TNFD Maatstaven en doelstellingen: uitleg over kernmetrics voor wereldwijde en sectorale rapportage en aanvullende metrics

Natuurgegevens kunnen overvloedig zijn en toch geen antwoord geven op de vraag van een investeerder. Het ene team verzamelt mogelijk hectares, liters, soortwaarnemingen, leveranciersscores, boetes en kapitaaluitgaven zonder te laten zien welke materiële afhankelijkheid, impact, risico of kans elk cijfer vertegenwoordigt. Een ander team rapporteert mogelijk alleen de metrics die zijn verbeterd. Beide benaderingen verzwakken de vergelijkbaarheid en creëren een assurancerisico.

Een sterke metricarchitectuur begint met de natuurgerelateerde kwestie en de beslissing die zij informeert. Vervolgens worden de metriccategorie, eenheid, locatie en afbakening geselecteerd die die kwestie weergeven, in plaats van te beginnen met de dataset die het eenvoudigst kan worden geëxtraheerd.

Figuur 1. Beoordelingsmetrics ondersteunen analyse; rapportagemetrics communiceren materiële informatie; doelstellingen zetten geselecteerde metrics om in resultaten waarvoor verantwoording wordt afgelegd.

TNFD beschrijft ook categorieën van maatstaven die relevant zijn voor zowel beoordeling als openbaarmaking:

maatstaven voor het prioriteren van locaties, die worden gebruikt om vast te stellen waar raakvlakken met de natuur en kwetsbare of materiële locaties aandacht vereisen;

maatstaven voor afhankelijkheid en impact, die afhankelijkheid van ecosysteemdiensten, impactfactoren en veranderingen die de natuur beïnvloeden beschrijven;

maatstaven voor risico's en kansen, die natuurgerelateerde kwesties vertalen naar blootstelling, gevolgen en financiële of strategische betekenis; en

maatstaven voor reacties, die acties, middelen, beheersmaatregelen, herstel, transformatie en voortgang volgen.

De categorie en de laag beantwoorden verschillende vragen. Een screeningsscore voor waterstress kan een beoordelingsmaatstaf zijn die wordt gebruikt om locaties te prioriteren. Wateronttrekking in een bekken met waterschaarste kan een kernmaatstaf of aanvullende maatstaf voor openbaarmaking worden. Kapitaaluitgaven voor hergebruik van water kunnen een maatstaf voor reacties zijn. Productieverlies door waterbeperkingen kan een risicomaatstaf zijn. Door deze rollen van elkaar te onderscheiden, wordt voorkomen dat één cijfer verder wordt opgerekt dan het doel ervan.

TNFD beveelt de kernmetrieke kengetallen aan op basis van het principe ‘pas toe of leg uit’. Een organisatie zou een kernmetriek niet uitsluitend mogen weglaten omdat de prestaties slecht zijn of gegevensverzameling lastig is. Een verdedigbare toelichting valt uiteen in twee brede situaties:

de metriek is niet aangemerkt als relevant en materieel voor de organisatie; of

de metriek is relevant en materieel, maar de organisatie kan deze momenteel niet meten vanwege methodologische beperkingen, toegang tot gegevens of commerciële gevoeligheid.

In de tweede situatie zou de toelichting de beperking moeten identificeren en moeten aangeven hoe de organisatie deze in toekomstige verslagperioden van plan is aan te pakken. ‘Gegevens niet beschikbaar’ is geen volledige toelichting. Het metriekregister zou de getroffen populatie, geraadpleegde bronnen, tussentijdse methode, verantwoordelijke voor het besluit, datum van herstel en de vraag of enige kwalitatieve toelichting materieel blijft, moeten weergeven.

Het onderscheid heeft gevolgen voor aggregatie en narratieve context.

