TNFD en UN SSE publiceren modelrichtlijn voor effectenbeurzen over natuurgerelateerde financiële rapportages
Natuur wordt een sleutelcomponent in financiële besluitvorming, waardoor effectenbeurzen een centrale rol spelen in het bevorderen van natuurgerelateerde rapportages. Als reactie hierop hebben TNFD en de UN SSE-initiatief gezamenlijk een modelrichtlijn vrijgegeven ter ondersteuning van deze inspanningen in wereldwijde markten.
De Taskforce on Nature-related Financial Disclosures (TNFD) en het United Nations Sustainable Stock Exchanges Initiative (SSE) hebben Model Guidance on Nature-Related Financial Disclosures: A template for stock exchanges gepubliceerd, waarmee effectenbeurzen een uitgebreid sjabloon krijgen om emittenten te ondersteunen bij het begrijpen en rapporteren van natuurgerelateerde afhankelijkheden, impacten, risico's en kansen.
Groeiende marktmomentum stimuleert nieuw raamwerk
De richtlijn speelt in op een aanzienlijke marktvraag, waarbij meer dan 620 organisaties met gezamenlijk meer dan USD 20 biljoen aan beheerd vermogen en USD 7 biljoen aan marktkapitalisatie zich vrijwillig hebben gecommitteerd aan TNFD-conforme rapportages per 31 juli 2025. Bovendien zijn al meer dan 500 rapportages volgens de eerste generatie TNFD-standaarden gepubliceerd, wat wijst op een grote behoefte aan praktische capaciteitsopbouw via ondersteuning in markten en sectoren wereldwijd.
De publicatie bouwt voort op de gevestigde UN SSE Model Guidance serie, die eerder ESG-rapportage, klimaatrapportage, duurzaamheidsgerelateerde financiële rapportage en klimaattransitieplannen behandelde. Deze natuurgerichte toevoeging erkent dat meer dan de helft van het wereldwijde bbp matig tot sterk afhankelijk is van natuur en haar diensten, terwijl zeven van de negen planetaire grenzen volgens recent onderzoek al zijn overschreden.
Sjabloonstructuur voor aanpassing door effectenbeurzen
Dit document is bedoeld als sjabloon voor effectenbeurzen en biedt een gestructureerde basis om bedrijven te helpen natuurgerelateerde financiële informatie te rapporteren. De modelrichtlijn volgt een structuur van vier hoofdstukken die bedrijven begeleiden door het rapportageproces. Het raamwerk omvat het begrijpen van natuurgerelateerde concepten, afstemming op TNFD-aanbevelingen, implementatie van de LEAP-benadering voor beoordeling, en het communiceren van bevindingen aan beleggers en stakeholders.
Bron: Model Guidance on Nature-Related Financial Disclosures: A template for stock exchanges
Effectenbeurzen zijn gepositioneerd om een cruciale rol te spelen bij het voorbereiden van hun markten door training, richtlijnen en toolkits te bieden voor bedrijven en beleggers. Het sjabloon maakt het voor beurzen mogelijk om inhoud aan te passen aan hun lokale marktcontext, met behoud van consistentie met wereldwijde rapportageverwachtingen. Aanpassingen kunnen details bevatten over sleutelindustrieën met hoge blootstelling aan natuurgerelateerde kwesties binnen specifieke jurisdicties, evenals informatie over regionaal belangrijke biome-types.
Interoperabiliteit van TNFD-raamwerk en -standaarden
De richtlijn verduidelijkt dat TNFD een vrijwillig raamwerk biedt met aanbevelingen voor rapportages en geen rapportagestandaard op zich is. Dit onderscheid stelt organisaties in staat TNFD-aanbevelingen te integreren met breed gebruikte duurzaamheidsrapportagestandaarden, waaronder de IFRS Sustainability Disclosure Standards (ISSB Standards), Global Reporting Initiative (GRI) en European Sustainability Reporting Standards (ESRS).
De 14 aanbevolen openbaarmakingen van TNFD zijn gestructureerd rond vier pijlers die overeenkomen met de TCFD-architectuur: governance, strategie, beheer van risico's en impact, en metrics en doelstellingen. Deze aanbevelingen worden ondersteund door zes algemene vereisten die betrekking hebben op het toepassen van materialiteit, de reikwijdte van openbaarmakingen, de locatie van natuurgerelateerde kwesties, integratie met andere duurzaamheidsgerelateerde openbaarmakingen, tijdshorizonnen en de betrokkenheid van Inheemse Volkeren, Lokale Gemeenschappen en betrokken belanghebbenden.
Het raamwerk ondersteunt verschillende benaderingen van materialiteit, en ondersteunt zowel financiële materialiteit die aansluit bij ISSB-standaarden als impactmaterialiteit die consistent is met de vereisten van GRI en ESRS. Deze flexibiliteit maakt adoptie mogelijk in verschillende jurisdicties en verslaggevingsvereisten.
