TNFD kernindicatoren voor wereldwijde openbaarmaking: land, water, vervuiling, hulpbronnen en natuurgerelateerde risico's

Begin met de materiële kwestie, niet met de indicatorcode. Bepaal waar de kwestie zich voordoet, welke activiteit of relatie in de waardeketen de afhankelijkheid of impact veroorzaakt, welk bewijsmateriaal beschikbaar is en welke openbaarmakingsbeslissing de indicator ondersteunt. Gebruik vervolgens de officiële TNFD-specificatie om de gecontroleerde gegevensdefinitie te configureren.

De onderstaande categorieën worden in gewone taal beschreven om het auteursrecht te beschermen en mechanisch kopiëren te beperken. Het bijbehorende indicatorenregister bevat werkvelden, maar de officiële bron blijft leidend.

Figuur 1. Kernindicatoren voor wereldwijde openbaarmaking bieden een gemeenschappelijke structuur, maar hun betekenis hangt af van materiële trajecten, locatie en afbakening.

Totale ruimtelijke voetafdruk

De maatstaf voor de totale ruimtelijke voetafdruk creëert een uitgangsbeeld van het gebied dat verband houdt met de activiteiten van de organisatie's. Een verdedigbare berekening maakt onderscheid tussen gebieden die eigendom zijn van, worden geleased, beheerd, geëxploiteerd of anderszins relevant zijn; land-, zoetwater- en oceaanmilieus; directe activiteiten en schattingen voor de waardeketen; en de verslagperiode.

Veelvoorkomende bewijsmiddelen zijn GIS-polygonen, kadastrale gegevens of leasegegevens, locatieplannen, grenzen van mijnen of projecten, concessiegebieden, voetafdrukken van landbouwinkoop en geospatiale gegevens van portefeuilles. Alleen puntcoördinaten meten geen voetafdruk. De methode zou overlappingen, gedeelde locaties, lineaire infrastructuur, tijdelijke verstoring, herstelgebieden en de vraag moeten toelichten of het cijfer operationele zeggenschap, fysieke inname of een andere afbakening weergeeft.

Verandering in ecosysteemgebruik, behoud en herstel

De gerelateerde veranderingsmaatstaf is niet eenvoudigweg de voetafdruk aan het einde van het jaar. Deze zou conversie of materiële verandering in ecosysteemgebruik moeten weergeven en, waar van toepassing, behouden, herstelde of duurzaam beheerde gebieden. Positieve gebieden zouden niet met conversie moeten worden gesaldeerd, tenzij de officiële methode en openbaarmaking de componenten zichtbaar maken.

Opstellers zouden beeldmateriaal of bewijsmateriaal van landbedekking als uitgangssituatie, de methode voor veranderingsdetectie, classificatieregels, deskundigenbeoordeling en het tijdstip van herstel moeten bewaren. Een toezegging om te herstellen is niet hetzelfde als een ecologisch resultaat dat is hersteld. Wanneer de waardeketen betrokken is, zouden de zekerheid over de herkomst en de allocatiemethode moeten worden toegelicht.

Gegevensbronnen en beheersmaatregelen

geospatiale registers van activa en inkooplocaties;

vergunningen, leases, concessies en projectplannen;

producten voor aardobservatie en extractiedata;

classificaties van landbedekking of habitats;

locatieonderzoeken en monitoring van herstel;

bewijsmateriaal van chain of custody of traceerbaarheid;

afstemming op populaties met betrekking tot overnames, desinvesteringen en projecten; en

beoordeling van overlappingen, dubbeltellingen en tijdelijke verstoring.

De kernindicatoren van TNFD met betrekking tot vervuiling omvatten verschillende milieupaden. Het samenvoegen ervan tot één vervuilingsscore zou materiële informatie doorgaans verhullen.

Verontreinigende stoffen die in de bodem vrijkomen

Identificeer relevante typen verontreinigende stoffen, bronnen, basis voor massa of concentratie, ontvangend milieu, incidenten en sanering. Vergunningen en rapportage aan toezichthouders zijn nuttige bewijsmiddelen, maar dekken mogelijk niet alle materiële vervuiling in de waardeketen of cumulatieve effecten. Stem de openbaar gemaakte populatie af op locaties, processen, lekkages, afvalverwerking en registers van verontreinigde grond.

