TNFD–BRSR Afstemming: Vooruitgang in natuurgerelateerde rapportage in India

Nu natuurgerelateerde risico's wereldwijd steeds meer aandacht krijgen, wordt het afstemmen van nationale rapportagestandaarden op internationale kaders steeds belangrijker. India wordt een vroeg voorbeeld van hoe binnenlandse duurzaamheidsrapportagevereisten kunnen samenkomen met wereldwijde verwachtingen, en biedt inzichten in schaalbare, interoperabele ESG-rapportagepraktijken.

Begin september 2025Taskforce on Nature-related Financial Disclosures (TNFD), samen met de India Business & Biodiversity Initiative (IBBI) en de Confederation of Indian Industry (CII), een richtlijn die de afstemming in kaart brengt tussen India's wettelijke Business Responsibility & Sustainability Reporting (BRSR) vereisten en de aanbevelingen van TNFD. De mapping toont een hoge mate van consistentie in de openbaarmakingseisen, met name voor de top 1.000 beursgenoteerde bedrijven in India.

Het onderliggende rapport Integrating Nature-related Aspects in BRSR Disclosures Using TNFD Recommendations biedt een vergelijkende analyse van kaders, belicht overlappende indicatoren, en suggereert manieren waarop Indiase bedrijven het TNFD-structuurmodel (vooral de LEAP-aanpak) kunnen benutten om hun rapportage onder BRSR te versterken.

Deze ontwikkeling moet niet alleen worden gezien als regelgevende afstemming, maar als een strategisch keerpunt in wereldwijde natuurgerelateerde verslaglegging.

Convergentie in Bestuur, Strategie en Risicorapportage

De mapping bevestigt dat verschillende van TNFD's 14 aanbevolen openbaarmakingen zijn terug te vinden in BRSR, inclusief de noodzaak om ecologisch gevoelige locaties bekend te maken en betrokkenheid van relevante stakeholders te waarborgen.

In de praktijk betekent dit dat Indiase bedrijven die TNFD-uitgelijnde openbaarmakingen toepassen, effectief twee cruciale doelen tegelijk bereiken: voldoen aan verplichte BRSR-vereisten en tegemoetkomen aan de groeiende internationale vraag naar transparantie over natuurgerelateerde kwesties. De richtlijn suggereert expliciet het gebruik van correspondentietabellen om beide reeksen openbaarmakingen in één rapport te integreren.

De LEAP-aanpak (Locate, Evaluate, Assess, Prepare) wordt benadrukt als een nuttig hulpmiddel ter ondersteuning van de uitvoering van BRSR, met name bij risico- en materieelheidsbeoordelingen.

Mapping, Hiaten en Verbeteringsmogelijkheden

Hoewel de afstemming sterk is, maakt de richtlijn duidelijk dat deze de officiële BRSR- of TNFD-vereisten niet vervangt; bedrijven moeten nog steeds verwijzen naar de primaire standaarden.

Het rapport beschrijft belangrijke gebieden van overeenstemming en afwijking. Beide kaders vereisen toezicht op senior niveau betreffende natuurgerelateerde risico’s en impact. TNFD biedt echter een gedetailleerdere structuur voor het beheer van natuurafhankelijkheden en kansen over de gehele waardeketen, evenals meer voorschrijvende richtlijnen voor het bepalen van science-based targets en het volgen van prestatie-indicatoren, met name door de samenwerking met het Science Based Targets Network.

Echter, BRSR schrijft geen vaste materialiteitsmethode voor. Het biedt bedrijven flexibiliteit in hoe zij materialiteit definiëren (gebaseerd op India's National Guidelines on Responsible Business Conduct). TNFD positioneert op zijn beurt de financiële materialiteit van ISSB als een minimum, aangevuld met het impactmaterialiteitsperspectief van GRI. Deze conceptuele pluraliteit betekent dat bedrijven mogelijk benaderingen moeten kiezen of verzoenen, vooral als ze lokale en wereldwijde belangenverwachtingen willen overbruggen.

Een ander aandachtspunt voor verdere ontwikkeling is het domein van prioritaire locaties. TNFD vereist de identificatie van activa of operaties in ecologisch gevoelige zones, inclusief onderdelen van upstream en downstream toeleveringsketens, hetgeen mogelijk verdergaat dan wat BRSR momenteel benadrukt.

Gevolgen voor opkomende markten en rapportagepraktijk

India's vroege beweging richting openbaarmaking van natuurgerelateerde informatie biedt een sjabloon voor opkomende markten die lokale regelgevende kaders willen verenigen met mondiale standaarden. Het afstemmingswerk suggereert dat het aannemen van het TNFD-raamwerk niet per se dubbele lasten oplegt – het kan de rapportage juist harmoniseren en vergelijkbaarheid bevorderen.

Voor bedrijven in rechtsgebieden die hun natuurgerelateerde rapportageregels nog aan het ontwikkelen zijn, biedt de Indiase casus verschillende lessen. Eén daarvan is dat geleidelijke integratie (door middel van mapping en kruisverwijzingen) de overgangslast kan verlichten. Een andere is dat de LEAP-benadering een gestructureerde methodologie biedt voor bedrijven om interne capaciteit op te bouwen in de beoordeling van natuurrisico's. Het vermogen om natuur in te bedden binnen governance, strategie en risicosystemen is cruciaal als de openbaarmakingen echte bedrijfsveerkracht moeten weergeven in plaats van slechts het afvinken van vakjes.

Vanuit een breder perspectief versterkt deze afstemming het marktsignaal dat natuur niet langer aan de zijlijn staat binnen ESG. Investeerders en belanghebbenden zullen steeds meer gestandaardiseerde, besluitvormingsgerichte openbaarmakingen verwachten over afhankelijkheden van natuur, impacten en veerkrachttrajecten. De convergentie tussen BRSR en TNFD markeert een stap richting die realiteit.