Klimaatwet van de VAE en IFRS S2: kan één systeem voor GHG en klimaatrisico beide ondersteunen?

Praktische educatieve leidraad. Geen juridisch advies. Controleer de actuele officiële vereisten en correspondentie van de toezichthouder die specifiek voor de entiteit geldt voordat u handelt.

De twee regimes beantwoorden verschillende vragen. De klimaatwet van de VAE vormt een nationaal juridisch kader voor meting, rapportage, verificatie, vermindering en aanpassing. Verplichtingen uit Article 6 zijn gekoppeld aan Bronnen die door MOCCAE en de bevoegde autoriteit worden vastgesteld. IFRS S2 vraagt om materiële informatie over klimaatgerelateerde risico's en kansen waarvan redelijkerwijs kan worden verwacht dat ze de vooruitzichten van een entiteit beïnvloeden, voor primaire gebruikers van financiële verslagen voor algemene doeleinden.

Deze doelen overlappen bij emissies, doelstellingen, acties, risico's en governance. Ze verschillen bij aanleiding, rapporterende entiteit, materialiteit, Scope 3, scenarioanalyse, financiële effecten, indieningsroute en claims. Het systeem moet zowel het gemeenschappelijke bewijs als de resterende verschillen behouden.

Figuur 1. Eén beheerste bewijsbasis kan twee verschillende outputs voeden. De VAE- en IFRS S2-weergaven blijven afzonderlijk beheerd.

Figuur 2. Een hoofdmodel voor klimaatgegevens bewaart beheerste identiteiten, metingen, bewijs, velden voor risico en strategie en beoordelingsstatus voordat het outputspecifieke weergaven produceert.

IFRS S1 vereist duurzaamheidsgerelateerde financiële informatie voor dezelfde rapporterende entiteit als in de bijbehorende financiële overzichten. Een MRV-instructie in de VAE kan een faciliteit, lokale rechtspersoon of Bron aanwijzen. Het hoofdsysteem mag daarom niet één veld ‘bedrijf’ hebben. Het moet een hiërarchie en ingangsdata bevatten, zodat overnames, afstotingen, nieuwe filialen, beheerovereenkomsten en overdrachten van faciliteiten consistent kunnen worden weergegeven.

Een gemeenschappelijke rekenmotor kan activiteitsgegevens opslaan en emissies eenmaal berekenen. De vrijgegeven totalen kunnen toch terecht verschillen. De autoriteit in de VAE kan een aangewezen faciliteit en specifieke factor eisen; IFRS S2 kan de volledige financiële rapportage-entiteit en Scope 3 vereisen. Een groep moet de weergaven aansluiten in plaats van ze kunstmatig gelijk te maken.

IFRS S2 vereist dat een entiteit haar volledige waardeketen en alle 15 Scope 3-categorieën in aanmerking neemt en de categorieën vermeldt die in haar Scope 3-meting zijn opgenomen. De standaard biedt ook een meetkader dat ramingen erkent en gegevens van hogere kwaliteit prioriteit geeft. Het wetsdecreet van de VAE noemt die 15 categorieën zelf niet. Het hoofdsysteem kan daarom Scope 3-gegevens opslaan, maar de wettelijke output voor de VAE mag ze alleen opnemen wanneer de toepasselijke autoriteit of het instrument dit vereist.

Een emissie-inventaris alleen kan IFRS S2 niet ondersteunen. Het systeem heeft ook registraties nodig van klimaatrisico's en -kansen, scenarioaannames, tijdshorizonten, conclusies over veerkracht, strategische reacties en financiële koppelingen. Een proportionele scenarioanalyse in het eerste jaar kan kwalitatief of deels kwantitatief zijn waar dat past bij de omstandigheden van de entiteit, maar moet nog steeds te herleiden zijn tot redelijke en onderbouwbare informatie.

1. Zet de juridische instrumenten van de VAE, de status onder Article 6, de autoriteit, faciliteitsvereisten en elk traject onder Resolution 67 vast.

2. Zet de basis voor toepassing van IFRS S2, de rapporterende entiteit, rapportageperiode, het materialiteitsproces en het plan voor de nalevingsclaim vast.

3. Maak gemeenschappelijke registraties voor identiteit, bron, methode, bewijs, risico, scenario, actie en financieel effect.

4. Voeg outputregels toe in plaats van bronregistraties te dupliceren: opname, transformatie, informatieverstrekking, verificatie en goedkeuring.

5. Sluit de GHG-totalen van de VAE en IFRS aan per entiteit, faciliteit, Scope, periode, factor en ramingsstatus.

6. Voer afzonderlijke volledigheidsbeoordelingen uit: controlelijst van wettelijke vereisten voor de VAE; controlelijst van materiële IFRS S2-informatie voor beleggersrapportage.

7. Verkrijg afzonderlijke goedkeuringen en verklaringen voor elke output en bewaar een crosswalk en wijzigingslogboek.

De groep slaat brandstoffen, elektriciteit, koelmiddelen en factoren op in één bronmodel. Voor de autoriteit produceert hij een geverifieerde faciliteitsweergave en voor IFRS S2 een geconsolideerde groepsweergave. Het verschil wordt aangesloten per perimeter, Scope, factor en periode. Een afzonderlijke risicomodule koppelt transitiebeleid en fysieke blootstelling aan hitte aan activa, acties en financiële effecten. De groep verklaart niet dat de verificatie van de faciliteit assurance biedt over de volledige IFRS S2-informatie.

De financiële rapportagegroep als Bron voor Article 6 gebruiken zonder bewijs van de autoriteit.

Faciliteitsdetails uitsluiten omdat IFRS S2 geconsolideerd is.

Veronderstellen dat de methode van de VAE automatisch voldoet aan IFRS S2-vermeldingen voor GHG-meting.

Scope 3 tot de rapportagedeadline buiten het hoofdmodel laten.

Scenarioanalyse onafhankelijk van activum-, risico- en financiële gegevens uitvoeren.

Feitelijke bevindingen van een verificateur een assuranceoordeel over de volledige duurzaamheidsinformatie noemen.

Een ongekwalificeerde claim ‘voldoet aan beide’ publiceren zonder afzonderlijke controlelijsten en goedkeuringen.