Geloosd afvalwater

Maak de basis voor het volume openbaar en, waar dat materieel is, de belasting met verontreinigende stoffen of de kwaliteit. Maak onderscheid tussen bestemming van de lozing, zuiveringsniveau, context van het stroomgebied en directe versus indirecte lozing. Een afvalwatervolume zonder context over kwaliteit of het ontvangende milieu geeft het impactpad mogelijk niet weer.

Afvalproductie en -verwijdering

Definieer afvalcategorieën, de status als gevaarlijk afval, verwerkingsroutes, hergebruik of terugwinning en definitieve verwijdering. Stel omleiding van afval van stortplaatsen niet gelijk aan de afwezigheid van impact op de natuur. Stem gegevens van contractanten, weegbruggegevens, begeleidende documenten en schattingen op elkaar af en licht toe of afval dat in de waardeketen wordt geproduceerd, is opgenomen.

Plastic voetafdruk of plasticvervuiling

De passende afbakening kan plastics omvatten die op de markt zijn gebracht, in activiteiten zijn gebruikt, in het milieu terecht zijn gekomen, zijn ingezameld of zijn behandeld. Vermijd het presenteren van recyclingpercentages als een volledige maatstaf voor plasticvervuiling. De definitie van de maatstaf zou het materiële pad en de toepasselijke TNFD- of sectorale richtlijnen moeten weerspiegelen.

Niet aan broeikasgassen gerelateerde luchtverontreinigende stoffen

Deze categorie staat los van broeikasgassen. Relevante verontreinigende stoffen hangen af van de sector, het proces, de locatie en het ontvangende milieu. Bewijsmateriaal van de bron kan bestaan uit continue monitoring, schoorsteenmetingen, berekeningen op basis van brandstof en productie, vergunningen en emissiefactoren. Licht materiële uitsluitingen, schattingen en verschillen met wettelijke emissie-inventarissen toe.

Onttrekking en verbruik van water in waterschaarse gebieden

De kern ligt niet eenvoudigweg bij het totale watergebruik van de groep. De organisatie zou waterschaarse gebieden moeten identificeren, de gebruikte dataset en versie voor waterschaarste moeten definiëren en de relevante informatie over onttrekking en verbruik op een passend niveau van stroomgebied of locatie moeten rapporteren.

Onttrekking en verbruik zijn niet onderling uitwisselbaar. Onttrekking is water dat aan een bron wordt onttrokken; verbruik betreft water dat niet naar hetzelfde stroomgebied wordt teruggevoerd of anderszins beschikbaar is voor hergebruik binnen het relevante systeem, afhankelijk van de toegepaste methode. Voor het weergeven van de materiële kwestie kunnen aanvullende maatstaven nodig zijn voor lozing, kwaliteit, seizoensgebonden stress en toegang van gemeenschappen.

Bewijsmateriaal kan bestaan uit meterstanden, facturen, vergunningen, productiegegevens, waterbalansen, brontype, lozingsgegevens en screening van stroomgebieden. Schattingen zouden moeten worden beheerst wanneer meters niet alle bronnen dekken.

Natuurlijke grondstoffen met een hoog risico

Deze indicator ondersteunt inzicht in natuurlijke grondstoffen die verband houden met een verhoogd natuurgerelateerd risico. Een onderneming zou de populatie van grondstoffen, de basis voor volume of waarde, risicocriteria, granulariteit van de herkomst, traceerbaarheid en lacunes in de gegevens moeten definiëren. Certificering kan een input voor het bewijsmateriaal zijn, maar bewijst niet automatisch dat materiële impacts afwezig zijn.

De maatstaf zou niet mogen worden gereduceerd tot uitgaven bij leveranciers. Nuttig bewijsmateriaal omvat stuklijstgegevens, inkoopvolumes, classificaties van grondstoffen, inkoopregio's, verklaringen van leveranciers, chain-of-custodygegevens, aardobservatie, de reikwijdte van certificering en een gradatie van zekerheid over de herkomst.

TNFD identificeert momenteel plaatshouders voor invasieve uitheemse soorten en metingen van de toestand van de natuur. Organisaties worden aangemoedigd om waar mogelijk verslag uit te brengen, maar de aanwezigheid van een plaatshouder is een waarschuwing tegen schijnprecisie.

