TNFD publiceert definitieve richtlijnen voor de ocean sector: nieuwe sectorrichtlijnen verdiepen ocean-gerelateerde openbaarmakingen

Ocean ecosystemen zijn van vitaal belang voor het milieu, de maatschappij en de economie. Om de bedrijfsrapportage over de impact en afhankelijkheden met betrekking tot de oceaan te verbeteren, heeft de Taskforce on Nature-related Financial Disclosures (TNFD) een richtlijnenpakket gepubliceerd dat specifiek is ontworpen voor ocean-gerelateerde industrieën.

Op 6 juni 2025 publiceerde de Taskforce on Nature-related Financial Disclosures (TNFD) een uitgebreid pakket voor oceanische openbaarmakingen, waarin definitieve sectorspecifieke richtlijnen zijn opgenomen voor de visserij en de maritieme transport industrieën, samen met een discussiepaper over meetmethoden voor ocean-gerelateerde natuurrisico's. De publicatie valt samen met wereldwijde evenementen zoals de Verenigde Naties Ocean Conferentie (UNOC3) en het Monaco Blue Economy & Finance Forum, wat de strategische relevantie van ocean-gerelateerde openbaarmaking in duurzaamheidsrapportage versterkt.

Richtlijnen visserijsector

De richtlijnen van TNFD voor de visserijsector zijn gevormd in samenwerking met meer dan 100 organisaties en richten zich op het aanpakken van natuurrisico's in de hele wild-capture seafood waardeketen. Het helpt bedrijven om afhankelijkheden van gezonde visbestanden te beoordelen, de impact op mariene ecosystemen in kaart te brengen en blootstelling aan IUU (illegale, niet-gerapporteerde en niet-gereguleerde) visserij te identificeren. De richtlijnen sluiten aan bij bestaande industriestandaarden en de Science Based Targets Network’s oceaandoelstellingen.

Om interoperabiliteit te bevorderen, werkt TNFD samen met de Marine Stewardship Council (MSC) om een mappingtabel te creëren, waarmee MSC-gecertificeerde visserijen bestaande openbaarmakingen op elkaar kunnen afstemmen met TNFD-metrics. Tevens verwijst het naar ISEAL-conforme schema’s en het GSSI Benchmark Tool als aanvullende bronnen.

Bron: Typische waardeketen visserijsector, Aanvullende sectorrichtlijnen – Visserij

Het document breidt de LEAP (Locate, Evaluate, Assess, Prepare) aanpak uit met specifieke aanbevelingen die zijn afgestemd op activiteiten door de gehele wild-capture seafood waardeketen, inclusief vissen, primaire verwerking, aggregatie, opslag, transport, handel en detailhandel. Het benadrukt de afhankelijkheid van de sector van goed functionerende mariene ecosystemen en schetst de belangrijkste milieudrukken: uitputting van de voorraad, bijvangst van niet-doelsoorten en beschermde soorten, en fysieke schade aan habitats.

In veel jurisdicties blijven er uitdagingen binnen de visserijsector, waaronder het realiseren van effectieve, op wetenschap gebaseerde visserijbeheer, toegang tot gegevens, waaronder over habitats en niet-doelsoorten, het traceren van toeleveringsketens en het stoppen van illegale, niet-gerapporteerde en niet-gereguleerde (IUU) visserijactiviteiten. Een bijkomende uitdaging is dat oceaanecosystemen gevoeliger zijn voor klimaatverandering dan terrestrische ecosystemen, waarbij zowel mobiele als sedentiaire mariene populaties snel reageren op veranderingen in de watertemperatuur.

Om deze aan te pakken, zet het zich in voor praktijken zoals:

1. Ecosysteemgerichte beheermethoden;
2. Bescherming van belangrijke paaigronden en broedgebieden;
3. Effectieve mitigatie van effecten op doelsoorten en niet-doelsoorten en habitats;
4. Transparantie over visserijactiviteiten, governance en beheer;
5. Regelmatige gegevensverzameling;
6. Volledige traceerbaarheid van zeevruchtenproducten in de waardeketen;
7. Certificering van visserijen volgens toonaangevende normen;
8. Wetenschappelijk onderbouwde regelgeving;
9. Effectieve handhaving tegen overbevissing en illegale, niet-gereguleerde en ongerapporteerde (IUU) visserij;
10. Minimaliseren van vervuiling door verloren of achtergelaten vistuig;
11. Betrokkenheid van belanghebbenden, waaronder lokale gemeenschappen en toezicht door derden.

