China publiceert Klimaatgerelateerde Standaard voor Duurzaamheidsrapportage (Proefversie)

Klimaatgerelateerde verslaggeving wint steeds meer regelgevingstraject in belangrijke economieën. In dit kader heeft China een volgende stap gezet in het bouwen van een gestructureerd duurzaamheidsrapportagesysteem door de introductie van een toegewijde klimaatrapportagestandaard. Het document maakt deel uit van een breder kader voor bedrijfsduurzaamheidsrapportage en biedt inzicht in de richting van toekomstige klimaatgerelateerde rapportagevereisten op de Chinese markt.

Op 25 december 2025 heeft de Accounting Department van het Ministerie van Financiën van de Volksrepubliek China Kennisgeving Cai Kuai [2025] nr. 34 uitgebracht over de publicatie van de Corporate Sustainability Disclosure Standard nr. 1 – Klimaat (Proefversie). In de kennisgeving staat dat ondernemingen de standaard op vrijwillige basis moeten toepassen voordat de toepassingsomvang en implementatievereisten formeel worden vastgesteld. Het document is gedateerd 19 december 2025 en vermeldt gezamenlijke ontwikkeling door het Ministerie van Financiën samen met andere relevante ministeries van de centrale overheid en financiële toezichthouders.

Doel van de verslaggeving

De Klimaatstandaard is opgesteld in overeenstemming met de Corporate Sustainability Disclosure Standards – Basisstandaard (Proefversie) en regelt de openbaarmaking van klimaatgerelateerde risico's, kansen en effecten met als doel de kwaliteit van duurzaamheidsinformatie te waarborgen. Het doel van de verslaggeving is het verstrekken van materiële klimaatgerelateerde informatie aan investeerders, kredietverstrekkers, de overheid en haar relevante afdelingen en andere stakeholders ter ondersteuning van economische besluitvorming, allocatie van middelen en andere relevante beslissingen.

Kernkader van de verslaggeving

De standaard hanteert een rapportagestructuur gebaseerd op Governance, Strategie, Risico- en Kansbeheer en Maatstaven en Doelstellingen. In het officiële vraag-en-antwoordendocument beschrijft de Accounting Department deze structuur als een "vier pijlers plus effecten"-benadering. Naast de rapportage onder de vier pijlers zijn ondernemingen verplicht om materiële klimaatgerelateerde effectinformatie te verstrekken die niet in die secties wordt behandeld.

Waar klimaatgerelateerde effectinformatie via andere kanalen wordt gerapporteerd, zoals wettelijk verplichte milieu-informatie, dient deze informatie consistent te zijn. Klimaatgerelateerde effectrapportages mogen de bekendmaking van klimaatgerelateerde risico’s en kansen niet verdoezelen of vermengen, en de twee categorieën informatie dienen duidelijk onderscheidbaar te zijn.

Bij het opstellen van de rapportages zijn ondernemingen verplicht om redelijke en onderbouwde informatie te gebruiken die beschikbaar is zonder buitensporige kosten of moeite. Deze eis geldt voor de identificatie van klimaatgerelateerde risico's, kansen en effecten die de vooruitzichten van de onderneming kunnen beïnvloeden, voor de voorbereiding van informatie over verwachte financiële effecten en klimaatgerelateerde impact, evenals de belangrijkste aannames die gebruikt worden in klimaatgerelateerde scenarioanalyses. De standaard stelt ook eisen aan de meting van Scope 3 GHG-emissies en vereist de bekendmaking van de omvang en het aandeel van activa of bedrijfsactiviteiten die blootstaan aan fysische klimaatgerelateerde risico's, transiterisico's gerelateerd aan klimaat en klimaatgerelateerde kansen.

Internationale convergentie en technische referenties

Volgens de officiële toelichtingen combineert de opstellingsaanpak internationale convergentie met China-specifieke overwegingen. De Accounting Department stelt dat de Klimaatstandaard structureel in lijn is met internationale duurzaamheidsstandaarden en dat de vereisten ten aanzien van klimaatgerelateerde risico's en kansen in grote lijnen zijn afgestemd op IFRS S2 Climate-related Disclosures.

China-specifieke overwegingen die in de standaard zijn verwerkt, omvatten eisen over klimaatgerelateerde effectrapportage, de grondslag voor de verantwoording van broeikasgassen, de impact van emissiehandel van koolstof op de jaarrekening, innovatiemaatregelen door ondernemingen om klimaatverandering tegen te gaan, en scenario-aannames gekoppeld aan nationaal vastgestelde bijdragen.

Wat technische referenties betreft, verwijst de Standaard naar het Greenhouse Gas Protocol (GHG Protocol) ontwikkeld door het World Resources Institute (WRI) en het World Business Council for Sustainable Development (WBCSD). Voor waarden van het aardopwarmingsvermogen dienen ondernemingen de waarden te gebruiken die zijn vastgesteld door relevante nationale autoriteiten en kunnen zij verwijzen naar de meest recente beoordeling die beschikbaar is op de rapportagedatum, uitgegeven door het Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC), bij het omrekenen van emissies naar kooldioxide-equivalenten.

Implementatie en geplande richtlijnen

De Accounting Department benadrukt dat de Climate Standard voorlopig wordt uitgegeven en dat het vaststellen van standaarden is gescheiden van implementatievereisten. In de huidige fase is er geen uniforme verplichte toepassingsvereiste. Voordat de formele vaststelling van de reikwijdte en vereisten voor implementatie heeft plaatsgevonden, blijft de toepassing van de Standaard vrijwillig.

De officiële toelichtingen beschrijven een gefaseerd implementatiepad dat verloopt van pilottoepassing naar bredere adoptie, van beursgenoteerde ondernemingen naar niet-beursgenoteerde ondernemingen, van grote ondernemingen naar kleine en middelgrote ondernemingen, van voornamelijk kwalitatieve vereisten naar meer kwantitatieve vereisten, en van vrijwillige openbaarmaking naar verplichte openbaarmaking.

Ter ondersteuning van de toepassing geeft de Accounting Department aan dat sector-specifieke toepassingsrichtlijnen worden ontwikkeld voor sectoren zoals energie, staal, kolen, olie, kunstmest, aluminium, waterstof, cement en auto-industrie. Na uitgifte is het de bedoeling dat deze richtlijnen een toepassingssysteem vormen bestaande uit de Basis Standaard, Specifieke Standaarden en Sectorale Toepassingsrichtlijnen.