Invasieve uitheemse soorten

Een praktische toelichting kan zich richten op verspreidingsroutes en beheersmaatregelen: ballastwater, verplaatsing van grond, verpakkingen, tuinbouw, aquacultuur, transport, bioveiligheid en onbedoelde introductie. Leg incidenten, vectoren met een hoog risico, preventieve beheersmaatregelen, monitoring en herstelmaatregelen vast. Context over sector en locatie is essentieel.

Toestand van ecosystemen en risico op uitsterven van soorten

Indicatoren voor de toestand van de natuur kunnen de omvang, toestand en integriteit van ecosystemen, de abundantie van soorten, populatietrends of maatstaven voor het risico op uitsterven omvatten. Geen enkele indicator omvat alle dimensies. Kies indicatoren die verbonden zijn met het materiële traject, beschrijf de referentietoestand, ruimtelijke schaal, methode, betrouwbaarheid en wetenschappelijke beperkingen, en vermijd het creëren van een universele samengestelde score zonder een geloofwaardige basis.

De vijf kernindicatoren voor risico's en kansen op mondiaal niveau bieden een beeld op het niveau van de organisatie. De berekening ervan moet nog steeds verbonden zijn met onderliggende kwestieregisters en mag niet worden behandeld als een top-down financieel label.

Blootstelling aan transitierisico

Identificeer activa, verplichtingen, opbrengsten of kosten die kwetsbaar zijn voor veranderingen in beleid, wetgeving, markt, technologie of reputatie die voortvloeien uit natuurgerelateerde kwesties. Licht de criteria voor kwetsbaarheid, de grondslag in de financiële staten of de managementinformatie, de tijdshorizon en de verwerking van onzekerheid toe.

Blootstelling aan fysiek risico

Identificeer activa, verplichtingen, opbrengsten of kosten die kwetsbaar zijn voor acute of chronische veranderingen in de natuur en ecosysteemdiensten. De indicator moet blootstelling op locatie en afhankelijkheidstrajecten verbinden met gevolgen voor de organisatie, in plaats van een generieke landenscore toe te passen op de gehele organisatie.

Boetes, sancties en rechtszaken

Leg significante natuurgerelateerde juridische en regelgevende gevolgen vast volgens een gedefinieerde significantiedrempel. Licht de periode, de reikwijdte, toe of bedragen zijn betaald, voorzien of aan beroep onderhevig zijn, en de relatie met de relevante impact of tekortkoming in de beheersing toe.

Kapitaalallocatie aan kansen

Definieer welke kapitaaluitgaven, financiering of investeringen kwalificeren als gericht op natuurgerelateerde kansen. Geschiktheid moet worden ondersteund door een causaal traject en verwacht resultaat, en niet alleen door een milieulabel. Houd investeringscijfers gescheiden van aangetoonde ecologische prestaties.

Opbrengsten uit producten en diensten met positieve impacts

De organisatie zou “aantoonbare positieve impact”, productgeschiktheid, de opbrengstengrens, bewijs, beperkingen van contrafeitelijke situaties of attributie en waarborgen tegen het verschuiven van impacts elders moeten definiëren. Opbrengsten alleen bewijzen geen positief resultaat.

Een beslissing over een kernindicator moet een gecontroleerde reeks stappen doorlopen:

Is de onderliggende afhankelijkheid, impact, het risico of de kans relevant voor de activiteiten en relaties van de organisatie?

Is deze beoordeeld volgens de vermelde materialiteitsbenadering?

Zou de indicator materiële informatie vertegenwoordigen of de vereiste vergelijkbaarheid bieden?

Als deze niet relevant of niet materieel is, wordt de motivering dan ondersteund door de reikwijdte en het kwesteregister?

Als deze relevant en materieel is, kan deze dan volgens een geloofwaardige methode worden gemeten?

Als meting momenteel niet mogelijk is, welke beperking, tussentijdse onderbouwing en welk herstelplan zullen dan worden toegelicht?

Figuur 2. “Niet van toepassing” en “niet kunnen meten” zijn verschillende conclusies en vereisen verschillend bewijs.

