UK SRS S2 voor verzekeraars: acceptatie, beleggingen en klimaatweerbaarheid

Educatief document voor professionals. Illustratieve voorbeelden en formuleringen moeten worden aangepast en technisch beoordeeld.

Een verzekeraar kan via ten minste twee economisch verschillende portefeuilles aan klimaatverandering zijn blootgesteld. De acceptatieportefeuille creëert blootstelling aan claims, prijsstelling, beschikbaarheid van dekking, cumulatie, geschillen en herverzekering. De beleggingsportefeuille creëert transitierisico en fysiek risico op het niveau van emittenten en activa en leidt tot de informatie over gefinancierde emissies in B63-B63A. Een geloofwaardig verslag volgens UK SRS S2 verbindt beide zonder hun maatstaven samen te voegen.

De wijzigingen van 2025 hebben het onderscheid verduidelijkt. De vereisten voor gefinancierde emissies bij verzekeringen betreffen financiële activiteiten die verband houden met de leningen en beleggingen van de verzekeraar. Zij vereisen niet dat verzekeringsgerelateerde emissies uit de acceptatieportefeuille worden opgenomen in het subtotaal van gefinancierde emissies in B63. Een verzekeraar kan verzekeringsgerelateerde emissies berekenen volgens een afzonderlijke methode, zoals PCAF Part C, maar de maatstaf moet apart worden benoemd en afgebakend.

De weerbaarheidskaart van de verzekeraar scheidt de acceptatie- en beleggingsportefeuilles en verbindt ze vervolgens via scenarioanalyse, kapitaalcapaciteit, managementacties en bewijs.

Duurzaamheidsgerelateerde financiële informatie bestrijkt dezelfde rapporterende entiteit als de bijbehorende jaarrekening. Binnen die grens hoort de verzekeraar rechtspersonen en activiteiten in levensverzekeringen, schadeverzekeringen, herverzekering, vermogensbeheer en bankactiviteiten in kaart te brengen. De kaart hoort beleggingsactiva onder B63-B63A, beheerde activa onder B61 en acceptatieactiviteiten te identificeren die geen deel uitmaken van het subtotaal van gefinancierde emissies maar relevant blijven voor risico, strategie, bedrijfstakmaatstaven en doelstellingen.

B63 vereist absolute bruto gefinancierde emissies, uitgesplitst naar het gefinancierde aandeel van Scope 1-, Scope 2- en Scope 3-emissies van de tegenpartij voor iedere bedrijfstak en activaklasse. Ook vereist het bruto-exposure in de presentatievaluta, dekking, uitsluitingen en methodologie. Het gefinancierde bruto-exposure is de gefinancierde boekwaarde vóór een voorziening voor kredietverliezen; volledig niet-opgenomen toezeggingen worden apart vermeld. B63A stelt de bedrijfstakclassificatie en minimumvereisten voor activaklassen vast.

De verzekeraar hoort niet aan te nemen dat een portefeuille van een asset owner een rapport van een vermogensbeheerder zonder aanpassing kan hergebruiken. De rapporterende entiteit, het belang, de noemer van het bruto-exposure, de toerekeningsmethode, look-throughbenadering, gegevensperiode en behandeling van derivaten kunnen verschillen. Gegevens van een externe beheerder kunnen input zijn, maar de verzekeraar blijft verantwoordelijk voor afbakening en gepubliceerde informatie.

Verzekeringsgerelateerde emissies zijn bedoeld om emissies toe te rekenen aan acceptatieactiviteiten. Zij beantwoorden een andere vraag dan gefinancierde emissies en kunnen andere productgrenzen, toerekeningsfactoren en inputgegevens hebben. UK SRS S2 B63-B63A maken van deze afzonderlijke maatstaf geen verplichte tabel met gefinancierde emissies. Alinea 29A staat toe Category 15 tot gefinancierde emissies te beperken, zodat acceptatie-emissies buiten het cijfer voor Category 15 kunnen blijven wanneer die beperking wordt toegepast.

