ISO 14019 Update: Nieuwe normen voor het valideren en verifiëren van duurzaamheidsinformatie

ISO is gestart met de ISO 14019-serie om te standaardiseren hoe gedeclareerde duurzaamheidsinformatie wordt gevalideerd en geverifieerd.

In februari 2026 publiceerde ISO drie internationale normen in de ISO 14019 serie: ISO 14019-1:2026, ISO 14019-2:2026 en ISO 14019-4:2026. ISO noteert 6 februari 2026 als de publicatiedatum voor elk deel en vermeldt ze als Stage 60.60, International Standard published. ISO/AWI 14019-3 is nog in ontwikkeling op Stage 20.00, New project registered in the TC/SC work programme, waarbij ISO aangeeft dat een werkgroep een concept heeft voorbereid.

Waar de serie over gaat

ISO 14019 richt zich op validatie en verificatie van gedeclareerde duurzaamheidsinformatie. In de serie is gedeclareerde duurzaamheidsinformatie duurzaamheidsinformatie die door een verantwoordelijke partij is verklaard. Validatie en verificatie beoordelen die informatie aan de hand van gespecificeerde vereisten en criteria die zijn vastgesteld door een validatie-/verificatieprogramma. Een validatie-/verificatieprogramma kan een verplicht regulatoir rapportageprogramma zijn of een vrijwillig programma voor een specifieke sector of duurzaamheidskwestie. ISO merkt ook op dat gevalideerde en geverifieerde duurzaamheidsinformatie kan worden gebruikt voor besluitvorming, waaronder investerings- en inkoopbeslissingen. De scope omvat milieu-, sociale, governance- en andere duurzaamheidskwesties en is van toepassing op kwantitatieve en kwalitatieve informatie.

Deel 1: Algemene basislijn

ISO 14019-1:2026 stelt de algemene principes en vereisten die in de hele serie worden toegepast vast. Het maakt onderscheid tussen validatie, die de redelijkheid beoordeelt van aannames, beperkingen en methoden die informatie ondersteunen over de resultaten van toekomstige activiteiten, en verificatie, die gedeclareerde duurzaamheidsinformatie van historische aard evalueert op materiële juistheid en conformiteit met gespecificeerde vereisten en criteria. Het schetst ook kernprincipes, waaronder een op bewijs gebaseerde benadering en steekproeven, onpartijdigheid, competentie en capaciteit, vertrouwelijkheid, integriteit, eerlijke presentatie, deugdelijk professioneel handelen en professioneel oordeel. De primaire output is een assurance opinion, waarbij ook niet-assurance opleveringen zijn toegestaan, inclusief agreed-upon procedures rapporten, bevindingenrapporten en bewijsmateriaalrapporten.

Deel 2: Verificatie in de praktijk

ISO 14019-2:2026 stelt vereisten en richtlijnen voor verificatie van gedeclareerde duurzaamheidsinformatie in kwantitatieve en kwalitatieve vormen vast. Het presenteert een gestructureerde volgorde van voorafgaande werkzaamheden tot uitvoering, planning en uitvoering, en belicht scope, materialiteit, niveau van assurance en inherente beperkingen en scopelimieten. Voor kwantitatieve informatie maakt het onderscheid tussen continue en discrete data en verwijst het naar ratio- en intervalcategorisatie. Voor kwalitatieve informatie omvat het de beoordeling van taal, termen en bijvoeglijke naamwoorden die in de gedeclareerde duurzaamheidsinformatie worden gebruikt.

Deel 3: Nog in ontwikkeling

ISO/AWI 14019-3 wordt ontwikkeld als het deel van de serie dat specifieke principes en vereisten stelt voor validatieprocessen, waarbij de beoordeling van de redelijkheid van aannames, beperkingen en methoden die gedeclareerde duurzaamheidsinformatie ondersteunen, inclusief kwantitatieve en kwalitatieve formats, wordt behandeld. Ook wordt vermeld dat programma's kunnen leiden tot gemengde opdrachten.

Deel 4: Vereisten voor instanties

ISO 14019-4:2026 stelt principes en vereisten voor de competentie, consistente werking en onpartijdigheid van instanties die validatie en verificatie van gedeclareerde duurzaamheidsinformatie uitvoeren. ISO beschrijft dit als een toepassing van ISO/IEC 17029, met aanvullende vereisten voor instanties die met duurzaamheidsinformatie werken en waarbij programmavereisten aanvullend van toepassing zijn. Tevens beschrijft het de procesomvang van voorafgaande werkzaamheden tot het uitgeven van de assuranceverklaring, inclusief de afhandeling van beroepsprocedures, klachten en archieven. Instanties kunnen opereren als first-party, second-party of third-party activiteiten en kunnen alleen validatie, alleen verificatie, of beide leveren, en ook agreed-upon procedures uitvoeren.

Afsluitende Opmerking

De ISO 14019-serie kadert validatie en verificatie als gestructureerde opdrachten binnen validatie/verificatieprogramma's, waarbij consistente terminologie wordt gebruikt voor gedeclareerde duurzaamheidsinformatie, opleveringen en rollen. Met delen 1, 2 en 4 gepubliceerd, blijft de voortdurende ontwikkeling van deel 3 de structuur van de serie behouden met afzonderlijke documenten voor verificatie- en validatieprocesvereisten.