Een GHG-verificateur in de VAE kiezen: accreditatie, deskundigheid en belangenconflicten

Technische status. Het Decree-Law is van kracht sinds 30 May 2025. De verplichtingen van Article 6 gelden voor Sources die door het ministerie en de bevoegde autoriteit zijn aangewezen, en de wet zelf schrijft geen universele route voor accreditatie van een externe verificateur voor elke zakelijke MRV-indiening voor. Cabinet Resolution No. 67 of 2024 is een afzonderlijk instrument voor het koolstofregister met explicietere vereisten voor verificatie-instanties. Bevestig vóór gunning het toepasselijke programma, de instructie van de autoriteit, de accreditatie-instantie en het goedgekeurde bereik.

Educatief materiaal. Het vervangt niet Federal Decree-Law No. 11 of 2024, uitvoeringsbesluiten, een instructie van de bevoegde autoriteit, juridisch advies, technische of wetenschappelijke deskundigheid, professioneel oordeel of een assurance-conclusie.

Een verificateur kan alleen een bruikbare conclusie geven wanneer de opdracht een duidelijk object, criteria, afbakening, periode, assurance-niveau, materialiteitsaanpak en beoogd gebruik heeft. Een technisch capabele organisatie kan toch de verkeerde aanbieder zijn als haar accreditatie het vereiste programma of de sector niet dekt, het voorgestelde team relevante proceskennis mist, zij materiële locaties niet kan bezoeken of zij heeft geholpen bij het ontwerpen van de inventaris die zij moet verifiëren.

De meest voorkomende inkoopfout is een offerte vragen voor ‘verificatie volgens de klimaatwet van de VAE’ zonder te definiëren wat dit betekent. De leverancier kan een vrijwillige ISO 14064-3-verificatie, een opdracht met beperkte assurance over geselecteerde meetwaarden, validatie van een koolstofproject of een gereedheidsbeoordeling offreren. Deze zijn niet onderling uitwisselbaar. De oplevering, bewijslast, aansprakelijkheid, planning en vergoeding kunnen aanzienlijk verschillen.

Een verdedigbaar selectieproces begint bij de juridische route en het programma en toetst vervolgens de aanbieder aan die route.

Gebruik een opdrachtdefinitie van één pagina. Deze moet de exacte route vermelden:

Wettelijke zakelijke MRV. Verificatie of beoordeling gevraagd door MOCCAE, een bevoegde autoriteit op emiraatsniveau of een andere bevoegde instantie onder het Decree-Law.

Nationaal register voor koolstofkredieten. Verificatie van emissiereductie, een project of een claim over koolstofkredieten onder Cabinet Resolution No. 67 of 2024 en de toepasselijke registermethodologie.

Vrijwillige organisatie-inventaris. Verificatie aan een overeengekomen inventariscriterium, zoals ISO 14064-1 of het GHG Protocol, voor management-, klant- of openbare rapportagedoeleinden.

Assurance van financiële of duurzaamheidsrapportage. Een opdracht onder een assurance-standaard over klimaatinformatie of geselecteerde meetwaarden; deze kan naast ISO GHG-verificatie bestaan, maar is daar niet automatisch identiek aan.

Gereedheidsbeoordeling. Een diagnose zonder oordeel die vóór formele verificatie wordt uitgevoerd. Deze mag niet als verificatie of assurance worden gepresenteerd.

Leg voor elke route de beoogde gebruiker, vereiste formulering van de verklaring, criteria, rapportageperiode, organisatorische en operationele afbakening, gassen en Scopes, locaties, materialiteit, assurance-niveau, indieningsdatum bij toezichthouder of register en vereiste taal vast.

Figuur 1. Het verificatiedoel moet vaststaan voordat accreditatie, bereik en opleveringen kunnen worden getoetst. Oorspronkelijke praktijkvisual van London Reporting Academy.