Het document vult de bredere LEAP-richtlijnen van TNFD aan en is bedoeld om te worden gebruikt naast biomespecifieke materialen en kaders voor betrokkenheid van belanghebbenden.

Richtlijnen voor maritiem transport en cruiselines

De richtlijnen voor maritiem transport en cruiselines helpen organisaties om natuurgerelateerde kwesties in verband met kwetsbare mariene omgevingen te beoordelen, zoals mariene beschermde gebieden, migratiecorridors en koraalrifsystemen. Ontwikkeld met input van belanghebbenden uit de sector, bouwt het voort op het LEAP-raamwerk van TNFD en richt het zich op praktische openbaarmaking van sectorspecifieke afhankelijkheden en effecten.

Bron: Waardeketens maritiem transport en cruiselines, Aanvullende sectorrichtlijnen – Maritiem transport en cruiselines

De richtlijnen beschrijven kern- en aanvullende openbaarmakingsindicatoren die zijn afgestemd op de sector, ter ondersteuning van toepassing in uiteenlopende operationele contexten. Het benadrukt dat beoordelingen rekening moeten houden met het type schip, de geografische reikwijdte en verticaal geïntegreerde waardeketens. Het moedigt ook het gebruik aan van wetenschappelijke referenties, biome-richtlijnen en hulpmiddelen voor betrokkenheid van belanghebbenden.

De aanbevelingen zijn niet voorschrijvend maar illustratief, en bieden bedrijven flexibiliteit om natuurgerelateerde risico’s, afhankelijkheden en kansen te identificeren en openbaar te maken die relevant zijn voor hun activiteiten.

Discussiepaper: Meting van oceaangerelateerde kwesties

Het discussiedocument van de TNFD schetst de noodzaak voor meer duidelijkheid en consistentie in hoe organisaties oceaangerelateerde afhankelijkheden, impacten, risico's en kansen meten en openbaar maken. Het benadrukt dat bedrijfsactiviteiten in mariene omgevingen verschillen van terrestrische contexten, wat aangepaste benaderingen vereist.

Het document identificeert drie prioriteitsgebieden voor ontwikkeling: (1) verbeterde oceanmetingsrichtlijnen met gebruik van de LEAP-benadering; (2) praktische casestudies en gebruikscases ter ondersteuning van de toepassing; en (3) de vooruitgang van oceaangerelateerde meetinstrumenten en marktpraktijken, inclusief betere toegang tot data en wetenschappelijke afstemming.

Het nodigt uit tot voortdurende input van belanghebbenden via een openbaar consultatieproces en heeft als doel de ontwikkeling van consistente, vergelijkbare meetmethodologieën voor oceaangerelateerde onderwerpen sectoroverschrijdend te versnellen. Deze structuur ondersteunt zowel hoogresolutie databronnen (bijv. remote sensing) als proxy-indicatoren, en biedt flexibele instapmogelijkheden voor verschillende niveaus van organisatorische volwassenheid. Belangrijke thematische gebieden zijn biodiversiteit, koolstofopslag, waterkwaliteit en sociaaleconomische diensten.

Conclusie

De oceaangerelateerde materialen die door de TNFD zijn vrijgegeven, weerspiegelen een groeiende nadruk op het verbeteren van de kwaliteit, consistentie en sectorspecifieke relevantie van natuurgerelateerde openbaarmakingen in mariene contexten. Door gerichte richtlijnen te bieden voor de visserij-, maritieme transport- en cruiselijnindustrie – naast een discussiedocument gericht op het bevorderen van oceanmetingmethodologieën – ondersteunt de TNFD de praktische integratie van natuurgerelateerde overwegingen in risicomanagement en rapportage. Het pakket onderstreept ook de noodzaak van betrokkenheid van belanghebbenden, afstemming op wetenschappelijke praktijken en interoperabiliteit tussen rapportagesystemen.