EPA stelt voor om grote delen van GHGRP te beëindigen: samenvatting van het voorstel

De Amerikaanse Environmental Protection Agency (EPA) heeft ingrijpende wijzigingen voorgesteld voor het Greenhouse Gas Reporting Program (GHGRP), met als doel de rapportageverplichtingen te versoepelen, kosten voor de industrie te verlagen en af te stemmen op recente wijzigingen in de Clean Air Act.

Vorige week gaf de U.S. Environmental Protection Agency (EPA) een voorstel uit om het Greenhouse Gas Reporting Program (GHGRP) te heroverwegen. Het initiatief voorziet in de permanente opheffing van rapportageverplichtingen voor 46 categorieën bronnen na het rapportagejaar 2024. Volgens het voorstel zouden faciliteiten, leveranciers en ondergrondse injectieplaatsen die aan deze categorieën zijn verbonden niet langer verplicht zijn emissiegegevens aan de EPA te verstrekken. Voor de olie- en aardgassector, gereguleerd onder subpart W, is de benadering tweeledig. Het segment voor aardgasdistributie zou na 2024 permanent worden vrijgesteld van rapportageverplichtingen, terwijl de resterende negen segmenten tot 2034 de rapportage zouden opschorten, conform de wijzigingen ingevoerd door de One Big Beautiful Bill Act. Voor het rapportagejaar 2025 zou geen enkele sector gegevens hoeven in te dienen. De EPA stelde ook voor om de gebruikelijke rapportagedeadline te verlengen van 31 maart 2026 tot 10 juni 2026, mits de regel tijdig wordt afgerond.

Juridische basis en beleidscontext

Het GHGRP werd oorspronkelijk opgericht op basis van artikel 114 van de Clean Air Act, geïntroduceerd via de Fiscal Year 2008 Consolidated Appropriations Act, om ervoor te zorgen dat grote bronnen en leveranciers hun broeikasgasemissies in diverse sectoren rapporteerden. Latere hervormingen voegden een heffing op afvalemissies toe onder artikel 136 van de wet, bedoeld om vanaf kalenderjaar 2024 van toepassing te zijn op de meeste segmenten van petroleum- en aardgassystemen, met uitzondering van aardgasdistributie. Het wetgevingslandschap veranderde in juli 2025, toen de One Big Beautiful Bill Act artikel 136(g) van de Clean Air Act wijzigde. De herziening stelde de effectieve start van de heffing op afvalemissies uit tot emissies die worden gerapporteerd voor kalenderjaar 2034 en later. Deze wijziging gaf de EPA de wettelijke rechtvaardiging om de rapportageverplichtingen voor de relevante subpart W-segmenten tot 2034 op te schorten.

Reikwijdte, getroffen sectoren en timing

De voorgestelde herzieningen zouden een breed scala aan industrieën raken. Zesenveertig categorieën buiten subpart W zouden hun rapportageverplichtingen verliezen na het rapportagejaar 2024. Deze omvatten stationaire brandstofverbranding, elektriciteitsopwekking, aluminium, cement, glas, ijzer- en staalproductie, industriële afvalwaterbehandeling, stortplaatsen, leveranciers van op petroleum en steenkool gebaseerde brandstoffen en kooldioxide-injectiefaciliteiten. Binnen subpart W zou aardgasdistributie permanent worden uitgesloten van rapportageverplichtingen, terwijl de andere negen segmenten, waaronder onshore- en offshoreproductie, verwerking, transmissie, opslag en LNG-faciliteiten, hun verplichtingen zouden opschorten tot 2034.

Financiële en operationele implicaties

De EPA schat dat het voorstel aanzienlijke financiële besparingen zal opleveren voor gereguleerde industrieën. Geprojecteerde jaarlijkse kostenbesparingen bedragen ongeveer 303 miljoen Amerikaanse dollars voor de periode 2025 tot 2033. Hiervan zou 256 miljoen dollar per jaar afkomstig zijn uit de petroleum- en aardgassector, waarvan circa drie miljoen dollar aan aardgasdistributie wordt toegeschreven. De rest, naar schatting 47 miljoen dollar per jaar, zou afkomstig zijn van andere industrieën. Over de gehele periode worden totale besparingen geraamd tussen 2,0 en 2,4 miljard dollar, afhankelijk van de gehanteerde discontovoet.

Implicaties voor transparantie en belanghebbenden

Momenteel bestrijkt het GHGRP meer dan 8.000 faciliteiten en leveranciers over zevenenveertig broncategorieën. Indien uitgevoerd zou het voorstel het bereik van verplichte emissierapportage drastisch verkleinen. Het schrappen of opschorten van verplichtingen kan leiden tot grote gegevenshiaten, waardoor het zicht op emissies in verschillende belangrijke sectoren beperkt wordt. Deze afname in transparantie kan het vermogen van investeerders, gemeenschappen en regelgevers om milieuprestaties te beoordelen belemmeren. De vertraagde herinvoering van rapportageverplichtingen voor de meeste petroleum- en aardgassegmenten tot 2034 kan ook de langetermijnplanning voor gereguleerde entiteiten compliceren. Veel belanghebbenden, vooral diegenen die op GHGRP-gegevens vertrouwen voor vrijwillige openbaarmakingen, ESG-rapportage of monitoring van de toeleveringsketen, zullen mogelijk hun aanpak moeten aanpassen bij afwezigheid van gestandaardiseerde reglementaire data.

Belangrijke deadlines en vervolgstappen

De EPA zal een periode voor publieke inspraak van zevenenveertig dagen starten na de publicatie van het voorstel in de Federal Register, vergezeld van een virtuele hoorzitting vijftien dagen na publicatie. Stakeholders worden aangemoedigd om de officiële instructies te raadplegen, die zullen worden verstrekt in de Federal Register en op de website van het Agentschap. Indien afgerond vóór maart 2026, kan de deadline voor 2025 rapportage worden verlengd tot 10 juni 2026, hoewel er geen rapportage vereist zou zijn voor dat jaar volgens het voorstel. Voor meer informatie over de voorgestelde regel en hoe deel te nemen aan het commentaarproces, zie de EPA factsheet.

Conclusie

De voorgestelde herzieningen van de EPA aan het GHGRP zouden neerkomen op een van de meest significante veranderingen in niet-financiële rapportageverplichtingen voor broeikasgassen in de Verenigde Staten. De hervorming geeft prioriteit aan kostenreductie en administratieve efficiëntie, met een geschatte besparing van meerdere miljarden dollars over diverse sectoren. Tegelijkertijd roept het zorgen op over verminderde transparantie, beperkte beschikbaarheid van data en de bredere implicaties voor regelgevende afstemming en ESG-rapportagepraktijken. De definitieve regel zal worden vormgegeven door publieke reacties, mogelijke juridische toetsing en de interpretatie van het Agentschap van haar wettelijke bevoegdheid onder de Clean Air Act.