UK SRS S2 G gefinancierde emissies en paragraaf B59A: Wat financiële instellingen moeten toelichten

Educatief materiaal voor beroepsbeoefenaars. Illustratieve voorbeelden en formuleringen vereisen aanpassing en technische beoordeling.

Financiële instellingen sluiten hun financiële overzichten vaak voordat volledige gegevens over de emissies van kredietnemers of deelnemingen voor dezelfde periode beschikbaar zijn. Blootstellingssaldi kunnen actueel zijn, terwijl gegevens over emissies, omzet of ondernemingswaarde van tegenpartijen een jaar of langer achterlopen. De Britse consultatie erkende dat het gebruik van een balans uit een vorige periode of andere vertraagde input nog steeds tijdreeksinformatie kan opleveren die bruikbaar is voor besluitvorming, maar dat dit ook de onderlinge samenhang kan verzwakken en recente veranderingen in de risicoblootstelling kan verhullen, tenzij de timing wordt toegelicht.

De Britse regering heeft daarom alinea B59A toegevoegd aan UK SRS S2. Deze maakt geen deel uit van IFRS S2 zelf. De alinea creëert een specifiek transparantiemechanisme voor een entiteit die vaststelt dat het niet praktisch uitvoerbaar is om gefinancierde emissies voor dezelfde verslagperiode als de gerelateerde financiële overzichten betrouwbaar te schatten. De alinea vervangt de toelichtingen in B61, B62 of B63 niet eenvoudigweg door een zin waarin staat dat gegevens niet beschikbaar zijn.

De beslisprocedure van B59A begint met redelijke inspanningen om informatie over dezelfde periode te produceren en maakt vervolgens onderscheid tussen een normale toelichting over gefinancierde emissies en de uit drie delen bestaande toelichting van B59A.

Een achterstand van één jaar in emissiegegevens van tegenpartijen maakt gefinancierde emissies voor dezelfde periode niet automatisch praktisch onuitvoerbaar. UK SRS S2 erkent al dat Scope 3-informatie schattingen en gegevens uit verschillende perioden kan omvatten. De alinea's B40-B56 vereisen dat de entiteit haar oordeel gebruikt en prioriteit geeft aan de beschikbare gegevens van de hoogste kwaliteit. Alinea B57 gaat ervan uit dat Scope 3-emissies doorgaans betrouwbaar kunnen worden geschat met secundaire gegevens en sectorgemiddelden. De instelling moet daarom toetsen of een schatting voor de huidige periode kan worden geproduceerd met een gecontroleerde combinatie van actuele blootstellingsgegevens, de meest recente gegevens van tegenpartijen, proxygegevens en aanpassingen voor significante veranderingen.

Praktische onuitvoerbaarheid is pas aan de orde wanneer de entiteit de vereiste niet kan toepassen nadat zij elke redelijke inspanning heeft geleverd. Een team mag een berekening niet als praktisch onuitvoerbaar aanmerken enkel omdat de voorkeur genietende primaire gegevens niet beschikbaar zijn, een leveranciersfeed vertraagd is, een portefeuille groot is of voor de berekening schattingen nodig zijn. Die omstandigheden hebben gevolgen voor de methode en onzekerheid; zij verhinderen niet noodzakelijkerwijs een betrouwbare schatting.

In de regeringsreactie werd specifiek rekening gehouden met de praktijk in de sector om een balans van de vorige periode te gebruiken wanneer schatting over de huidige periode niet uitvoerbaar is. Paragraaf B59A zelf is breder: deze vereist dat de meetmethode, de gebruikte inputs en aannames voor alle gerapporteerde informatie worden toegelicht. Een instelling kan bijvoorbeeld emissies van tegenpartijen uit het vorige jaar combineren met een blootstellingspopulatie uit het vorige jaar, emissies uit het vorige jaar gebruiken met blootstellingen over de huidige periode, of een beheerste schatting gebruiken voor een deel van de portefeuille en een vertraagde populatie voor het resterende deel.

Elke optie heeft andere gevolgen voor de informatie. Een blootstellingspopulatie uit het vorige jaar kan de interne consistentie tussen blootstellingen en emissies behouden, maar weerspiegelt mogelijk niet de huidige kredietbeslissingen. Huidige blootstellingen met vertraagde emissies kunnen de huidige portefeuille beter weergeven, maar de toerekeningsnoemer en het tegenpartijprofiel kunnen uit een andere periode afkomstig zijn. Een gemengde benadering kan de dekking verbeteren, maar verhoogt het model- en aggregatierisico. Het rapport zou gebruikers moeten informeren over welke benadering is gebruikt en waarom deze nuttig blijft.

Vermeld de rapportagedatum of de gebruikte gemiddelde periode voor gefinancierde blootstelling, niet-opgenomen verplichtingen en AUM.

Vermeld de perioden die worden vertegenwoordigd door Scope 1-, Scope 2- en Scope 3-emissies van tegenpartijen en door toerekeningsnoemers.

Leg uit of de instelling een momentopname, een gemiddelde over de periode of een andere blootstellingsmaatstaf gebruikt en waarom.

Beschrijf significante gebeurtenissen tussen de datum van de tegenpartijgegevens en de rapportagedatum van de instelling die zijn beoordeeld of aangepast.

Leg uit hoe overnames, desinvesteringen, herfinancieringen, terugbetalingen, fondsstromen en wijzigingen in mandaten in de berekening worden meegenomen.

Identificeer het aandeel van de portefeuille waarvoor primaire, secundaire, proxy-, gemodelleerde en geverifieerde inputs worden gebruikt.

Beschrijf wijzigingen in de methodologie en of vergelijkende informatie is herzien, of waarom herziening niet uitvoerbaar of niet materieel was.

