GHG Protocol publiceert de Land Sector and Removals Standard

Corporate GHG-inventarissen kunnen meer consistente methoden vereisen om landgebaseerde effecten en verwijderingen weer te geven. De Land Sector and Removals (LSR) Standard beschrijft hoe deze onderwerpen worden behandeld binnen GHG Protocol corporate inventarisrapportage, inclusief vereisten over grenzen, traceerbaarheid en afzonderlijke openbaarmaking waar relevant.

GHG Protocol heeft de Land Sector and Removals (LSR) Standard uitgebracht, beschreven als haar eerste wereldwijde standaard voor corporate accounting van land sector emissies en verwijderingen binnen broeikasgasinventarissen. De aankondiging kadert het document als een reactie op een langdurige kloof in corporate klimaatboekhouding voor agrarisch landgebruik en opkomende CO₂ verwijderingstechnologieën, inclusief directe luchtafvang en CO₂ opvang met geologische opslag.

De standaard is gepubliceerd als Versie 1.0 met een goedkeuringsdatum van 01 oktober 2025, een publicatiedatum van 30 januari 2026, en een ingangsdatum van 01 januari 2027, en zal worden herzien door 2030.

Hoe de standaard past in corporate GHG-rapportage

De LSR Standard wordt gepositioneerd als een supplement op de GHG Protocol Corporate Accounting and Reporting Standard en de Corporate Value Chain (Scope 3) Accounting and Reporting Standard. Het is bedoeld voor jaarlijkse, entiteitsniveau corporate GHG inventarisering en wordt gepresenteerd als vervanging van de vereisten en richtlijnen die aanwezig waren in de eerdere GHG Protocol Agricultural Guidance.

Bron: Structuur van de Land Sector and Removals Standard en Guidance, Land Sector and Removals Standard Executive Summary

Versie 1.0 geldt voor landbouw en CO₂ verwijderingstechnologieën en is niet van toepassing op bosbouw. De Independent Standards Board (ISB) heeft geen besluit genomen over co2-accounting in bossen voor corporate inventarissen, en een verzoek om informatie over bosco2-accounting is gepland voor 2026 om mogelijke toekomstige updates te informeren.

Toepassingsgebied en verwachte conformiteit

De standaard geeft aan wanneer naleving met de GHG Protocol vereist is. Bedrijven met significante activiteiten in de landensector binnen operaties of de waardeketen zijn verplicht deze standaard te volgen om in overeenstemming te zijn met de GHG Protocol. Deze vereiste geldt ook voor bedrijven die ervoor kiezen om CO₂ verwijderingen of CO₂ opvang met geologische opslag te boeken en rapporteren in hun GHG-inventaris, zowel in het rapportagejaar als in voorgaande jaren.

De standaard verduidelijkt ook het beoogde gebruik en de toepassingsgrenzen. Het is ontworpen voor landensector en technologie-gebaseerde verwijderingswaardeketens, en kan gebruikt worden door andere entiteiten en belanghebbenden, maar is niet bedoeld voor GHG-credite certificering of verificatie.

Ruimtelijke grenzen en traceerbaarheid in Scope 3

Een centraal element van het boekhoudkundig kader is de behandeling van ruimtelijke grenzen en traceerbaarheid voor Scope 3, gekoppeld aan het vermogen van een bedrijf om activiteiten en informatie over zijn waardeketen te identificeren en te volgen en om te bepalen welke terreinen zijn inbegrepen bij het verantwoorden van emissies, verwijderingen en andere met land gerelateerde meetgegevens.

Binnen de Standard kunnen Scope 3 ruimtelijke grenzen worden vastgesteld op globaal niveau, jurisdictie, inkoopregio, landbeheer eenheid (LMU), of geoogste oppervlakte, en dezelfde Scope 3 ruimtelijke grens moet worden toegepast op alle landemissies, -verwijderingen en andere met land gerelateerde meetgegevens voor een bepaalde hoeveelheid van een bepaald product of activiteit.

De Standard introduceert een tussentijdse traceerbaarheidseis voor bedrijven die meer gedetailleerde grenzen gebruiken. Om een inkoopregio, LMU of geoogste oppervlakte als Scope 3 ruimtelijke grens toe te passen, moeten bedrijven fysieke traceerbaarheid in de waardeketen hebben en gebruikmaken van gespecificeerde keten van bewijslastmodellen. De tekst stelt expliciet dat boek-en-claim-methoden geen fysieke traceerbaarheid kunnen aantonen.

Boekhoudcategorieën, Lekken en Separaat Rapporteren

De Standard benadrukt boekhoudcategorieën die bedoeld zijn om de in bedrijfsinventarissen mogelijk ondergerapporteerde effecten op de landsector aan te pakken. Deze omvatten emissies door verandering in landgebruik, koolstoflekkage van land, en landgebruik, beschreven als een categorie om de bijdrage van een bedrijf aan het wereldwijde landbouwgrondgebruik te kwantificeren.

De Standard specificeert verder wanneer lekkageboekhouding vereist is. Wanneer een bedrijf activiteiten met een hoog lekrisico implementeert en gerapporteerde emissies vermindert of verwijderingen verhoogt terwijl het ook voedsel- of voederproductie op landbouwgrond vermindert of afzweert, moet koolstoflekkage van land worden verantwoord en afzonderlijk worden gerapporteerd onder de categorie boekhouding voor koolstoflekkage van land.

Voor verwijderingen definieert de Standard een verwijdering als de netto-overdracht van een broeikasgas van de atmosfeer naar opslag binnen een niet-atmosferische koolstofpool. Rapportage van CO₂ verwijderingen is optioneel, maar gerapporteerde verwijderingen moeten apart van emissies worden gerapporteerd. Wanneer verwijderingen worden gerapporteerd, gelden aanvullende vereisten, waaronder het monitoren van de voortgezette opslag en het verantwoorden van verliezen, waarbij verliezen worden gerapporteerd als omkeringen wanneer de koolstofpool zich niet langer binnen de inventarisgrens bevindt.

Volgende Publicatie

GHG Protocol heeft aangegeven dat begeleidende LSR-richtlijnen later dit jaar gepland staan voor publicatie. Deze publicatie zal uitgebreide richtlijnen bieden, inclusief voorbeelden, vergelijkingen en casestudies over de toepassing van de Standard in de praktijk.