Accreditatie is niet één ja/nee-veld. Vraag de inschrijver om:

de naam van de accreditatie-instantie en of deze voor validatie en verificatie is erkend via de relevante internationale regeling;

het actuele accreditatiecertificaat en de verval- of toezichtstatus;

het gedetailleerde accreditatieschema, inclusief sectorcategorieën en activiteiten;

de gedekte normen en programma’s;

het kantoor of de rechtspersoon waarop de accreditatie betrekking heeft;

eventuele schorsing, beperking, overgang of openstaande voorwaarde;

een voorbeeldverklaring die toont hoe het accreditatiemerk voor het voorgestelde bereik verschijnt.

ISO/IEC 17029 stelt algemene beginselen voor competente, consistente en onpartijdige validatie-/verificatie-instanties. ISO 14065 past deze beginselen toe op milieu-informatie. ISO 14064-3 bevat vereisten en richtsnoeren voor het verifiëren en valideren van GHG-verklaringen, terwijl ISO 14066 de deskundigheid van teams en onafhankelijke beoordelaars behandelt.

De titel van het certificaat is niet voldoende. Een instantie kan voor één milieuprogramma zijn geaccrediteerd, maar niet voor het vereiste organisatorische GHG- of projectbereik. Zij kan een wereldwijd certificaat hebben maar levering voorstellen vanuit een kantoor of filiaal dat niet in het geaccrediteerde bereik valt. De vereisten van EIAC koppelen geaccrediteerde verklaringen bijvoorbeeld aan het goedgekeurde bereik, de sector en het geaccrediteerde kantoor en vereisen een proces voor risico’s rond onpartijdigheid en mogelijke conflicten.

RFP-controle. Eis dat de inschrijver in het bereiksschema exact markeert welke regels de opdracht dekken. Het inkoopteam moet de status onafhankelijk controleren in het openbare register van de accreditatie-instantie.

Cabinet Resolution No. 67 of 2024 heeft betrekking op het nationale register voor koolstofkredieten. Het bevat expliciete vereisten voor verificatie-instanties, waaronder ISO-gerelateerde verificatie en goedkeuring van het verificatiebereik. Die vereisten zijn zeer relevant wanneer het object een emissiereductie of koolstofkredietactiviteit onder die regeling is.

Zij mogen echter niet automatisch in elke RFP voor een bedrijfsinventaris onder Article 6 worden gekopieerd alsof het Decree-Law zelf dezelfde externe-verificatieroute heeft opgelegd. De juiste toets is:

Welk instrument of welke instructie van de autoriteit is van toepassing?

Welk object wordt geverifieerd: organisatie-inventaris, reductieproject, product, registerregistratie of openbare informatie?

Welke criteria en verklaring zijn vereist?

Komt programmaspecifieke goedkeuring boven op ISO-accreditatie?

Als het antwoord onduidelijk blijft, vermeld dan in de RFP dat definitieve gunning afhankelijk is van schriftelijke bevestiging door de relevante autoriteit of programma-eigenaar.

Vraag om benoemde personen en rolverdeling. Het team moet gezamenlijk aantonen:

deskundigheid in organisatorische GHG-inventarissen;

kennis van de gekozen inventariscriteria en hiërarchie van emissiefactoren;

sectorkennis voor materiële emissiebronnen;

technische deskundigheid in verbranding, procesemissies, koelmiddelen, afval, elektriciteit of schatting van de waardeketen, voor zover relevant;

deskundigheid in gegevenssystemen en interne beheersing;

ervaring met materialiteit, steekproeven en locatiebezoeken;

beheersing van Arabisch en Engels waar nodig;

regelingen voor onafhankelijke technische beoordeling en besluitvorming.

Een verificateur met ruime ervaring in kantoorgerichte dienstensectoren is mogelijk niet geschikt voor cement, metalen, olie en gas, steengroeven, elektriciteit, ontzilting of complexe koelmiddelsystemen. Vraag de inschrijver ten minste drie vergelijkbare opdrachten, de beoordeelde broncategorieën, de omvang en geografische spreiding van de locaties en de rol van elk voorgesteld teamlid te vermelden.