LEAP-benadering voor systematische beoordeling
Centraal in de richtlijn staat de LEAP-benadering, een gestructureerde methodologie voor het identificeren en beoordelen van natuurgerelateerde afhankelijkheden, impacten, risico's en kansen. De benadering bestaat uit vier fasen: Loceren, Evalueren, Beoordelen en Voorbereiden. Organisaties worden aangemoedigd om LEAP iteratief toe te passen, te beginnen met kleinere scope-beoordelingen en geleidelijk de diepte en breedte in de loop van de tijd uit te breiden.
Bron: Model Guidance on Nature-Related Financial Disclosures: A template for stock exchanges
De Locatiefase filtert en prioriteert natuurgerelateerde kwesties via drie invalshoeken: sector, waardeketen en geografische locatie, met bijzondere aandacht voor ecologisch gevoelige gebieden. De Evaluatiefase ontwikkelt begrip van materiële afhankelijkheden van ecosysteemdiensten en impacten op de natuur. De Beoordelingsfase identificeert natuurgerelateerde risico's en kansen voortkomend uit geconstateerde afhankelijkheden en impacten, terwijl deze worden geïntegreerd in bestaande risicobeheerprocessen. De Voorbereidingsfase richt zich op het ontwikkelen van responsstrategieën, het vaststellen van doelstellingen en het voorbereiden van openbare openbaarmakingen.
De richtlijn benadrukt dat natuurgerelateerde afhankelijkheden, impacten, risico's en kansen sterk locatie- en contextafhankelijk zijn. Verschillende industrieën interacteren op verschillende manieren met de natuur, waarbij de blootstelling aan fysieke, transitierisico's en systemische risico's significant varieert op basis van lokale milieufactoren, sociale contexten en regelgevende kaders.
Verwachtingen van investeerders en regelgevende ontwikkelingen
De publicatie benadrukt de toenemende investeerdersdynamiek via initiatieven zoals Nature Action 100 en het PRI’s Spring-programma. Financiële instellingen erkennen steeds meer dat ongecontroleerd natuurverlies materiële risico's voor portefeuilles vormt, terwijl centrale banken waarschuwen voor potentiële bedreigingen voor de financiële stabiliteit.
Bron: Model Guidance on Nature-Related Financial Disclosures: A template for stock exchanges
Regelgevende ontwikkelingen gaan ook snel vooruit. Doelstelling 15 van het Kunming-Montreal Global Biodiversity Framework roept overheden op om grote bedrijven en financiële instellingen te verplichten hun biodiversiteitsgerelateerde risico's, afhankelijkheden en impacten te beoordelen en openbaar te maken. Een rapport van UNEP FI uit 2024 identificeerde minstens 29 jurisdicties met gezamenlijk meer dan USD 77 biljoen aan bankactiva die zijn begonnen met het integreren van natuurgerelateerde risico's in hun prudentiële kaders.
Betrokkenheid van belanghebbenden als kerncomponent
De richtlijn legt grote nadruk op zinvolle betrokkenheid van Inheemse Volkeren, Lokale Gemeenschappen en betrokken belanghebbenden gedurende het volledige beoordelings- en openbaarmakingsproces. Dit is een aanzienlijke uitbreiding ten opzichte van typische financiële verslaggevingsvereisten, waarbij wordt erkend dat deze gemeenschappen het merendeel van 's werelds resterende biodiversiteit herbergen en beschikken over traditionele kennis die cruciaal is voor effectief natuurbeheer.
Het TNFD-raamwerk integreert betrokkenheidseisen in alle fasen van de LEAP-benadering, met specifieke richtlijnen over passende vragen en cultureel sensitieve rapportageformaten. Organisaties worden geacht aan te tonen hoe feedback van belanghebbenden heeft bijgedragen aan materialiteitsbeoordelingen, risicobepalingen en strategieontwikkeling.
Implementatieondersteuning en bronnen
Ter ondersteuning van praktische implementatie verwijst de richtlijn naar uitgebreide TNFD-bronnen, waaronder sectorspecifieke richtlijnen voor voeding en landbouw, metalen en mijnbouw, bouwmaterialen, financiële instellingen en huishoudelijke en persoonlijke verzorgingsproducten. Extra bronnen zijn gericht op specifieke biomen zoals tropische en subtropische bossen, savannes en graslanden, intensieve landgebruikssystemen, rivieren en beken, en mariene shelvesystemen.
De TNFD heeft ook aanvullende richtlijnen ontwikkeld over scenario-analyse, waardeketens, indicatoren en doelstellingen, waardoor organisaties uitgebreide beoordelingen kunnen opstellen die zijn afgestemd op hun specifieke contexten. Een toolcatalogus biedt toegang tot natuurgerelateerde gegevens en analysetools die toepasbaar zijn op verschillende beoordelingscomponenten en rapportagevereisten.
De Model Guidance vormt een belangrijke stap richting het standaardiseren van natuurgerelateerde financiële openbaarmakingen wereldwijd, terwijl het de noodzakelijke flexibiliteit biedt voor aanpassing aan lokale markten. Naarmate de regelgeving zich blijft ontwikkelen en de controle door investeerders toeneemt, zullen effectenbeurzen die dit sjabloon adopteren beter gepositioneerd zijn om hun markten voor te bereiden op de overgang naar natuurpositieve economische modellen.