Aggregatie is alleen passend wanneer het gecombineerde getal trouw blijft aan de materiële kwestie. Pas de volgende tests toe:

locatietest: zou het totaal een gevoelige locatie, een stroomgebied, landschap of inkoopregio verbergen?

methodetest: zijn definities, eenheden, factoren en perioden consistent?

richtingstest: worden positieve en negatieve veranderingen onterecht gesaldeerd?

grenswaardetest: worden schattingen voor eigen activiteiten en de waardeketen zonder toelichting gecombineerd?

materialiteitstest: verbergt het totaal een materiële subgroep?

onzekerheidstest: worden gemeten waarden en zeer onzekere gemodelleerde waarden transparant gecombineerd?

Wanneer aggregatie wordt gehandhaafd, licht dan de grondslag toe en verstrek materiële desaggregatie. Een groepstotaal kan worden aangevuld met informatie over prioritaire locaties, in plaats van volledig te worden vervangen.

Een elektronicafabrikant exploiteert assemblagelocaties en betrekt metalen, kunststoffen en componenten uit verschillende regio’s. Het eerste dashboard rapporteert het totale ingenomen landoppervlak, wateronttrekking, gerecycled afval en ESG-scores van leveranciers. De TNFD-beoordeling laat zien dat waterschaarste geconcentreerd is in twee leveranciersclusters, terwijl het vervuilingsrisico voortvloeit uit verwerkingsstappen buiten de directe activiteiten en fysiek risico verschillende faciliteiten die inkomsten genereren treft.

De onderneming behoudt de ruimtelijke maatstaven en afvalmaatstaven, maar scherpt de grenzen ervan aan. Zij rapporteert wateronttrekking en waterverbruik voor locaties met materiële waterschaarste, voegt informatie over grondstoffen met een hoog risico en traceerbaarheid toe en ontwikkelt een maatstaf voor vervuiling in de waardeketen op basis van gegevens van leveranciers en sectoren. Zij rapporteert de blootstelling op organisatieniveau aan fysiek risico en transitierisico, met een toelichting op de onderliggende locaties en veronderstellingen. De ESG-score van leveranciers blijft een beoordelingsmaatstaf en wordt niet gepresenteerd als een kern-openbaarmakingsmaatstaf.

Uitsluitend een illustratief scenario; voor exacte maatstaven zijn actuele TNFD- en sectorspecificaties vereist.

Maatstafnamen kopiëren zonder de officiële methode. Stel een gecontroleerde definitie op aan de hand van de actuele bron en sectorale richtsnoeren.

Alle kernmaatstaven automatisch als materieel behandelen. Pas het principe ‘pas toe of leg uit’ toe en documenteer de conclusie.

Een ontbrekende maatstaf niet van toepassing noemen. Gebruik “niet in staat om te meten” wanneer de kwestie relevant en materieel is, maar de meting wordt beperkt.

Restauratie met conversie salderen. Presenteer de componenten afzonderlijk, tenzij een geloofwaardige methode saldering expliciet ondersteunt.

Totaal watergebruik rapporteren zonder context van waterschaarste. identificeer materiële stroomgebieden en onderscheid wateronttrekking van waterverbruik.

Certificering als de maatstaf gebruiken. Behandel certificering als bewijs en maak de daadwerkelijke materiële route, dekking en beperkingen bekend.

Gevoelige locaties door aggregatie laten verdwijnen. Behoud materiële uitsplitsing en licht de grondslag voor aggregatie toe.

Investeringen of opbrengsten natuurpositief noemen zonder bewijs van uitkomsten. Definieer de criteria om in aanmerking te komen, waarborgen, toerekening en bewijs van prestaties.

SRC-01 - TNFD-aanbevelingen v1.0: https://tnfd.global/wp-content/uploads/2023/08/Recommendations_of_the_Taskforce_on_Nature-related_Financial_Disclosures_September_2023.pdf

SRC-04 - TNFD-hulpbronnen voor metriek: https://tnfd.global/metrics/

SRC-06 - TNFD-aanbevelingen en sectorale richtsnoeren: https://tnfd.global/recommendations/

SRC-03 - Richtsnoeren voor de LEAP-benadering v1.1: https://tnfd.global/publication/additional-guidance-on-assessment-of-nature-related-issues-the-leap-approach/