Optie A versus optie B onder de EU-vrijwillige standaard: vereisten en rapportageclaims

Beslisboom voor optie A of optie B: kies de claim nadat de volledigheid van Basic, de behoeften van gebruikers en het bewijsmateriaal zijn getoetst.

Teams nemen doorgaans aannames over uit eerder VSME-materiaal, vragenlijsten van klanten of andere rapportagekaders. Vervolgens beschrijven zij Option A als “minimale gegevens” en Option B als “extra gegevens”, zonder te toetsen wat de formele verklaring daadwerkelijk omvat. De tekst voor 2026 maakt de rapportageroute tot een B1-disclosure en koppelt de verklaring aan een regel voor toepassing van de volledige module. Dit betekent dat de claim een gecontroleerde conclusie is, en geen voorkeur voor het voorblad.

De tweede bron van verwarring is de gemengde datapuntarchitectuur. Een module kan in haar geheel worden toegepast, terwijl bepaalde velden vrijwillig blijven, bepaalde disclosures alleen van toepassing zijn wanneer een genoemd feit bestaat, en bepaalde velden vrijwillig zijn voor een rapporterende entiteit met 10 werknemers of minder. “Volledige module” beschrijft de reikwijdte van de geselecteerde rapportageroute; het wist de labels binnen die route niet uit.

Option A is passend wanneer de rapporterende entiteit de B1-B11-dataset nodig heeft en elk toepasselijk onderdeel ervan kan onderbouwen. De optie omvat de rapportagebasis en het profiel van de entiteit, praktijken en beleid, milieumaatstaven, informatie over het personeelsbestand en de disclosure over corruptie/omkoping. Zij kan dienen als zelfstandig rapport voor een wederpartij of als basis voor latere uitbreiding.

Een verdedigbaar Option A-proces omvat daarom meer dan een ingevuld spreadsheet. Het vereist een gedocumenteerde afbakening, een inventaris van datapunten, conclusies over toepasselijkheid, methoden en bewijs, een index en een goedgekeurde B1-verklaring. Als toepasselijke B-informatie ontbreekt, moet het rapport Option A niet gebruiken enkel omdat de ontbrekende gegevens “geavanceerd” lijken.

Option B is passend wanneer de rapporterende entiteit de bredere C1-C9-dataset nodig heeft en kan onderbouwen. C1-C2 verdiepen het bedrijfsmodel en beleid/doelstellingen; C3-C4 behandelen klimaatdoelstellingen, transitie en risico; C5-C7 voegen informatie over het personeelsbestand en mensenrechten toe; C8 en C9 voegen gespecificeerde blootstelling aan activiteiten en diversiteit in het bestuur toe. De Basismodule blijft onderdeel van het Option B-rapport en mag niet worden behandeld als een bijlage die minder grondig wordt beoordeeld.

De sterkste reden om Option B te gebruiken is een werkelijke informatiebehoefte: bijvoorbeeld wanneer een bank informatie over klimaatrisico's en beleid nodig heeft voor haar portefeuille van kredietnemers, of wanneer een grote klant van strategische leveranciers een consistente volledige dataset verlangt. “Indrukwekkender” is geen voldoende reden als de rapporterende entiteit de gegevens niet jaarlijks kan bijhouden.

Hiërarchie van datapunten: toepassing van de volledige module behoudt de classificaties essentieel, indien van toepassing, vrijwillig, kleine rapporterende entiteit en sectorspecifiek/entiteitsspecifiek.

Paragraaf 25 biedt een praktische brug: zodra B1-B11 zijn voltooid, mag de rapporterende entiteit geselecteerde informatieverschaffingen uit de Comprehensive Module rapporteren. Hierdoor kan een Basic-rapport reageren op een gericht verzoek van een kredietverstrekker of klant zonder te beweren dat alle C1-C9 zijn voltooid. De beheersing ligt in de presentatie: de formulering in B1, de informatieverschaffingsindex en de sectiekop moeten allemaal laten zien dat de C-informatie aanvullend is.

Dit is een implementatiepatroon en geen derde formele optie. Vermijd koppen zoals “Optie A+”, “hybride naleving” of “gedeeltelijke Optie B”, omdat deze de twee in B1 gespecificeerde opties kunnen verhullen.

1. Bevestig de geschiktheid, de rapportageperiode en de reikwijdte van de entiteit of groep.

2. Voltooi de vereisten van B1-B11 en de bewijsmatrix voordat de publieke verklaring wordt gekozen.

3. Identificeer de daadwerkelijke gebruikers en de besluiten die het rapport moet ondersteunen: een algemene reactie aan een tegenpartij, due diligence door een kredietverstrekker, een beleggersanalyse, inkoop door een klant of intern management.

4. Beoordeel of de volledige module C1-C9 kan worden onderbouwd. Als alleen geselecteerde C-informatie nodig is, behoud dan Optie A en label de toevoegingen als aanvullend.

5. Keur de formulering in B1, de index, de weglatingen en de plaats van het rapport goed als één besluit over de publicatie.

In het daaropvolgende jaar kan de groep, nadat het protocol voor incidenten op het gebied van mensenrechten, de omzettoewijzing en de berekening van diversiteit in het bestuur zijn goedgekeurd, Optie B opnieuw beoordelen. De wijziging in de rapportagegrondslag moet worden toegelicht en vergelijkende cijfers moeten worden overwogen overeenkomstig de rapportagebeginselen van de Standaard.