B59A staat na B59 en vóór B60. Het moet daarom worden gelezen in samenhang met de activiteitsspecifieke vereisten, en niet als een afzonderlijk rapportageregime. Als een bank een cijfer voor gefinancierde emissies met vertraging rapporteert, zou zij nog steeds de vertegenwoordigde bedrijfstakken en activaklassen, de dekking van de bruto-exposure, uitsluitingen en de allocatiemethode moeten toelichten voor zover die informatie wordt gerapporteerd. Hetzelfde beginsel geldt voor de AUM-dekking voor vermogensbeheerders en de bruto-exposure voor verzekeraars.

Het rapport zou moeten onderscheiden wat volledig aansluit op de huidige financiële periode, wat een andere gegevensperiode gebruikt en wat niet wordt gerapporteerd. Eén narratieve alinea kan dit voor een grote financiële instelling zelden goed doen. Een gecontroleerde tabel met perioden en dekking is doorgaans duidelijker.

Alinea C4 bepaalt dat een entiteit die UK SRS S2 toepast, niet verplicht is Scope 3-emissies openbaar te maken, met inbegrip van de aanvullende informatie over gefinancierde emissies voor vermogensbeheer, commercieel bankieren en verzekeringen. Anders dan IFRS S2 beperkt de Britse standaard zelf die vrijstelling niet tot de eerste jaarlijkse verslagperiode; toekomstige wet- of regelgeving kan overeenkomstig alinea C6 bepalen of deze beschikbaar is. Alinea 73A van UK SRS S1 vereist dat het gebruik van C4 wordt vermeld naast de verklaring van naleving van UK SRS S2.

B59A wordt daarentegen gebruikt wanneer de entiteit informatie over gefinancierde emissies rapporteert, maar deze voor dezelfde periode niet betrouwbaar kan schatten. De reden, een alternatieve meetmethode en een plan moeten worden vermeld. De twee mechanismen mogen niet worden samengevoegd. Een rapport waarin staat 'we hebben gebruikgemaakt van de B59A-vrijstelling' is technisch onnauwkeurig, omdat B59A niet is opgesteld als de bredere C4-vrijstelling van openbaarmaking van Scope 3.

Een enkele verklaring dat gefinancierde emissies niet beschikbaar zijn, voldoet niet aan de drie onderdelen van B59A. Ook wordt daarmee niet de voor alinea 29(a)(iii) vereiste transparantie verschaft over methoden, inputs en aannames voor Scope 3, en kan het verband tussen de openbaar gemaakte portefeuille, de bijbehorende financiële overzichten en het klimaatrisicoverhaal van de instelling onduidelijk worden. De bredere beginselen van getrouwe presentatie en materialiteit van UK SRS S1 versterken de noodzaak van een volledige toelichting wanneer de ontbrekende informatie gebruikers zou kunnen beïnvloeden.

De instelling moet ook vermijden een kleine gerapporteerde subset te presenteren alsof deze de gehele portefeuille vertegenwoordigt. Als het aantal alleen betrekking heeft op beursgenoteerde aandelen of alleen op grote zakelijke kredietnemers, moeten de dekking van het beheerd vermogen (AUM) of de bruto-exposure en de uitgesloten activatypen expliciet zijn. B59A herstelt een niet-openbaar gemaakte weglating van de populatie niet.

1. Breng de vereiste outputs van B61, B62-B62A of B63-B63A en de rapportagedata van de onderliggende gegevens in kaart.

2. Classificeer elke gegevensinvoer naar bron, periode, primaire/secundaire status, verificatie en verwachte beschikbaarheidsdatum.

3. Probeer een schatting voor dezelfde periode te maken met gebruikmaking van de goedgekeurde Scope 3-gegevenshiërarchie en documenteer de overwogen alternatieven.

4. Beoordeel of een resterend onvermogen voldoet aan de drempel “onuitvoerbaar na iedere redelijke inspanning”, in plaats van het gevolg te zijn van een voorkeur voor gemak of kosten.

5. Selecteer en documenteer de alternatieve meetmethode voor informatie die zal worden gerapporteerd.

6. Stel een brug tussen perioden en een beoordeling van significante gebeurtenissen op, waarin wordt toegelicht wat door de vertraging mogelijk niet wordt onderkend.

7. Keur een herstelplan met een vaste termijn goed, met systemen, gegevens, verantwoordelijke, budget en mijlpalen.

8. Stel de toelichting op grond van B59A op samen met de toelichtingen over dekking, methodologie en naleving/versoepeling, zodat het verhaal intern consistent is.

9. Voer vóór de definitieve goedkeuring een proefcontrole door assurance of een verzoek om bewijsmateriaal van de interne audit uit.

De formulering identificeert de betrokken portefeuilles, de reden, de gebruikte perioden en methoden, de beoordeling van gebeurtenissen in de tussenliggende periode en een plan met datum. Daarnaast zouden de bijbehorende dekkingstabellen van B62 of B63, de exacte methodologie en het bewijsmateriaal nodig zijn. Deze formulering mag niet worden gekopieerd wanneer de rapporterende entiteit niet daadwerkelijk alle redelijke schattingsmogelijkheden heeft uitgeput.

Route voor categorie 15: bevestig de grens van 29A-29C voordat de toelichting op B59A wordt ontworpen.

Bankroute: integreer controles op de timing van gegevens in de architectuur voor bruto-exposure en classificatie.

Verzekeringsroute: maak onderscheid tussen gefinancierde emissies van de beleggingsportefeuille en acceptatiemaatstaven.

Route voor vermogensbeheer: breng de populatie van beheerd vermogen, productgegevens en rapportagekalenders voor cliënten op elkaar af.