Dit maakt acceptatie niet irrelevant. Materiële transitierisico's, fysieke risico's, kansen, doelstellingen en bedrijfstakmaatstaven in verband met acceptatie moeten nog steeds onder de vier pijlers worden geanalyseerd en openbaar gemaakt. Als de verzekeraar verzekeringsgerelateerde emissies vrijwillig of op grond van een andere eis presenteert, hoort het jaarverslag deze afzonderlijk te benoemen en verschillen in product, geografie, periode en gegevensdekking aan te sluiten.

Fysiek klimaatrisico kan invloed hebben op frequentie en ernst van claims, geografische cumulatie, beschikbaarheid en prijs van herverzekering, inflatie van reparatiekosten, bedrijfsonderbreking, aannames over sterfte of morbiditeit en de verzekerbaarheid of betaalbaarheid van producten. Het relevante risico hangt af van product, gevaar, geografie, contractduur en de mogelijkheid prijzen opnieuw vast te stellen, dekking te herontwerpen of in te trekken.

De materialiteitsbeoordeling hoort niet bij historische claims te stoppen. Zij hoort toekomstgerichte kwetsbaarheden en concentraties te identificeren, waaronder locaties met geringe modelbetrouwbaarheid, activa waarbij aanpassing niet in de gegevens is opgenomen en producten waarbij polishouders mogelijk geen risicogebaseerde prijsstelling kunnen dragen. De informatie hoort actuele werkelijke effecten van verwachte effecten te onderscheiden en toe te lichten hoe acceptatiemaatregelen klanten en het bedrijfsmodel beïnvloeden.

Transitierisico kan voortkomen uit veranderingen in regelgeving, technologie, geschillen, consumentenvoorkeuren en marktvraag. Bij acceptatie kan het verzekerde sectoren, aansprakelijkheidsclaims, productvraag en de aanvaardbaarheid van het bieden van dekking beïnvloeden. Bij beleggingen kan het invloed hebben op kasstromen van emittenten, activawaarden, kredietkwaliteit, liquiditeit en het vermogen van de verzekeraar om verplichtingen na te komen. Dezelfde sector kan dus zowel aan de premiezijde als aan de activazijde blootstelling creëren.

Breng acceptatiesectoren en emittenten in beleggingen in kaart ten opzichte van gemeenschappelijke transitiefactoren, maar behoud afzonderlijke maatstafpopulaties.

Identificeer verschillen tussen de looptijd van verplichtingen en activa onder transitie- en fysieke trajecten.

Beoordeel kanalen voor geschillen en juridisch risico voor zowel verzekerden als de eigen openbare claims van de verzekeraar.

Overweeg of uitsluitingen, prijsstelling of portefeuilleverschuivingen concentratie-, betaalbaarheids- of strategische afwegingen creëren.

Documenteer hoe producten voor klimaatkansen, aanpassingsdiensten en beleggingsallocatie de weerbaarheidsbeoordeling beïnvloeden.

UK SRS S2 vereist klimaatgerelateerde scenarioanalyse als onderdeel van de beoordeling van klimaatweerbaarheid. Bij een verzekeraar analyseren afzonderlijke modelleringsteams vaak catastroferisico, activarisico, levensverzekeringsverplichtingen en kapitaal. De UK SRS-informatie hoort deze analyses te verbinden tot een samenhangend beeld van de weerbaarheid van het bedrijfsmodel en geen losstaande modeluitkomsten te presenteren.

Een evenredige eerste cyclus kan een klein aantal plausibele scenario's, materiële lijnen en geografische concentraties gebruiken, met kwantitatieve analyse waar de capaciteiten dit ondersteunen en elders kwalitatieve analyse. Het verslag hoort scenariobronnen, aannames, beperkingen, modeldekking, actualiseringscyclus en waarom de aanpak in verhouding staat tot de blootstelling en middelen van de verzekeraar toe te lichten.

UK SRS S2 vereist bedrijfstakgebaseerde maatstaven die verband houden met de bedrijfsmodellen en activiteiten van de entiteit. Bij het bepalen van de maatstaven mag de entiteit verwijzen naar de bedrijfstakgebaseerde ISSB-richtlijnen; de specifieke richtlijnen zijn in het VK niet verplicht. Een verzekeraar hoort maatstaven te kiezen die gebruikers helpen materiële risico's en kansen te begrijpen, niet iedere kandidaat-maatstaf te kopiëren.

