Geldt de klimaatwet van de VAE in vrije zones, DIFC en ADGM?

Een beslissingsgids voor professionals van entiteiten in vrije zones die een nauwkeurig antwoord nodig hebben naast de onveilige shortcuts ‘de federale wet geldt hier niet’ en ‘elke vrijezoneonderneming moet hetzelfde verslag indienen’.

Het uitgangspunt is helder. Article 3 bepaalt dat het wetsdecreet van toepassing is op emissie-Sources in de staat, met inbegrip van vrije zones. Een Source wordt ruim omschreven als een publieke of private rechtspersoon, of een individuele onderneming, waarvan de werkzaamheden of activiteiten broeikasgassen uitstoten. De wet nodigt een entiteit dus niet uit de analyse te stoppen omdat haar vergunning door een vrije zone is afgegeven.

De volgende stap is niet aannemen dat elke vrijezoneonderneming dezelfde MRV-verplichtingen heeft. Article 6 is geformuleerd voor Sources die door MOCCAE en de bevoegde autoriteit worden bepaald, in afstemming met de betrokken entiteit. De precieze verslaggevingsroute kan ook worden beïnvloed door Kabinetsbesluit nr. 67 van 2024, een facility-MRV-stelsel van een emiraat, een milieuvergunning, een sectorregel of een instructie via de vrijezone- of vergunningverlenende autoriteit.

Figuur 1. Toepasselijkheid in een vrije zone vereist drie samenhangende onderzoeken: de federale Article 6-route, de emiraats- of faciliteitenroute en de coördinatieroute met de vrije zone of vergunningverlener.

1. Welke rechtspersoon is de potentiële Source?

Bepaal welke rechtspersoon, welk bijkantoor of welke vestiging in de VAE de emissieactiviteit uitvoert. Een holding, operationele dochter en bijkantoor kunnen verschillende vergunningen, activa, contracten en bronsystemen hebben. Een duurzaamheidsverslag van de groep kan ze consolideren, maar een toezichthouder kan een entiteit of faciliteit onder een andere grens behandelen. Leg juridische naam, vergunningsnummer, statutaire en operationele adressen, eigendom en verantwoordelijke ondertekenaar vast.

2. Waar bevinden de emissiefaciliteiten zich en wie beheerst de activiteit?

Een entiteit in een financiële vrije zone kan weinig directe operationele activiteit op haar statutaire adres hebben, maar activiteiten elders bezitten of financieren. Omgekeerd kan een industriële onderneming in een vrije zone verbrandings-, proces- of koelapparatuur ter plaatse exploiteren. De analyse moet fysieke locatie, operationeel emiraat, vergunninghouder, exploitant, verantwoordelijkheid voor meters, brandstofkoper, verhuurafspraken en uitbestede activiteiten bepalen. Leid de faciliteitsgrens niet uitsluitend af van het statutaire adres.

3. Welke federale, register- of lokale trigger geldt?

Toets de reikwijdte van de federale klimaatwet en eventuele aanwijzing volgens Article 6. Toets afzonderlijk Kabinetsbesluit nr. 67 van 2024, dat in financiële en niet-financiële vrije zones geldt en een jaarlijkse Scope 1- en Scope 2-drempel van ten minste 0,5 miljoen tCO2e gebruikt voor verplichte registratie van een entiteit met zeer hoge koolstofemissies. Toets vervolgens iedere emiraats-, faciliteits-, sector-, vergunnings- of vrijezoneverslaggevingsregel. Deze toetsen kunnen overlappen, maar zijn niet uitwisselbaar.

4. Welke instantie geeft de gezaghebbende verslaggevingsroute?

De vrijezoneautoriteit kan vergunning- en entiteitsgegevens beheren, maar is niet automatisch de instantie die de klimaatmethodologie vaststelt of emissies verifieert. De relevante bevoegde autoriteit kan een klimaat- of milieu-instantie van het emiraat zijn. MOCCAE behoudt federale taken. Voor het juiste antwoord kan afstemming tussen deze instanties nodig zijn. Vraag een schriftelijk antwoord waarin het toepasselijke instrument, de entiteit of faciliteit, verslaggevingsroute, methode, vorm, periode, deadline en verificatieverwachting worden vastgesteld.

Figuur 2. Een betrouwbare conclusie combineert feiten over de rechtspersoon, fysieke faciliteit en emissiebron met de actuele instructie van de autoriteit.

DIFC is een financiële vrije zone in Dubai. De uitdrukkelijke vrijezoneformulering van de federale klimaatwet betekent dat een DIFC-entiteit haar status als financiële vrije zone niet als vrijstelling mag behandelen. Wet nr. 11 van 2024 van Dubai richt de Dubai Environment and Climate Change Authority op en beschrijft haar klimaat- en milieubevoegdheid in het hele emiraat, inclusief speciale ontwikkelingszones en vrije zones zoals DIFC.

Dat betekent niet dat elke DIFC-entiteit in dezelfde vorm en periode een indieningsplicht bij DECCA heeft. De entiteit moet haar statutaire adres onderscheiden van operationele faciliteiten, aanwijzing volgens Article 6 en andere toepasselijke instrumenten toetsen en vragen of DECCA, MOCCAE, de DIFC Authority of een andere instantie het juiste aanspreekpunt is voor de specifieke vraag. Een kantoor voor financiële diensten met beperkte directe emissies kent andere feiten dan een DIFC-entiteit die datacentra, voertuigvloten of activa via beheerste activiteiten in de VAE exploiteert.

ADGM is een financiële vrije zone in Abu Dhabi. Net als bij andere vrije zones betekent de uitdrukkelijke reikwijdte van de federale wet dat de ADGM-status geen algemene vrijstelling is. De facility-MRV-richtlijnen van de Environment Agency - Abu Dhabi stellen dat het faciliteitenstelsel van Abu Dhabi in het hele emiraat inclusief vrije zones geldt, en de implementatiematerialen voor 2026 omschrijven EAD als het centrale aanspreekpunt in Abu Dhabi voor verslaggeving door betrokken faciliteiten.

Het cruciale woord is faciliteit. Een holding, beleggings- of professionele-dienstverleningsentiteit die in ADGM is geregistreerd, exploiteert mogelijk zelf geen betrokken industriële of transportfaciliteit. Een groep kan echter elders operationele entiteiten en activa beheersen of bezitten. Of het EAD-faciliteitenstelsel geldt, hangt af van actuele richtlijnen, betrokken sector, de toets van directe emissies op faciliteitsniveau, feiten over de exploitant en instructies van de autoriteit. De rechtspersoon moet daarom beide uitersten vermijden: ‘ADGM is vrijgesteld’ en ‘elke ADGM-entiteit moet het EAD-faciliteitenverslag indienen’.

Een vraag aan een toezichthouder moet specifiek genoeg zijn om een bruikbaar antwoord te krijgen. Voeg de feiten bij of vat ze samen en vermeld de voorgestelde conclusie zonder deze als vaststaand te presenteren. Vraag de autoriteit de conclusie te bevestigen of te corrigeren en eventuele aanvullende stappen voor registratie, verslaggeving of verificatie te benoemen.

Een verzoek om schriftelijke bevestiging moet rechtspersoon en faciliteit, emissieactiviteit, bewijs van aanwijzing, relevante route of drempel, voorgestelde grens, portal, formulier, methode, periode, deadline en verificatievraag identificeren. Stuur het feitenpakket naar de relevante klimaat- of milieuautoriteit, stem zo nodig af met de vrijezone- of vergunningverlenende autoriteit en bewaar het gestructureerde antwoord in het autoriteitenregister.