De rol van ISSB branchespecifieke richtlijnen bij het toepassen van ISSB-standaarden verduidelijken

De IFRS Foundation heeft implementatieondersteuning gepubliceerd om de rol van branchespecifieke richtlijnen binnen de ISSB-standaarden te verduidelijken, als onderdeel van haar inspanningen om opstellers te helpen bij het toepassen van IFRS S1 en IFRS S2.

De nieuwste educatieve publicatie van de IFRS Foundation, uitgebracht op 10 juli 2025, heeft tot doel de consistente toepassing van de ISSB-standaarden te ondersteunen door opstellers te helpen begrijpen hoe ze branchespecifieke richtlijnen kunnen gebruiken – namelijk de SASB Standards en de Branchespecifieke richtlijnen voor de implementatie van IFRS S2. Deze richtlijnen spelen een belangrijke rol bij het verbeteren van de kwaliteit en vergelijkbaarheid van openbaarmakingen, zonder de onderliggende vereisten van IFRS S1 en IFRS S2 te veranderen.

De aard en het doel van de branchespecifieke richtlijnen

De ISSB-branchespecifieke richtlijnen verwijzen naar twee belangrijke bronnen: de SASB Standards, die 77 branches bestrijken, en de Branchespecifieke richtlijnen voor de implementatie van IFRS S2, die klimaatgerelateerde inhoud bevatten voor 68 branches. Hoewel ze op zichzelf niet gezaghebbend zijn, zijn beide essentiële instrumenten bedoeld om de identificatie en openbaarmaking van duurzaamheidsgerelateerde risico's en kansen te ondersteunen die redelijkerwijs de vooruitzichten van een entiteit kunnen beïnvloeden.

De ISSB-standaarden verplichten entiteiten om “te verwijzen naar en rekening te houden met de toepasselijkheid” van deze bronnen. Deze formulering verplicht bedrijven om de richtlijnen te raadplegen, maar laat ruimte voor beoordeling met betrekking tot de toepassing ervan, afhankelijk van de specifieke feiten en omstandigheden van de entiteit.

Afstemming met ISSB-standaarden

Entiteiten die IFRS S1 en IFRS S2 toepassen, moeten hun oordeel gebruiken bij het beoordelen welke duurzaamheidsgerelateerde risico’s en kansen materieel zijn. Bij afwezigheid van een specifieke ISSB-standaard voor een bepaald risico of een bepaalde kans, bieden de SASB Standards en gerelateerde branchespecifieke metrics een gestructureerd uitgangspunt.

Zo verwijzen IFRS S1 (paragrafen 55 en 58) en IFRS S2 (paragrafen 12 en 32) expliciet naar de SASB Standards (in de context van IFRS S1) en de Branchespecifieke richtlijnen voor de implementatie van IFRS S2 (in de context van IFRS S2) bij het identificeren van relevante onderwerpen en bijbehorende metrics. Het doel is om beslissingsrelevante openbaarmakingen te waarborgen die aansluiten bij de verwachtingen van primaire gebruikers van financiële verslaggeving voor algemene doeleinden.

Branchespecifieke relevantie en toepassingsproces

Om de richtlijnen effectief te gebruiken, moeten entiteiten eerst bepalen welke branches aansluiten bij hun bedrijfsmodellen en activiteiten. De ISSB-branchespecifieke richtlijnen bieden gedetailleerde beschrijvingen van branchekenmerken, openbaarmakingsthema’s, metrics en technische protocollen. Dit helpt entiteiten bij het identificeren van toepasselijke inhoud, zelfs wanneer zij actief zijn in meerdere sectoren.

Indien nodig kan het nuttig zijn voor entiteiten om openbaarmakingsthema’s en metrics uit andere branches te overwegen, vooral als dit de primaire gebruikers in staat stelt beter te begrijpen welke duurzaamheidsgerelateerde risico’s en kansen redelijkerwijs verwacht mogen worden die de vooruitzichten van de entiteit binnen de waardeketen kunnen beïnvloeden.

Van entiteiten wordt verwacht dat zij de richtlijnen systematisch integreren in hun interne processen. Hoewel documentatie van dit proces niet vereist is volgens de ISSB-standaarden, kan dit noodzakelijk zijn om te voldoen aan de verwachtingen of eisen van het bestuursorgaan van een entiteit, de assurance-gever of relevante toezichthouders.

Ondersteuning van materialiteitsbeoordelingen en openbaarmakingen

Het educatieve materiaal benadrukt dat, hoewel verwijzing naar de richtlijnen vereist is, de toepassing ervan afhankelijk is van materialiteit. Indien de meetwaarden of onderwerpen als niet materieel of niet van toepassing worden beschouwd, moeten entiteiten toch alternatieve, voor besluitvorming nuttige openbaarmakingen verstrekken in overeenstemming met de vereisten van de ISSB.

Bovendien vereist IFRS S1 (paragraaf 59) de openbaarmaking van de bronnen die gebruikt zijn bij het opstellen van duurzaamheidsopenbaarmakingen, inclusief de identificatie van de industriespecifieke richtlijnen die zijn toegepast. Entiteiten zijn tevens verplicht om significante oordelen openbaar te maken overeenkomstig paragraaf 74 van IFRS S1 – bijvoorbeeld wanneer zij besluiten om de openbaarmakingsthema's en bijbehorende meetwaarden uit de ISSB industry-based guidance voor een specifieke sector niet toe te passen, ook al zouden primaire gebruikers normaal verwachten dat die richtlijnen van toepassing zijn, en het oordeel een significant effect heeft op de openbaar gemaakte informatie.

Interoperabiliteit en wereldwijde relevantie

De richtlijnen bevorderen ook de afstemming tussen ISSB-standaarden en andere raamwerken, zoals de European Sustainability Reporting Standards (ESRS). ESRS erkent de ISSB industry-based guidance als een overgangsinstrument om entiteiten te helpen voldoen aan sectorspecifieke openbaarmakingseisen. Dit ondersteunt wereldwijde vergelijkbaarheid en vermindert duplicatie voor multinationale opstellers.

Conclusie

De publicatie van dit educatieve materiaal onderstreept de intentie van de ISSB om consistente, hoogwaardige implementatie van haar standaarden te ondersteunen. Door het verduidelijken van het verplichte gebruik en de discretionaire toepassing van industry-based guidance, streeft de IFRS Foundation ernaar de rapportage-inspanningen te verminderen, materialiteitsbeoordelingen te ondersteunen en de vergelijkbaarheid van duurzaamheidsopenbaarmakingen over sectoren en jurisdicties heen te verbeteren.