Intrekking van de Amerikaanse Interagency Klimaatrisicoprincipes en de gevolgen daarvan voor het toezicht
In oktober 2025 maakten Amerikaanse financiële toezichthouders de intrekking bekend van gezamenlijke principes over klimaatgerelateerd financieel risicobeheer. De beslissing weerspiegelt een terugkeer naar bestaande toezichtpraktijken zonder aparte klimaat-specifieke richtlijnen.
Op 16 oktober 2025Office of the Comptroller of the Currency (OCC), de Board of Governors of the Federal Reserve System (de Board) en de Federal Deposit Insurance Corporation (FDIC) gezamenlijk de Principes voor Klimaatgerelateerd Financieel Risicobeheer voor Grote Financiële Instellingen ingetrokken. Deze principes, vastgesteld op 30 oktober 2023, waren gericht op instellingen met meer dan $100 miljard aan totale geconsolideerde activa. Het kader was bedoeld om de integratie van klimaatgerelateerd financieel risico in bestaande risicobeheersstructuren te ondersteunen.
De intrekking volgde op het besluit van de OCC op 31 maart 2025 om haar deelname aan de gezamenlijke richtlijn te beëindigen. Bij afwezigheid van unanieme steun van de instanties concludeerden de overgebleven toezichthouders dat voortzetting van de implementatie van de principes niet langer passend was.
Versterking van Bestaande Risicoverwachtingen
De instanties verduidelijkten dat de intrekking niet betekent dat klimaatgerelateerde financiële risico's minder relevant zijn. Integendeel, zij benadrukten dat de bestaande toezichtnormen financiële instellingen al verplichten om alle materiële risico’s te identificeren en aan te pakken, inclusief die voortkomend uit milieu- of andere externe trends, wanneer deze financieel significant zijn.
Toezichtverwachtingen blijven ingebed in kaders zoals sectie 39 van de Federal Deposit Insurance Act (12 U.S.C. 1831p-1) en de daarbij horende uitvoeringsregels. Deze betreffen interne controles, kredietverlening, renterisico en governancepraktijken. De instanties stelden dat financiële instellingen deze bestaande mechanismen dienen te blijven gebruiken om klimaatgerelateerde risico's te beheersen waar van toepassing.
Rechtvaardiging van de Regelgevende Stap
In hun gezamenlijke kennisgeving verklaarden de instanties dat het handhaven van een aparte set klimaat-specifieke principes niet nodig is en zou kunnen afleiden van het beheer van andere potentiële risico's die al zijn geïdentificeerd door bestaande risicoprocessen en regels. Ze bevestigden dat van financiële instellingen wordt verwacht dat zij veerkracht behouden op operationeel, krediet-, markt- en andere risicogebieden.
De instanties merkten ook op dat de principes geen afdwingbare vereisten of verboden bevatten, en dat noch de principes noch hun intrekking rechten of verplichtingen creëren. De intrekking introduceert dus geen nieuwe vereisten en schaft bestaande ook niet af. Instellingen blijven vrij om klimaatgerelateerde risico’s op vrijwillige basis te beschouwen. De beslissing ontmoedigt noch verplicht een bepaalde aanpak.
Regelgevende Classificatie en Administratieve Notitie
De intrekking is geclassificeerd als een significante regelgevende maatregel onder Executive Order 12866. Deze leidt echter niet tot nieuwe gegevensverzamelings- of openbaarmakingsverplichtingen onder de Paperwork Reduction Act. Er zullen geen nieuwe informatiesets ter beoordeling worden ingediend en de beslissing wijzigt de procedurele eisen voor gereguleerde entiteiten niet.
De instanties benadrukten dat de intrekking geen juridische rechten creëert of beperkt en de mogelijkheid van financiële instellingen om onafhankelijk klimaatgerelateerde risicobeheerpraktijken na te streven niet beïnvloedt.
Potentiële Gevolgen voor de Sector
De intrekking bevestigt een op beginselen gebaseerde benadering van regulering, waarbij instellingen de vrijheid behouden om zelf te bepalen hoe zij omgevingsrisicocategorieën aanpakken. Sommige organisaties kunnen doorgaan met het integreren van klimaatoverwegingen in interne controle- en bestuursystemen in overeenstemming met strategische of belanghebbendenprioriteiten. Anderen kunnen de verdere ontwikkeling op dit gebied pauzeren, vanwege het ontbreken van formele toezichthoudende richtlijnen.
Desalniettemin benadrukt de intrekking dat de binnenlandse regulatoire afstemming op klimaatrisico beperkt blijft. De instanties herhaalden dat de ingetrokken principes niet noodzakelijk waren om een degelijk risicobeheer te waarborgen en mogelijk de aandacht afleidden van gevestigde toezichtprioriteiten.
Vooruitzicht en Institutionele Verantwoordelijkheid
Van financiële instellingen wordt verwacht dat zij alle relevante risico's blijven beheren via gevestigde governance-mechanismen. Klimaatrisico, indien vastgesteld als financieel materieel, valt binnen deze verplichting. Met de verwijdering van de interagency-principes moeten instellingen beoordelen hoe zij milieufactoren binnen hun bredere risicokaders kunnen integreren, geleid door hun unieke blootstellingsprofielen en verwachtingen van belanghebbenden.
De regulatoire architectuur zelf blijft ongewijzigd. Echter, bij afwezigheid van toegewijde klimaatgerelateerde richtlijnen zullen variaties in institutionele interpretatie en praktijk waarschijnlijk voortduren binnen de sector.
