Canada stelt vereiste voor rapportage over gefinancierde emissies uit

De Canadese financiële toezichthouder OSFI heeft de vereiste voor banken en verzekeringsmaatschappijen om te rapporteren over gefinancierde emissies uitgesteld, waarbij de deadline is verschoven naar 2028 in plaats van 2025. Deze aanpassing sluit aan bij de nieuwe richtlijnen van de Canadian Sustainability Standards Board, waardoor bedrijven extra tijd krijgen om hun klimaatrisicobeheer te verbeteren. Het uitstel creëert een waardevolle periode voor instellingen om te innoveren en hun klimaatstrategieën te versterken, zodat zij goed voorbereid zijn om te voldoen aan de zich ontwikkelende mondiale normen en hun concurrentiepositie in de groeiende markt voor duurzame financiering kunnen behouden.

Het Office of the Superintendent of Financial Institutions (OSFI) in Canada heeft wijzigingen aangekondigd in de vereisten voor klimaatgerelateerde openbaarmaking voor banken en verzekeringsmaatschappijen. Een van de belangrijkste updates is het uitstellen van de verplichte rapportage over emissies die verband houden met kredietportefeuilles en verzekeringsactiviteiten. Oorspronkelijk gepland voor 2025, zal de rapportage over gefinancierde emissies (Scope 3) nu vereist zijn vanaf het boekjaar 2028.

Afstemming op normen en verlengde deadlines

Deze wijzigingen zijn bedoeld om de vereisten van OSFI af te stemmen op de bijgewerkte normen die in december 2024 zijn uitgegeven door de Canadian Sustainability Standards Board (CSSB). De CSSB-normen zijn grotendeels in lijn met die van de International Sustainability Standards Board (ISSB), uitgegeven door de IFRS Foundation. Echter, de CSSB heeft Canadese financiële instellingen een uitstel van drie jaar gegeven, terwijl ISSB slechts een uitstel van één jaar toestond.

Daarnaast is de rapportagetijdlijn voor emissies gerelateerd aan activiteiten buiten balans, zoals kapitaalmarktoperaties, aangepast. Deze vereisten gaan nu pas in vanaf het boekjaar 2029.

Bijgewerkte vereisten onder richtlijn B-15

Het openbaarmakingskader van OSFI is gebaseerd op Richtlijn B-15, die de verwachtingen beschrijft voor klimaatrisicomanagement, strategische planning en prestatiebeoordeling. Deze richtlijnen, oorspronkelijk gepubliceerd in maart 2023, vereisten dat grote financiële instellingen in 2024 beginnen met klimaatgerelateerde rapportage, waarna kleinere instellingen volgden.

De geactualiseerde versie van Richtlijn B-15 behoudt een sterke focus op het rapporteren van broeikasgasemissies binnen alle drie de categorieën, maar verduidelijkt de aanpak voor beheerd vermogen, inclusief zowel balans- als activiteiten buiten balans. De herziene openbaarmakingsindicatoren zullen worden opgenomen in de volgende versie van de richtlijn, die OSFI van plan is te publiceren uiterlijk eind maart 2025.

Strategische perspectieven en concurrentievoordelen

De herziene tijdlijn voor klimaatrapportage stelt banken en verzekeraars in staat hun klimaatrisicobeoordelingskaders aan te scherpen, waardoor de gegevensintegratie en methodologieën voor de berekening van gefinancierde en verzekerd emissies verbeteren. Instellingen die proactief investeren in deze gebieden zullen een concurrentievoordeel behalen naarmate de regelgeving zich ontwikkelt. Een belangrijk voordeel is het optimaliseren van de verdeling van risico-gewogen activa door het opnemen van klimaat-scenarioanalyse in krediet- en verzekeringsbeslissingen.

Vooruitgang in klimaatstress-testmodellen

De vernieuwde vereisten creëren kansen om meer geavanceerde klimaatstress-testmodellen te ontwikkelen. Financiële instellingen die gebruikmaken van machine learning en geavanceerde analyses, zullen beter gepositioneerd zijn om regelgevingswijzigingen te anticiperen en kapitaalsbuffers dienovereenkomstig aan te passen. Instellingen die transitie-risico's in hun financiële modellen integreren, zullen zich onderscheiden in beoordelingen door beleggers en toezichthouders.

Stimuleren van Innovatie in Groene Financiële Producten

De vertraging in verplichte rapportage biedt tijd om groene obligatiekaders te verfijnen, leningen met duurzaamheidscriteria te ontwikkelen en klimaatgecorrigeerde risicoprijsstellingsmodellen te integreren. Ondernemingen die hun financieringsstructuren afstemmen op wereldwijd erkende taxonomieën, zoals de EU Green Taxonomy of de komende duurzame financieringsclassificatie van Canada, versterken hun positie onder internationale investeerders.

Versterking van ESG-Data-Infrastructuur

Veel instellingen ondervinden uitdagingen bij het meten van Scope 3-emissies vanwege gefragmenteerde data binnen waardeketens. Het verlengde tijdspad biedt een kans om samenwerkingen op te zetten met dataleveranciers, AI-gestuurde emissietracking te verbeteren en blockchain-gebaseerde verificatiemechanismen te onderzoeken. Financiële instellingen die investeren in het verbeteren van datanauwkeurigheid en transparantie, zullen hun langetermijnrapportagecapaciteiten versterken.

Leiderschap in Klimaatgovernance en Innovatie in Openbaarmaking

Naarmate de toezichthoudende en investeerderscontrole toeneemt, versterken financiële instellingen die een leidende rol aannemen in klimaatgovernance het vertrouwen op de markt. Het oprichten van onafhankelijke klimaatadviesraden, het vaststellen van wetenschappelijke, op de wetenschap gebaseerde net-zero-doelstellingen, en het integreren van klimaatrisico in beloningsframeworks voor het management zullen het vertrouwen van belanghebbenden op lange termijn versterken. In een omgeving waarin duurzame financiering mondiale kapitaalstromen beïnvloedt, zorgt een proactieve, datagestuurde benadering van klimaatrapportage niet alleen voor naleving, maar stimuleert ook langetermijnwaardecreatie en marktleiderschap.