Controle op sleutelpersonen. Maak vervanging van de hoofdverificateur, sectordeskundige of onafhankelijke beoordelaar afhankelijk van goedkeuring door de klant en bewijs van gelijkwaardige deskundigheid.

Onafhankelijkheid wordt niet aangetoond door één zin in het voorstel. Vereis een ingevulde conflictverklaring die de aanbieder, zijn netwerk, gelieerde ondernemingen, onderaannemers en voorgesteld personeel omvat.

Vraag minimaal of de aanbieder in de betreffende periode:

de GHG-methodologie of organisatorische afbakening heeft ontworpen;

materiële delen van de inventaris heeft berekend;

emissiefactoren heeft geselecteerd of schattingsmodellen heeft gebouwd;

de emissiesoftware heeft geïmplementeerd of geconfigureerd;

het reductieproject of de te verifiëren baseline heeft voorbereid;

de openbare claim of registeraanvraag heeft opgesteld;

managementdiensten heeft geleverd of beslissingen voor de rapporterende entiteit heeft genomen;

voorwaardelijke vergoedingen heeft ontvangen die zijn gekoppeld aan een gunstig oordeel, uitgifte van kredieten of gerapporteerde reductie;

een financieel, commercieel of nauw persoonlijk belang in de entiteit heeft gehad;

heeft vertrouwd op een onderaannemer die de entiteit ook adviseert;

een gereedheidsbeoordeling heeft uitgevoerd en vervolgens dezelfde personen voor formele verificatie heeft voorgesteld.

Een eerdere adviesopdracht maakt niet altijd de gehele aanbieder onbruikbaar, maar de inschrijver moet de bedreiging identificeren, de toepasselijke regel uitleggen en waarborgen aantonen. Mogelijke waarborgen zijn afzonderlijke rechtspersonen of teams, uitsluiting van personeel, onafhankelijke beoordeling, afkoelperioden, beperkte toegang, versterkte kwaliteitsbeoordeling of het weigeren van de opdracht. Een waarborg is alleen geloofwaardig als deze de werkelijke bedreiging door zelftoetsing, belangenbehartiging, vertrouwdheid of financieel belang adresseert.

Figuur 2. Gunning aan een verificateur moet technische scoring combineren met een afzonderlijke toets op conflicten en geschiktheid. Oorspronkelijke praktijkvisual van London Reporting Academy.

Het voorstel moet vermelden:

welk kantoor de opdracht aanstuurt en ondertekent;

waar de hoofdverificateur en specialisten zijn gevestigd;

welke locaties worden bezocht en waarom;

wat op afstand kan worden uitgevoerd;

reis-, visum- en toegangsaannames;

behandeling van gegevens uit vrije zones, meerdere emiraten en het buitenland;

hoe technieken op afstand op betrouwbaarheid worden beoordeeld;

hoe materiële locaties die niet worden bezocht, worden gedekt.

Werk op afstand kan efficiënt zijn, maar is niet standaard een vervanging voor het waarnemen van meters, productiesystemen, brandstofopslag, koelmiddelregistraties, onderhoudspraktijken of lokale gegevenscontroles. Vraag naar de risicobasis voor de locatiesteekproef, niet alleen naar het aantal dagen op locatie.

De RFP moet een schriftelijke aanpak vereisen die het volgende dekt:

Vereiste opleveringen kunnen bestaan uit een opdrachtplan, informatieverzoek, openingsbijeenkomst, locatieplan, bevindingenregister, aansluiting van de gecorrigeerde inventaris, managementverklaring, verificatierapport en -verklaring en een definitieve lijst van onopgeloste beperkingen. Een gereedheidsbeoordeling moet een diagnoserapport opleveren, geen verificatieverklaring.

