EY benadrukt de belangrijkste implicaties van het technische advies van EFRAG over vereenvoudigde ESRS

De lopende herziening van de Europese normen voor duurzaamheidsrapportage heeft aanzienlijke aandacht getrokken van zowel opstellers als gebruikers van duurzaamheidsverklaringen. In deze context heeft EY haar beoordeling gepubliceerd van het technische advies van EFRAG over vereenvoudigde ESRS, waarbij de praktische implicaties van de voorgestelde wijzigingen worden belicht.

De januari 2026-editie van EU Sustainability Developments, uitgegeven door EY, onderzoekt het technische advies dat EFRAG heeft ingediend over de vereenvoudiging van ESRS Set 1. De publicatie richt zich op de inhoud van de voorgestelde herzieningen en de algemene richting van verandering, waarbij het technische advies wordt geplaatst in de context van het eerste Omnibus Vereenvoudigingspakket.

De herziene normen volgen een formeel due process, inclusief openbare raadpleging, outreach-activiteiten en veldtesten, en werden afgerond vóór de indiening van het technische advies bij de Europese Commissie (EC) begin december 2025.

Richting en reikwijdte van de voorgestelde herzieningen

De herziene ESRS, voorgesteld in het technische advies, blijven gebaseerd op de bestaande architectuur van ESRS Set 1. Het raamwerk bestaat nog steeds uit 2 dwarsdoorsnijdende normen en 10 thematische normen die dezelfde duurzaamheidskwesties en openbaarmakingsgebieden beslaan. Er worden geen nieuwe rapportagethema's geïntroduceerd. In plaats daarvan richt de herziening zich op het vereenvoudigen van vereisten, het verbeteren van de duidelijkheid en het vergroten van de bruikbaarheid van zowel de normen zelf als de resulterende duurzaamheidsverklaringen.

EY benadrukt dat deze benadering een herkalibratie weerspiegelt van hoe vereisten worden uitgedrukt en gestructureerd, in plaats van een wijziging van de fundamentele architectuur, terwijl het de toepassing van materialiteit, proportionaliteit en professioneel oordeel in de praktijk aanzienlijk beïnvloedt. Het principe van dubbele materialiteit, de algemene reikwijdte van openbaarmakingen en de link naar financiële rapportage blijven behouden.

Vermindering van datapunten en structurele vereenvoudiging

Een centraal element dat door EY wordt benadrukt, is de omvang van de vermindering van datapunten die is bereikt via het technische advies. Verplichte datapunten worden met 61% verminderd, terwijl alle vrijwillige datapunten zijn verwijderd. EY merkt op dat deze vermindering voornamelijk wordt gedreven door een verschuiving van zeer gedetailleerde narratieve openbaarmakingen naar een meer op principes gebaseerde aanpak.

Vereisten voor openbaarmaking worden geconsolideerd in het hoofdlichaam van de normen, terwijl toepassingsvereisten direct onder elke vereiste zijn geplaatst. Deze structurele wijziging is bedoeld om consistente interpretatie te ondersteunen en de noodzaak te verminderen om tussen verschillende delen van de normen te navigeren bij het opstellen van duurzaamheidsverklaringen.

Leesbaarheid, presentatie en onderlinge samenhang

EY vestigt de aandacht op de toegenomen flexibiliteit die is geïntroduceerd voor de presentatie van duurzaamheidsinformatie. Het technische advies staat ondernemingen toe om managementsamenvattingen op te nemen, bijlagen te gebruiken en meer oordeel te gebruiken bij aggregatie en disaggregatie, mits materiële informatie niet wordt verhuld.

Tegelijkertijd onderstreept EY dat connectiviteit een kerneis blijft. De herziene normen blijven de nadruk leggen op interne connectiviteit binnen de duurzaamheidsverklaring, evenals verplichte kruisverwijzingen met de financiële overzichten, waarmee de afstemming tussen duurzaamheids- en financiële verslaglegging wordt versterkt.

Verhelderingen in Overkoepelende Normen

De EY-publicatie belicht verschillende verhelderingen die zijn geïntroduceerd in ESRS 1 en ESRS 2, waarvan vele verder worden gekaderd door de bijbehorende How we see it-commentaar. Deze verhelderingen omvatten de expliciete formulering van getrouwe weergave als een overkoepelend doel van de duurzaamheidsverklaring en de meer prominente rol van informatie-materie als filter voor het bepalen van wat wordt openbaar gemaakt.