Gefinancierde emissies van de beleggingsportefeuille, bruto-exposure, dekking en classificatie volgens B63-B63A.

Informatie over catastrofeblootstelling of verlies, met duidelijk onderscheid tussen werkelijk verlies, gemodelleerd verlies en verzekerde waarde.

Blootstelling per materieel gevaar, geografie, productlijn of herverzekeringsstructuur wanneer dit inzicht geeft in fysiek risico.

Premies of producten in verband met klimaatoplossingen, aanpassing of koolstofarme technologieën, met beheerste definities.

Integratiemaatstaven voor acceptatie of beleggingen die tonen hoe klimaatfactoren in besluiten en monitoring worden betrokken.

Verzekeringsgerelateerde emissies wanneer de verzekeraar bepaalt dat de maatstaf materieel en de methodologie voldoende volwassen is, duidelijk aangeduid als afzonderlijk van gefinancierde emissies.

De selectie van maatstaven hoort te worden gedocumenteerd aan de hand van materialiteit, vergelijkbaarheid, beslissingsnut, volwassenheid van de methodologie en bewijs. Omvang alleen is geen reden een bedrijfstakmaatstaf weg te laten als de informatie primaire gebruikers zou kunnen beïnvloeden; een gepubliceerde sectormaatstaf is niet automatisch materieel voor iedere verzekeraar.

Een verzekeraar kan emissiedoelstellingen voor de beleggingsportefeuille, doelstellingen voor de acceptatieportefeuille, doelstellingen voor catastroferisico of aanpassing, doelstellingen voor duurzame producten en operationele doelstellingen vaststellen. Iedere doelstelling heeft een eigen grens, maatstaf, basisperiode, tijdshorizon, methodologie en toelichting op de voortgang nodig. Eén groepsbrede verklaring over ‘netto nul’ kan verhullen of zij beleggingen, acceptatie, activiteiten of alle drie omvat.

De verslaggeving van verzekeraars is vaak afhankelijk van modellen, externe beheerders, leveranciers van catastrofemodellen, claimsystemen en gegevens van ondernemingen waarin is belegd. De bewijsarchitectuur hoort daarom gegevensherkomst, modeleigenaarschap, versiebeheer, aannames, deskundig oordeel, beperkingen en onafhankelijke beoordeling te tonen. Zij hoort de toelichting ook aan te sluiten op besluiten van acceptatie- en beleggingscommissies, risicobereidheid, kapitaalplanning en de bijbehorende jaarrekening.

Emissies van de beleggingsportefeuille worden vaak door vermogensbeheerders of ondernemingen waarin is belegd gerapporteerd na de financiële afsluiting van de verzekeraar. De verzekeraar hoort eerst de schattingshiërarchie voor Scope 3 toe te passen en te beoordelen of betrouwbare informatie over dezelfde periode kan worden geproduceerd. Als dit na alle redelijke inspanningen onuitvoerbaar blijft, vereist B59A de reden, de meetbenadering, input en aannames voor alle gerapporteerde informatie en een plan met tijdpad.

De toelichting volgens B59A hoort de betrokken activaklassen of mandaten en de gebruikte periode te identificeren. Zij hoort niet te worden gebruikt om ontbrekende acceptatiemaatstaven te rechtvaardigen, omdat B59A specifiek over gefinancierde emissies gaat. Elk gebruik van de afzonderlijke C4-bepaling voor Scope 3 hoort afzonderlijk naast de verklaring van naleving van UK SRS S2 openbaar te worden gemaakt.

Route voor Category 15: documenteer de behandeling van acceptatie, derivaten en andere uitgesloten financiële activiteiten.

Timingroute: gebruik de B59A-gids voor vertraagde gegevens van beleggingsbeheerders en ondernemingen waarin is belegd.

Bankroute: pas B62 afzonderlijk toe wanneer een groep commercieel bankiert.

Vermogensbeheerroute: pas B61 afzonderlijk toe op binnen de groep beheerde AUM van derden.