De indicatoren voor afhankelijkheden en effecten hebben betrekking op de aanjagers van natuurverandering en zouden moeten worden beschouwd binnen trajecten die de impactdriver, externe factoren, veranderingen in de toestand van de natuur en veranderingen in ecosysteemdiensten omvatten. TNFD verwacht dat deze worden gerapporteerd op het niveau van de materiële kwestie. Een enkel totaal voor de groep kan verhullen of landconversie of watergebruik plaatsvindt op een zeer gevoelige locatie.

De indicatoren voor risico’s en kansen zijn ontworpen om een geaggregeerd beeld op organisatieniveau te geven van blootstelling, gevolgen of kansen. Zij vereisen nog steeds toelichting over methode en afbakening, maar het rapportageniveau is anders. Opstellers zouden er niet van moeten uitgaan dat elke locatiemetriek moet worden geaggregeerd of dat elke risicometriek in het gepubliceerde verslag moet worden uitgesplitst tot op locatieniveau. Het besluit zou moeten voortvloeien uit het doel van de metriek en de behoeften aan materiële informatie.

Sectorale leidraden zijn van belang omdat de raakvlakken met de natuur sterk verschillen. Vervuilingstypen, afhankelijkheden van hulpbronnen, druk op landgebruik, watergegevens en kansenkengetallen voor voeding en landbouw zijn niet identiek aan die voor mijnbouw, energie, financiële instellingen of biotechnologie.

Een degelijk proces zou het volgende moeten omvatten:

alle sectoren en activiteiten identificeren die in de rapporterende entiteit en de waardeketen vertegenwoordigd zijn;

de toepasselijke sectorale leidraad van TNFD beoordelen in plaats van te vertrouwen op één primaire bedrijfstakcode;

vastleggen welke kernmetrieke kengetallen voor mondiale aspecten sectorspecifieke interpretatie vereisen;

kernmetrieke kengetallen voor sectoren en aanvullende sectorale kengetallen identificeren;

overlappende kengetallen voor gediversifieerde groepen oplossen; en

de grondslag toelichten wanneer een sectorkengetal niet wordt toegepast.

Sectorale leidraden nemen de noodzaak van oordeelsvorming die specifiek is voor de entiteit niet weg. Een onderneming kan een materiële kwestie hebben die niet adequaat wordt weergegeven door de kernlijst voor de sector, of kan actief zijn in verschillende activiteiten met verschillende locatie- en waardeketenprofielen.

Aanvullende kengetallen helpen om materiële kwesties getrouwer weer te geven. Zij kunnen betrekking hebben op de toestand van ecosystemen, soorten, afhankelijkheden van ecosysteemdiensten, traceerbaarheid van leveranciers, resultaten van herstel, effectiviteit van reacties, betrokkenheid van rechthebbenden, producteffecten of prestaties met betrekking tot kansen.

De selectietoets zou symmetrisch moeten zijn. Vraag niet alleen welk aanvullend kengetal vooruitgang aantoont, maar ook welk kengetal nodig is om een aanzienlijk negatief effect, een tekortkoming in de beheersing, een verslechterende locatie of een gemiste doelstelling weer te geven. Houd een kandidatenregister bij waarin wordt vermeld waarom elk kengetal is geselecteerd of afgewezen. Dit creëert een beheersingsmaatregel tegen selectief winkelen en helpt beoordelaars om veranderingen van jaar op jaar te begrijpen.

Interne teams kunnen tijdens een LEAP-achtige beoordeling tientallen kengetallen gebruiken: scores voor risicoscreening, satellietwaarschuwingen, indices voor de toestand van habitats, vragenlijsten voor leveranciers, gemodelleerde waarden voor waterstress, soortendatabases, beheersingsbeoordelingen en financiële gevoeligheden. Deze ondersteunen de prioritering, maar zijn mogelijk niet geschikt voor externe openbaarmaking omdat ze voorlopig, modelafhankelijk of commercieel gevoelig zijn, of niet materieel zijn.