EY benadrukt dat getrouwe weergave bedoeld is om te worden beoordeeld op het niveau van de duurzaamheidsverklaring als geheel, in plaats van op het niveau van individuele datapunten. In deze context worden entiteitspecifieke openbaarmakingen gepositioneerd als een mechanisme om te waarborgen dat materiële impacten, risico’s en kansen getrouw worden weergegeven waar gestandaardiseerde openbaarmakingen alleen mogelijk onvoldoende zijn.

EY wijst ook op de vereenvoudigde aanpak van de dubbele materialiteitsbeoordeling, inclusief de optie om een top-downbenadering toe te passen wanneer materialiteitsconclusies duidelijk zijn vanuit de strategie, het bedrijfsmodel, de sectoren en geografische gebieden van de onderneming. De How we see it-analyse merkt een duidelijke verschuiving in nadruk op van procedurele volledigheid naar de uitkomst van de beoordeling, met een sterkere focus op relevantie, proportionaliteit en de documentatie van belangrijke oordelen.

De publicatie benadrukt verder verfijningen aan de impactmaterialiteit, met name de wijze waarop preventie-, mitigatie- en remediëringsmaatregelen worden beschouwd. EY wijst op het onderscheid tussen bruto- en netto-perspectieven op impacten, en op het concept van impacten die inherent nuttig blijven voor besluitvorming door gebruikers, zelfs wanneer beheersmaatregelen effectief zijn. Dit gebied wordt geïdentificeerd als een waar consistente toepassing en transparante toelichting in de praktijk bijzonder belangrijk zullen zijn.

Aanvullende verhelderingen hebben betrekking op rapportagegrenzen en de introductie van meerdere lastenverlichtingen. EY benadrukt dat proportionaliteitsmechanismen, zoals het principe van buitensporige kosten of inspanning en metrics met gedeeltelijke reikwijdte, naar verwachting een centrale rol zullen spelen in de praktijk, terwijl transparantie rondom hun gebruik wordt gepositioneerd als een sleutelelement ter ondersteuning van vergelijkbaarheid en marktdiscipline.

Financiële Effecten en Rapportagegrenzen

EY besteedt bijzondere aandacht aan openbaarmakingen over financiële effecten onder SBM-3. De publicatie benadrukt dat de vereiste om zowel actuele als verwachte financiële effecten van materiële impacten, risico’s en kansen openbaar te maken behouden blijft, naast de introductie van nieuwe verlichtingen en verlengde overgangsbepalingen, inclusief voor kwantitatieve informatie tot en met het boekjaar 2029. EY merkt op dat kwantitatieve openbaarmakingen niet-monetaire vormen kunnen aannemen of als reeksen kunnen worden gepresenteerd, en dat het weglaten van kwantitatieve informatie alleen is toegestaan in gevallen van grote onzekerheid, met passende toelichting.

De EY-analyse benadrukt ook veranderingen in rapportagegrenzen, die met name relevant zijn voor klimaatgerelateerde openbaarmakingen. Deze omvatten het vervallen van de additieve benadering voor broeikasgasemissies ten gunste van rapportagegrenzen die zijn afgestemd op financiële consolidatie; verduidelijkingen over de behandeling van geleasede activa, met onderscheid tussen verantwoordelijkheden van de huurder en verhuurder; en verlichtingen gerelateerd aan overnames en afstotingen.

Toepasbaarheid en Rapportagetijdlijnen

EY merkt op dat de Europese Commissie momenteel het technische advies herbekijkt en naar verwachting een gewijzigde ESRS Delegated Act zal vaststellen vóór midden 2026. De definitieve herziene normen kunnen afwijken van het door EFRAG ingediende technische advies. Onder voorbehoud van vaststelling zouden de herziene ESRS van toepassing zijn vanaf het boekjaar 2027, met een optie voor vrijwillige toepassing vanaf 2026.

Totdat de gewijzigde Delegated Act in werking treedt, benadrukt EY dat Wave 1 ondernemingen verplicht zijn door te rapporteren onder ESRS Set 1, zoals vastgesteld in 2023, rekening houdend met de verlichtingsmaatregelen die zijn geïntroduceerd via de 24Quick-fix 24 Delegated Regulation.

Conclusie

Zoals weerspiegeld in de analyse van EY vertegenwoordigt het technische advies over vereenvoudigde ESRS een significante herijking van de verslaggevingsvereisten, in plaats van een fundamentele herontwerp van het kader. De nadruk ligt op het verminderen van complexiteit, het verbeteren van leesbaarheid en het behouden van afstemming met bestaande verslagleggingsprincipes. Het uiteindelijke effect van deze wijzigingen zal afhangen van het wetgevingsproces van de Europese Commissie en de definitieve vorm van de gewijzigde normen.