SEC uit zorgen over IFRS- en ISSB-financiering tijdens de OECD-ronde tafel

Wereldwijde financiële verslaggevingsstandaarden staan opnieuw onder toezicht terwijl regelgevers en marktdeelnemers het evenwicht beoordelen tussen betrouwbare boekhouding en opkomende duurzaamheidsrapportages.

De keynote-toespraak van SEC-voorzitter Paul Atkins tijdens de OECD-ronde tafel in Parijs benadrukte hernieuwde controle op het uitbreidende mandaat van de IFRS Foundation. Zijn opmerkingen onderstreepten zorgen over het evenwicht tussen financiering van boekhoudkundige en duurzaamheidsstandaarden, evenals de reglementaire implicaties van een verschuiving van financiële naar dubbele materialiteitsmodellen.

IFRS-standaarden en regelgevende fundamenten

Hoogwaardige boekhoudkundige standaarden blijven een hoeksteen van effectieve regulering van kapitaalmarkten. Volgens de Amerikaanse voorschriften moeten binnenlandse bedrijven hun financiële overzichten opstellen in overeenstemming met U.S. GAAP. Sinds 2007 mogen buitenlandse uitgevende instellingen echter verklaringen indienen op basis van International Financial Reporting Standards (IFRS) zoals uitgegeven door de International Accounting Standards Board (IASB), zonder noodzaak tot reconciliatie met U.S. GAAP.

Ten tijde van die beslissing benadrukte de U.S. Securities and Exchange Commission (SEC) het belang van de onafhankelijkheid, governance en duurzaamheid van de IASB als normgever, evenals het vermogen van de IFRS Foundation om stabiele en langetermijnfinanciering voor de IASB te waarborgen. Deze overwegingen werden beschouwd als essentieel om de voortdurende ontwikkeling van hoogwaardige, wereldwijd geaccepteerde standaarden te garanderen.

Vorming van ISSB en financieringszorgen

In 2021 verbreedde de IFRS Foundation haar mandaat door de oprichting van de International Sustainability Standards Board (ISSB). De verantwoordelijkheid voor het veiligstellen van financiële middelen strekt zich nu uit tot zowel de IASB als de ISSB. SEC-voorzitter Paul Atkins waarschuwde dat deze uitbreiding de aandacht of financiering voor de IASB, wiens mandaat is betrouwbare boekhoudkundige standaarden voor financiële verslaggeving te bieden, niet mag afleiden.

Stabiele en voldoende financiering wordt gezien als cruciaal voor de operationele effectiviteit van de IASB. Mocht er sprake zijn van financieringstekorten, dan is één van de oorspronkelijke uitgangspunten onderliggend aan de reconciliatie-exceptie van de SEC uit 2007 mogelijk niet meer geldig. Atkins merkte op dat de Commissie in een dergelijk scenario mogelijk moet heroverwegen of IFRS-gebaseerde verslaggeving zonder reconciliatie nog steeds effectief is voor de Amerikaanse markt.

Betrouwbare verslaggeving en kapitaalallocatie

Betrouwbare financiële verslaggeving is fundamenteel voor beslissingen over kapitaalallocatie. Standaarden ontwikkeld door de IASB worden verwacht zich te blijven richten op financiële verslaggeving en niet te worden gebruikt als instrument om politieke of sociale doelstellingen te bevorderen. Volgens Atkins is het noodzakelijk dat de IASB binnen het financieringsmodel van de IFRS Foundation prioriteit behoudt om de integriteit van wereldwijde financiële verslaggeving te behouden en het vertrouwen van investeerders te handhaven.

Financiële materialiteit versus dubbele materialiteit

Naast de accountingstandaarden blijft financiële materialiteit een centraal pijler van effectieve regelgeving. Een benadering op basis van financiële materialiteit geeft prioriteit aan openbaarmakingsverplichtingen die direct de belangen dienen van investeerders, die het kapitaal verschaffen dat de groei van ondernemingen stimuleert.

Daarentegen heeft de Europese Unie een dubbel materialiteitsmodel geïntroduceerd via haar Corporate Sustainability Reporting Directive (CSRD) en Corporate Sustainability Due Diligence Directive (CSDDD). Deze kaders vereisen van bedrijven dat zij niet alleen financieel materiële informatie openbaar maken, maar ook gegevens verstrekken over bredere milieu- en sociale impacten.

Atkins uitte zorgen dat het voorschrijvende karakter van deze richtlijnen extra lasten oplegt aan Amerikaanse bedrijven die in de EU opereren, wat mogelijk leidt tot hogere kosten die kunnen worden doorberekend aan Amerikaanse investeerders en consumenten. Hoewel hij de recente EU-inspanningen om het rapportageregime te stroomlijnen en te vereenvoudigen erkende, benadrukte hij de noodzaak om opnieuw de focus te leggen op financiële materialiteit als het leidende principe voor openbaarmaking.

Conclusie

Het evenwicht tussen financiële en duurzaamheidsrapportage blijft onder de loep liggen. Terwijl internationale toezichthouders hun benaderingen verfijnen, ligt de kernuitdaging in het waarborgen dat normen blijven voorzien in beslissingsgerichte informatie voor de kapitaalmarkten, zonder de focus op financiële materialiteit te verzwakken of de operationele capaciteit van de IASB te ondermijnen.