De organisatie zou deze in de beoordelingslaag moeten bewaren, met doel, bron, versie en beperkingen. Wanneer een beoordelingskengetal materiële informatie wordt, kan het worden opgenomen in het openbaarmakingsregister met een gecontroleerde definitie en goedkeuring. Wanneer het intern blijft, kan het verslag het beoordelingsproces nog steeds toelichten zonder de ruwe score te publiceren.

Stap 1 - begin met de materiële kwestie

Koppel elk kandidaatkengetal aan een traject voor afhankelijkheid, effect, risico, kans of respons. Leg de relevante locaties, bedrijfsactiviteiten en waardeketenrelaties vast.

Stap 2 - identificeer de laag en categorie van het kengetal

Bepaal of het kandidaatkengetal mondiaal kernkengetal, sectoraal kernkengetal, aanvullend mondiaal kengetal, aanvullend sectoraal kengetal, beoordelingskengetal of entiteitsspecifiek is. Classificeer het vervolgens als locatie-, afhankelijkheids-/effect-, risico-/kansen- of responskengetal.

Stap 3 - toets toepasbaarheid en materiële informatie

Documenteer voor kernkengetallen het besluit ‘pas toe of leg uit’. Toets voor aanvullende kengetallen of het kengetal nodig is om de materiële kwestie getrouw weer te geven, met inbegrip van negatieve resultaten en beperkingen.

Stap 4 - definieer het kengetal nauwkeurig

Specificeer teller, noemer, eenheid, periode, basisjaar, afbakening, locatie, aggregatieregels, omrekeningsfactoren, schattingen, herzieningen en de verwerking van overnames of desinvesteringen. Een naam van een kengetal zonder gegevensdefinitie is niet beheerst.

Stap 5 - ontwerp bewijs en beheersing

Identificeer bronsystemen, oorspronkelijk bewijs, gegevenseigenaar, opsteller, beoordelaar, berekening, aansluiting, modelversie, onzekerheid en bewaartermijn. Bewaar voor geospatiale gegevens en leveranciersgegevens de extractiedatum, datasetversie, resolutie en betrouwbaarheidsniveau van de herkomst.

Stap 6 - verbind het kengetal met doelstellingen en besluiten

Vermeld of het kengetal een doelstelling, beheersingsmaatregel, risicobereidheid, kapitaalproject, leveranciersprogramma, transitieplan of ecologisch resultaat monitort. Een kengetal zonder gebruik voor besluitvorming komt in aanmerking voor vereenvoudiging.

Stap 7 - koppel aan openbaarmaking en beoordeel jaarlijks

Leg de plaats in het verslag en de relevante TNFD-openbaarmaking vast. Beoordeel de toepasbaarheid opnieuw wanneer het bedrijfsmodel, de locaties, de waardeketen, de sectorale leidraad, de gegevensmethoden of de conclusies over materialiteit veranderen.

Figuur 2. Een kengetal is pas gereed voor openbaarmaking wanneer de definitie, het bewijs, de beheersingsmaatregelen en het gebruik voor besluitvorming met elkaar verbonden zijn.

De natuur is locatiespecifiek. Het aggregeren van watergebruik, landconversie, vervuiling of herstel kan materiële verschillen in ecosysteemtoestand, schaarste, gevoeligheid of getroffen mensen verhullen. De organisatie zou moeten bepalen wanneer zij informatie over locaties, stroomgebieden, landschappen, inkoopregio's, biomen of portefeuilles rapporteert en wanneer aggregatie betekenisvol blijft.

Een nuttige aggregatiecontrole stelt de volgende vragen:

zou een totaal voor de groep een materiële gevoelige locatie verhullen?

zijn eenheden en methoden consistent over locaties heen?

compenseren of verhullen positieve resultaten op één locatie negatieve resultaten elders?

vertegenwoordigt de maatstaf een voorraad, stroom, druk, toestand of financiële blootstelling?

is een gewogen gemiddelde begrijpelijk en reproduceerbaar?

zijn uitsluitingen en niet-beschikbare herkomsten zichtbaar?

