst of de strategie levensvatbaar blijft onder verschillende temperatuur- en beleidstrajecten. Het verslag verbindt governance, risicobeheer, maatstaven en doelstellingen vervolgens aan dezelfde drie items.

Het voorbeeld bepaalt de materialiteit voor geen enkele reële verslaggevende entiteit. De conclusie hangt af van de feiten van de entiteit, planningshorizonten, onderbouwing en informatiebehoeften van primaire gebruikers.

Bepaal de verslaggevingsbasis. Leg vast of het gebruik vrijwillig is, vereist is op grond van een bestaande klimaatregel, of voorbereidend is op een voorgestelde UK SRS-route. Bepaal of een claim van naleving van UK SRS wordt beoogd.

Leg de basis voor S1. Bevestig de rapporterende entiteit, de verslagperiode, de koppelingen met de financiële overzichten, de materialiteitsmethode, de tijdshorizonten, de locatie van de rapportage en de verantwoordelijkheden voor goedkeuring.

Stel een register van klimaatrisico's en -kansen op. Koppel elk item aan blootstelling in het bedrijfsmodel en de waardeketen, vooruitzichten, tijdshorizon, financiële doorwerkingsmechanismen, maatstaven en gevolgen voor toelichtingen.

Ontwerp het werk aan scenario's en financiële effecten in samenhang. Teams voor financiën, strategie en risico zouden overeenstemming moeten bereiken over aannames, koppelingen met de planning en bewijs voordat het opstellen begint.

Stabiliseer maatstaven en beheersingsmaatregelen. Voltooi de screening van Scope 1-3, de selectie van sectorspecifieke maatstaven, beheersingsmaatregelen voor doelstellingen, het data-eigenaarschap, de beoordeling en de aftekening van het jaarverslag.