Vereis een transparant tariefoverzicht met:

dagen voor planning en risicobeoordeling;

dagen van hoofdverificateur, specialist en onafhankelijke beoordelaar;

locatiebezoeken en reizen;

aannames over gegevenspopulatie en locaties;

aantal entiteiten, broncategorieën en rapportagesystemen;

inbegrepen correctierondes;

vertaling of ondersteuning in de lokale taal;

tarieven buiten bereik en triggers voor wijzigingsbeheer;

voorwaarden voor annulering, vertraging en herplanning;

geldigheidsduur van de offerte.

Een lage offerte kan duur worden als de inventaris te laat is, locatietoegang verandert, Scope 3 wordt toegevoegd of de verificateur hertoetsing uitsluit. Vraag inschrijvers een gedefinieerd basisscenario te prijzen en eenheidstarieven voor voorspelbare wijzigingen te vermelden.

Gebruik eerst uitsluitende geschiktheidstoetsen en daarna gewogen scoring.

Middel een mislukte toets niet weg. Een inschrijver met uitstekende ervaring maar een onopgelost conflict, verlopen accreditatie of onjuist bereik mag niet dankzij een hoge totaalscore winnen.

Illustratief scenario — geen juridische conclusie voor een werkelijke entiteit. Een industriële groep in de VAE heeft assurance nodig over haar organisatorische inventaris voor 2026 ten behoeve van een financier en wil ook een project voor terugwinning van restwarmte voor koolstofkredieten registreren.

Het inkoopteam brengt aanvankelijk één RFP uit. Tijdens de toelichting splitst het de werkzaamheden in twee percelen. Perceel 1 is verificatie van de organisatorische inventaris aan overeengekomen bedrijfscriteria. Perceel 2 is programmaspecifieke validatie en verificatie van de koolstofkredietactiviteit. Eén inschrijver is geaccrediteerd voor organisatorische GHG-verklaringen, maar heeft geen goedgekeurd projectbereik. Een andere heeft projectkwalificaties maar hielp de projectbaseline opstellen. De groep gunt de percelen aan verschillende geschikte aanbieders en richt een gezamenlijke dataroom met gescheiden toegang in.

Waarom de beslissing sterker is: de objecten, criteria, accreditatiebereiken en conflicten worden afzonderlijk getoetst. De groep voorkomt de aanname dat één verificatieverklaring voor elk doel kan dienen.

Een merk inkopen in plaats van een geaccrediteerd bereik. Corrigeer dit door het certificaatschema en openbare register te controleren.

Eén vage RFP gebruiken voor inventaris, koolstofkredieten en rapportage-assurance. Scheid de objecten en resultaten.

Een generieke onafhankelijkheidsverklaring aanvaarden. Verkrijg een opdracht-specifieke conflictverklaring voor het hele netwerk.

De organisatie beoordelen, maar niet het benoemde team. Beoordeel cv’s, bevoegdheden en sectorrollen.

Verificatie op afstand automatisch voldoende achten. Vereis een risicogebaseerde locatiestrategie.

Alleen de totaalprijs vergelijken. Vergelijk aannames, persoonsdagen, correctierondes en uitsluitingen.

De verificateur ontbrekend bewijs laten creëren. Het management moet eigenaar blijven van de inventaris, schattingen en correcties.

Mythe: ‘Een ISO 14065-certificaat betekent dat de aanbieder elke indiening onder de klimaatwet van de VAE kan verifiëren.’

Werkelijkheid: accreditatie is bereik-specifiek, programmavereisten kunnen aanvullend zijn en het Decree-Law stelt niet zelf één universele route voor externe verificatie vast voor elke indiening onder Article 6. De koper moet het doel, de toepasselijke autoriteit of het programma, het gedetailleerde accreditatiebereik, de teamdeskundigheid en de onafhankelijkheid bevestigen.

Federal Decree-Law No. 11 of 2024, in het bijzonder Article 6

Cabinet Resolution No. 67 of 2024 over het nationale register voor koolstofkredieten

ISO/IEC 17029:2019

ISO 14065:2020

ISO 14064-3:2019

ISO 14066:2023

EIAC-accreditatievereisten en openbaar register

IAF MD 6 voor consistente toepassing van ISO 14065-accreditatie