Verreken geen niet-gerelateerde ecologische effecten tot één “natuurpositieve score” zonder een geloofwaardige wetenschappelijke en methodologische basis.

Een voedingsmiddelengroep stelt aanvankelijk voor om de totale wateronttrekking, het aandeel gecertificeerde grondstoffen, gerecycled afval en kapitaaluitgaven in verband met de natuur bekend te maken. Uit de beoordeling blijkt dat twee stroomgebieden het grootste deel van het operationele waterrisico vertegenwoordigen, terwijl het conversierisico geconcentreerd is in twee landbouwgrondstoffen en drie inkoopregio's.

De groep behoudt wateronttrekking als kernmaatstaf, maar splitst informatie over schaarse stroomgebieden uit en voegt een stroomgebiedspecifieke maatstaf voor verbruik en aanvulling toe. Zij beoordeelt sectorale richtsnoeren, voegt traceerbaarheids- en conversievrije-inkoopmaatstaven toe voor de prioritaire grondstoffen en houdt een leveranciersscreeningsscore aan als interne beoordelingsmaatstaf. Kapitaaluitgaven worden alleen als maatstaf voor kansen/reacties bekendgemaakt wanneer de geschiktheid en verwachte uitkomsten zijn gedefinieerd. Het register legt vast waarom verschillende aantrekkelijke maar zwak onderbouwde maatstaven voor “natuurpositieve producten” zijn afgewezen.

Uitsluitend een illustratief scenario; de selectie van maatstaven moet de eigen materialiteit, methoden en bewijsmiddelen van de organisatie volgen.

Alleen metrics publiceren waarvoor volledige gegevens beschikbaar zijn. Houd een register van de toepasbaarheid van kernmetrics bij en licht materiële hiaten in metingen toe.

Sectormetrics behandelen als optionele versiering. Beoordeel alle relevante sectorrichtsnoeren en documenteer conclusies voor gediversifieerde activiteiten.

Groepstotalen gebruiken voor locatiegevoelige impacts. Splits gegevens uit wanneer aggregatie materiële verschillen zou verhullen.

Een interne score publiceren zonder methodologie. Leg het doel, de input, de weging, de versie, de beperkingen en de reden waarom de score materieel is uit.

Definities wijzigen om de trend te verbeteren. Pas beheersingsmaatregelen voor methodewijzigingen en herformuleringen toe en licht het effect toe.

Doelstellingen rapporteren zonder het metricaregister. Koppel de uitgangswaarde, afbakening, methode, eigenaar en voortgang van de doelstelling aan beheerde metrics.

Elke milieugerelateerde uitgave een natuurgerelateerde kans noemen. Definieer de geschiktheid, het causale traject, het verwachte resultaat en de financiële afbakening.

Het bijbehorende TNFD Metrics, Targets and Mitigation Register bevat een metriekregister, een doelstellingenregister, een tracker voor mitigatieacties, een mapping van openbaarmakingen en een gereedheidsdashboard. Het is een hulpmiddel voor de werkzaamheden en geen vervanging voor de officiële TNFD-bijlagen.

SRC-01 - TNFD-aanbevelingen v1.0: https://tnfd.global/wp-content/uploads/2023/08/Recommendations_of_the_Taskforce_on_Nature-related_Financial_Disclosures_September_2023.pdf

SRC-04 - hulpbronnen voor TNFD-maatstaven: https://tnfd.global/metrics/

SRC-06 - TNFD-aanbevelingen en sectorspecifieke richtsnoeren: https://tnfd.global/recommendations/

SRC-03 - richtsnoeren voor de LEAP-benadering v1.1: https://tnfd.global/publication/additional-guidance-on-assessment-of-nature-related-issues-the-leap-approach/