Zwitserland stelt een nieuwe duurzaamheidswet voor
Zwitserland is een consultatie gestart over een ontwerpwet die de aanpak van duurzaamheidsrapportage en due diligence voor ondernemingen zou herstructureren. Het voorstel zou deze regels onderbrengen in één federale wet en ze nauwer laten aansluiten bij de huidige ontwikkelingen in de EU.
Zwitserland is een consultatie gestart over een ontwerp Federale Wet op Duurzaam Ondernemingsbestuur (Bundesgesetz über die nachhaltige Unternehmensführung, NUFG), die de Zwitserse regels rond duurzaamheidsrapportage en due diligence zou bundelen. Het ontwerp zou de Zwitserse vereisten dichter bij de huidige EU-ontwikkelingen brengen, met directe reikwijdte beperkt tot de grootste ondernemingen.
De verschuiving is van afzonderlijke Zwitserse bepalingen naar een enkel statutair kader dat is afgestemd op de huidige internationale, en vooral EU-, ontwikkelingen.
Één wet voor rapportage en due diligence
Op 1 april 2026 heeft de Federale Raad de consultatie over de NUFG geopend, met een looptijd tot 9 juli 2026. Het ontwerp zou regels over mensenrechten, milieudue diligence, duurzaamheidsrapportage, toezicht en aansprakelijkheid in één wet bundelen. Het doel is transparantie en rechtszekerheid te versterken zonder verder te gaan dan het Europese regelgevingsniveau.
Het voorstel wordt gepresenteerd als een indirect tegenvoorstel op het 2025 populaire initiatief Voor Verantwoordelijke Ondernemingen – Bescherming van Mensenrechten en het Milieu (Für verantwortungsvolle Grossunternehmen – zum Schutz von Mensch und Umwelt). Het zou ook het bestaande Zwitserse regime voor conflictmineralen en kinderarbeid behouden.
Waar het voorstel staat en wie het zou omvatten
De huidige Zwitserse regels blijven van kracht zolang de NUFG nog in consultatiefase is, inclusief niet-financiële rapportage, klimaatrapportage en specifieke due diligence- en rapportageverplichtingen voor conflictmineralen en kinderarbeid.
Het ontwerp scheidt due diligence van duurzaamheidsrapportage. Due diligence op het gebied van mensenrechten en milieu zou van toepassing zijn op Zwitserse ondernemingen met meer dan 5,000 voltijdse werknemers en meer dan CHF 1.5 miljard wereldwijde omzet in elk van twee opeenvolgende boekjaren. Duurzaamheidsrapportage zou gelden bij meer dan 1,000 voltijdse werknemers en meer dan CHF 450 miljoen wereldwijde omzet.
De rapportagezijde omvat ook vrijstellingen. Ondernemingen kunnen vrijgesteld zijn als zij een gelijkwaardig verslag publiceren dat onder buitenlandse wetgeving valt, onderdeel zijn van het verslag van een andere onderneming, of niet-operationele houdsterstructuren zijn. Wat aansprakelijkheid betreft, bevat het ontwerp twee varianten. Eén zou een specifieke aansprakelijkheidsbepaling in de NUFG introduceren, terwijl de andere zou steunen op de algemene aansprakelijkheidsregels in de Zwitserse Code van Obligaties (Obligationenrecht, OR). Beide opties vereisen een speciale bemiddelingsprocedure in Zwitserland voordat een gerechtelijke procedure kan worden gestart.
Hoe het ontwerp de rapportageverplichtingen beïnvloedt
Volgens het toelichtende verslag speelt het voorstel in op een marktrealiteit die al vormgegeven is door EU-regels. Veel Zwitserse bedrijven worden al direct getroffen door de rapportage- en due diligence-vereisten voor derde landen van de EU. In die context gaat het ontwerp minder om het creëren van een nieuwe nalevingslogica dan om het bepalen hoe het Zwitserse recht de reikwijdte, geaccepteerde normen, toezicht en aansprakelijkheid voor grote ondernemingen definieert.
Governance, Data en Assurance
De belangrijkste operationele kwesties zijn eigendom, bewijs en assurance. Het topmanagement of bestuursorgaan zou de rapportagestandaard kiezen en het duurzaamheidsverslag zou formele goedkeuring moeten krijgen. Het ontwerp koppelt rapportage ook aan het bedrijfsmodel en de strategie, duurzaamheidsdoelstellingen, governance en beleid, prikkels en due diligence, en de daaruit voortvloeiende impacten, reacties, risico's en meetgegevens.
Voor due diligence stelt het voorstel verwachtingen vast met betrekking tot strategie, risicobeheer, impactidentificatie, actieplannen, betrokkenheid van belanghebbenden, klachtenprocedures en monitoring. Duurzaamheidsrapportage zou onderworpen zijn aan beperkte assurance, en due diligence-rapportage zou worden beoordeeld binnen hetzelfde auditkader. Rapporten moeten elektronisch zijn en gedurende tien jaar publiek beschikbaar blijven. Ze kunnen worden opgesteld in een van de officiële talen of in het Engels.
Het ontwerp stelt ook een meer formele toezichtsarchitectuur vast. Het zou het toezicht toewijzen aan de bestaande federale audittoezichthoudende autoriteit, de Eidgenössische Revisionsaufsichtsbehörde (RAB), waarvan het toelichtende verslag aangeeft dat deze toezichttaken op duurzaamheid zou gaan uitvoeren. Dit zou rapportage en due diligence nauwer koppelen aan audit- en beoordelingsstructuren.
EU-afstemming en waar op te letten
Het voorstel is expliciet verbonden met ontwikkelingen in de EU, waaronder de Corporate Sustainability Reporting Directive, de Corporate Sustainability Due Diligence Directive en de Omnibus-richtlijn van de Europese Unie. Het ontwerp stelt ook dat het duurzaamheidsverslag moet voldoen aan een standaard die wordt gebruikt in de Europese Unie of een andere gelijkwaardige standaard die door de Bondsraad wordt erkend.
Voor grote opstellers is die koppeling belangrijk omdat het wijst op mogelijke hergebruik van EU-geharmoniseerde rapportagearchitecturen in plaats van een apart Zwitsers systeem. De consultatie loopt tot 9 juli 2026. De belangrijkste aandachtspunten zijn of de definitieve tekst de voorgestelde drempels, het aansprakelijkheidsontwerp en het toezichtmodel handhaaft.